บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์29 อ้อมอุ่นแผ่นดิน

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์29 อ้อมอุ่นแผ่นดิน



แนบร่างลงบนแผ่นกระเบื้องดินเผา ลานบุญ
นอนกางแขนคว่ำหน้าอกกอดโลกเอาไว้ อ่อนแรงในบทเพลงกวีเก่า
มิตรสหายเข้าวัยกลางคนหมดแล้วใช่ไหม
เรามาทำอะไรที่นี่

กวี"อ้อมอุ่นแผ่นดิน"แว่วอยู่ในหู

ความหมายใดๆ ฝากไว้กับวันและวัย
ดันด้นค้นหาเป็นไปไฟหนุ่มสาว
แนบกายกอดแผ่นดินกลิ่นโคลนคาว
เก็บดาวฝันไว้บนฟ้ารอตื่นขึ้นเชยชม

กบถแห่งจิตเกิดความคิดหลากร้อยพัน
กดขี่กีดกั้นย้ำศรัทธาด้วยใจขื่นขม
กายดับซับร่างแทรกธุลีจม
และลมหายใจลุกร้อนเป็นไฟ

หลีกเร้นกับใบไม้ที่ทับถมร้อยพัน
ปล่อยธารน้ำตาจาบัลย์ไหลรวมเป็นนทียิ่งใหญ่
ปล่อยร่างเปลือยเปื่อยสลายรวมกับผืนทราย
หลีกเร้นร้อยอารมณ์ร้ายผ่านลมพัดพา

เราลืมพวกเขาไปได้อย่างไร ลืมความเลวร้ายนั้นไปได้อย่างไร
ลืมหมด ทุกคนลืมกันหมด แสงทองจากเจดีย์
เรามาทำอะไรที่นี่ ....

โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 25 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 9 : 26 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook