บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์36บุตรชายผู้เป็นต้นสาย4

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์36บุตรชายผู้เป็นต้นสาย4

บุตรชายผู้เป็นต้นสาย4

งานในฟาร์มคือการบังคับเครื่องจักร แม้ทุ่นแรก ก็ยังหนักเอาการ
เหงื่อไหล เปื้อนหน้า เด็กสาวเอามือลูบครรภ์ก่อนเช็ดเหงื่อให้ตัวเอง
มีความรักมากมายเกิดขึ้นครั้งแล้ว ครั้งเล่า จนสิ้นศรัทธาในความรัก
มนุษย์จะอยู่อย่างไร้ศรัทธาได้อย่างไร
ศรัทธาในความรัก เชื่อมั่นในความรัก
ภาพการมั่วเพศแบบรวมหมู่ กัดกินศรัทธาในความรักไปเสียสิ้น มันแห้งและตายซากไปนานแล้ว
ในคำถามว่ารักแท้มีที่ไหน กามรมณ์ให้คำตอบชีวิตกระนั้นหรือ มันเปรอะ และมีกลิ่นคาว
ของเลือด วุ้นเหมือก หมู่มนุษย์สนุกอยู่ได้ เหมือนชีวิตเริ่มต้นที่นั้น

ย้อนไปในคืนนั้น ต้นฤดูใบไม้ผลิ ลมเย็นผ่านหน้าต่างดูก็รู้ เด็กสาวต้องการเอื้อนประโยคมากมาย
เมื่อเรามิได้เสพสมอย่างชาวโลกทั่วไป เราเพียงแต่เปิดประตูใรประสาทสัมผัสทั้ง6ของเธอ
เปิดมันขึ้นมาพร้อมๆกัน ชีวิตจึงเกิดขึ้นโดยตัวของมันเอง เราสื่อสารกับจิตวิญญาณ ที่มาจากสวรรค์
แล้วการถือกำเนิดเป็นภาระหน้าที่ เข็นกงล้อแห่งธรรมจนสิ้นอสงไขย และสิ่งที่เรียกว่าภัทรกัป

คืนนี่งดงามสำหรับเราเอง และสำหรับเธอ เมื่อบุตรของเราทั้งสองจะแบ่งเบาภาระหน้าที่ของเราไป
มีข่าวผ่านจากนางฟ้าองค์น้อย
“ท่านทำสิ่งที่ถูกต้องแล้วใช่ไหม ชายผู้เป็นดวงใจของข้า ท่านทรยศหัวใจตัวเองอย่างไม่น่าให้อภัย
หรือเหตุนี่กระมัง ในทะเลกาล เราจึงไร้โอกาสครองคู่กันเสียที ท่านทำให้ข้าเจ็บยิ่งนัก แม้รู้ทั้งรู้ว่าหัวใจของเราเป็นหนึ่งเดียวกัน ในภาระหน้าที่บุตรของท่านจะได้รับการอารักขาจากนางฟ้าองค์น้อยของเราเช่นกัน เรารักบุตรของท่านเช่นเดียวกับที่ท่านรัก...”
สารที่ผ่านเสียงของนางฟ้าองค์น้อย ทำให้เรารำลึก ผ่านร่มดาว ณ เส้นขอบฟ้า
เรากลายร่างเป็นหิ้งห้อยน้อยบินจากเธอไป ผ่านท้องทุ่งดอกไม้ราตรี
และเครื่องจักรหุ่นยนต์ส่งเสียงละเมอ

มวลวิญญาณเล่นซ่อนหา นั้นละสงครามเริ่มขึ้น
รีบตามหาหัวใจส่วนที่เหลือให้พบ สงครามจะได้สงบเสียที
ความอาฆาตแค้นที่ปล่อยทิ้ง กลายร่างและปฏิสนธิ อยู่อีกแห่งหนึ่ง ดำเนินการคล้ายคลึงกัน
รอคอยการเผชิญหน้าระหว่างหุ้นส่วนทั้งห้า

บุตรผู้เป็นต้นสายทั้งสองนั้น จะทำหน้าที่แทนเรา ไม่นานเผ่าพันธุ์มุทะลุพวกนี้ก็คงยกแผ่นดินให้ลอยขึ้นได้เช่นกัน

หิ้งห้อยน้อยบินจากไปในเส้นขอบฟ้า
จักรวาลกว้างใหญ่กลับต้องวนเวียน ตายแล้วเกิดริบรี่ริบ ริบรี่ริบ
ปีกของเจ้าสั่นสะเทือนจักรวาล ไกลออกไปไม่รู้หมอสิ้น
ปีกของเจ้าจักรวาลที่ยิ่งใหญ่หรือจักกระชากเสีย ครั้งแล้วครั้งเล่า
วนเวียนตายแล้วเกิดริบรี่ริบริบรี่ริบ

รู้เพียงว่าบินไปหา...




โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 17 ก.พ. ปี 2007 [ เวลา 12 : 50 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook