บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> อย่ากลัวนะ อย่าทำร้ายตัวเองอีกต่อไป

เรื่อง : อย่ากลัวนะ อย่าทำร้ายตัวเองอีกต่อไป

การรักกันเป็นสิ่งดี ไม่ว่ากับ คนรักหรือ เพื่อน
แต่...
จุดจบ กลับสร้างความเจ็บปวดให้เสมอ

คนทุกคน ต่างความคิด ต่างเหตุผล
และเมื่อวันใด เรารู้สึกทนทุกข์ทรมาน
กับ “ความคิดของคนๆหนึ่ง”
ซึ่งเราไม่เคยเข้าใจได้เลย
จนต้องถึงกับหลั่งน้ำตา
และเกิดความคิดอยาก “ขจัด”ตัวเอง
ให้พ้นจากความเจ็บปวดเหล่านั้นเสียที

เมื่อมาถึงจุดนี้เมื่อไร
สิ่งแรกที่เราต้องทำ คือการตัดสินใจ
“หันหลังเดินจากไป”
เดินต่อไป..โดย
ไม่มี “คนๆนั้น”มาเคียงข้างอีกต่อไป

ความทุกข์ทรมาน
และความหงอยเหงาก็จะเริ่มเกิดขึ้น
เวลานั้นกำลังใจเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด
แต่
อย่าคิดหวังหาคนมาช่วยให้ “กำลังใจ”
เพราะนั่นไม่ใช่สิ่งดี

เมื่อเราเจ็บปวดกับเรื่องใดก็ตาม
คนที่เจ็บปวดและทรมานก็คือตัวเรา
อารมณ์ปวดร้าวทั้งหมด..เรารู้ดีกว่าผู้ใด
ดังนั้น “เรา”ต้องช่วยตัวเราเองให้ได้

เมื่อเราคิดมาถึง ตรงนี้
เราจะเริ่มตั้งสติได้
เราต้องยุติทุกอย่างลงในวันนี้
เพื่อรับสิ่งดีๆใหม่ๆในวันพรุ่งนี้
“ใช่” เป็นสิ่งที่ทำได้ยากและน่าเกรงกลัว

ดังเช่นวันแรกที่เราไปโรงเรียน
ดังเช่นวันแรกที่เราไปทำงาน
ความเกรงกลัว ไม่มั่นใจมีเต็มที่
แต่เมื่อเรายอมก้าวเดิน “ผ่าน”ไปได้
เราก็ได้พบสิ่งใหม่ๆ
ที่เราไม่เคยพบ ไม่เคยคิดมาก่อน
ใช่หรือไม่?

ดังนั้นโปรดท่องไว้
เมื่อคนรักจากไปมีคนใหม่
เมื่อเพื่อนรักทรยศทำร้ายใจเรา
“อย่าคิดทำร้ายตัวเอง”อีกต่อไป
เพราะเมื่อเราเองยังไม่คิดรักตัวเอง
ก็คงยากนักที่จะให้คนอื่นมารักเราได้

เชื่อเถิด
อย่ากลัวอย่ากังวลกับวันพรุ่งนี้อีกต่อไปเลย
เราต้องเชื่อว่า
โลกนี้ยังมีอะไรดีๆให้เราค้นหา
โลกมีทั้งกลางวัน...
ที่มีดวงตะวันกลมโตสาดส่องแสงอันอบอุ่น
ยามกลางคืนเล่า
ดวงจันทร์และหมู่ดาวที่ส่องแสงสว่างนับร้อยพัน
เราก็ยังไม่เคยนอนนับได้สิ้นสุด..มิใช่รึ?

อย่าเลยน่ะอย่าทำร้ายตัวเองอีกต่อไป
ในเมื่อแค่ “คนๆหนึ่ง”
ที่ไม่เห็นความดีของเรา
ยังมีคนอีกนับล้านนี่นา
ที่จะเดินทางเข้ามา
เข้ามารับรู้ความดีๆของเรา.....
ก้าวต่อไปเถิดน่ะ เพื่อนรัก...


โดย : เงานิรนาม
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2007 [ เวลา 15 : 20 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook