บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> เสียงไผ่กรีดใจให้คร่ำครวญ..อีกหน

เรื่อง : เสียงไผ่กรีดใจให้คร่ำครวญ..อีกหน

ฟ้ากว้างใหญ่ลมหนาวหนาวที่พริ้วพัด
คลื่นคอยรัดโอบทะเลไม่เสื่อมคลาย
ขุนเขานิ่งดูมั่นคงนอนทอดกาย
เคยสื่อความหมายเรามีเงากันและกัน

แต่วันนี้ช่างปวดร้าวกับเสียงไผ่
ฟังเหมือนร้องไห้ไร้คนคอยปลอบขวัญ
หยดน้ำฝนที่เกาะนิ่งนอกหน้าต่างนั้น
ทำให้ฉันต้องคร่ำครวญเพ้ออีกครา

เราพบกันเพื่อจากไปจริงหรือไม่
แม้เจ็บไข้นอนระทมยังหวนหา
อยากเรียกวันย้อนคืนที่ชื่นอุรา
อย่าเพิ่งอำลาเหินห่างหันหลังหนี

รู้นะคนดีเธอเบื่อหน่ายคิดมีใหม่
แต่ช้าหน่อยได้ไหมฉันยังช้ำเศร้าฤดี
คงไม่นานได้สมหวังได้หลีกลี้
ปลดไมตรีที่เราสองเชื่อมต่อกัน

ไผ่กรีดใจน้ำตาร่วงเดียวดายนัก
จะนั่งพักนอนหลับใหลก็ไหวหวั่น
สะอื้นหาเหงาในทรวงสุดจะกลั้น
ฝันสีรุ้งกับคนนั้นเลือนลับตา

โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 14 ก.พ. ปี 2007 [ เวลา 16 : 48 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook