บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> แม้ตาย..ก็ไม่คลายรักเธอ(4)

เรื่อง : แม้ตาย..ก็ไม่คลายรักเธอ(4)

ที่สีลมตึกแถวและรถรามากมายดูละลานตาแต่แล้วความพลุกพล่านวุ่นวายก็เงียบสงบลงทันทีที่เลี้ยวเข้าซอยเล็กๆซอยหนึ่ง ที่ด้านในสุดของซอยซึ่งเป็นซอยตัน มีร้านอาหารหรู ที่มองเห็นการตบแต่งภายในสวยกระจ่างตาด้วยกระจกใส ยามนี้มีแค่ชาวต่างชาติ3-4คน ทั้งที่เป็นเวลาอาหารกลางวัน แม้ผู้คนตามบริษัทรอบบริเวณจะออกมารับ
ประทานอาหารมากมาย แต่ร้านนี้ไม่ใช่แค่ราคาอาหารที่แพงกว่าที่อื่นเท่านั้น อีกทั้งรสชาดอาหารไทยที่ค่อนข้างจืดไม่เป็นที่นิยสำหรับคนทั่วไป จึงมักมีแต่ลูกค้าชาวต่างชาติเป็นส่วนใหญ่ที่เข้ามาอุดหนุน

มลผลักประตูกระจกเข้าร้านอย่างคุ้นเคยพลางยิ้มให้พนักงาน ก่อนเดินเลี้ยวเข้าทางซ้ายมือที่เป็นมุมลับตา ตรงขึ้นบันไดแคบๆ สุดบันไดมีประตูกระจกที่มีป้ายเขียนด้วยลายมือโย้เย้ราวเด็กซุกซนว่า “ร้านมล” เมื่อเปิดไฟนีออนกลางห้องความมืดทั้งหมดก็ถูกขับไล่หายไป สิ่งที่พบเห็นเบื้องหน้าคือห้องแคบยาวที่เพียบแน่นไปด้วยชั้นวางที่เล่นระดับลดหลั่นกันอย่างสวยงาม มองเห็นการจัดวางอย่างมีศิลปแม้จะมีตุ๊กตาหน้าตาแปลกๆเพียงไม่กี่สิบตัวแต่องค์ประกอบที่มากมายของตุ๊กตาแต่ละชุดก็ทำให้รู้ว่าทุกชิ้นเป็นของที่มีราคาแพงไม่น้อย

แม้ห้องจะแคบเล็กแต่การตบแต่งอย่างชาญฉลาด ก็ช่วยให้
ทั่วห้องสวยเหมือนบ้านตุ๊กตาได้ นอกจากครัวเล็กๆแล้วยังมีห้องเล็กๆเอน็กประสงค์สามารถใช้เป็นห้องนอน ในห้องนั้นยังมีห้องน้ำที่สร้างแนบติดผนังถ้าไม่เลื่อนบานพับไม้จะมองไม่เห็นห้องน้ำเลย หญิงสาวเดินเข้าครัวเปิดเตาไฟฟ้าต้มน้ำชงกาแฟ ก่อนเดินออกมานั่งที่โต๊ะเล็กๆหน้าชั้นวางตุ๊กตา ซึ่งจัดไว้สำหรับต้อนรับลูกค้าทุกคน บนโต๊ะเล็กๆตัวนั้นมีเมนูตุ๊กตาอยู่ 2 เล่ม ภายในนอกจากภาพและสรรพ
คุณของตุ๊กตาแล้ว ยังมีวิธีบอกการปฎิบัติดูแลและราคาของตุ๊กตาทุกชนิดติดอยู่ด้วย

ตุ๊กตาของมลไม่ใช่ตุ๊กตาประดับเพื่อความสวยงาม แต่เป็นตุ๊ก
ตา “ช่วยแสวงทางออก” สำหรับลูกค้าที่ประสบความล้มเหลวในชีวิต
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเงินทองหรือเกี่ยวกับชีวิตรัก แต่เธอไม่ใช่หมอดูไพ่ทุกชนิด และก็ไม่ใช่นักพยากรณ์ทำนายโชคชะตา เธอเป็นแค่คนขายตุ๊กตาที่บรรดาลหนทางใหม่ให้ทุกคนที่กล้าเสี่ยง..เสี่ยงกับอัน
ตรายของชีวิตตัวเอง ดังนั้นลูกค้าของเธอจึงมีทุกเพศทุกวัย ทุกอา
ชีพและทุกชาติ

เสียงน้ำเดือดเตือนให้มลลุกขึ้นเดินเข้าครัวอีกหน เพียงเธอ
หันหลัง เสียงกระดิ่งหน้าร้านก็ดังตามมา มลไม่ต้องหันกลับไปมองผู้ที่เดินเข้ามาก็บอกได้ทันที

“คุณหมี รับกาแฟด้วยไหมคะ”

หญิงสาวร่างอวบอิ่มที่ผลักประตูเข้ามาอยู่ในวัย 30 ปลายๆแต่ใบหน้าสวยสดราวสาวรุ่น ทรวงอกอิ่มค่อนข้างใหญ่ดูเด่นสะดุดตาซ่อนอยู่ในเสื้อแพรบางและสั้นแนบตัว มองเห็นหน้าท้องที่เรียบเนียนรำไร กางเกงผ้ายึดตัวฟิตรัดแนบต้นขาสีส้มเข้มกว่าสีเสื้อเล็กน้อย ส่งให้ร่างนั้นดูสดใสชวนมองไม่น้อย

รัศมีจันทร์เป็นช่างเสริมสวยในร้านทำผม ที่บังเอิญโชคดีได้
พบผู้ใหญ่ในวงการเมืองคนหนึ่ง รับเลี้ยงเป็นบ้านเล็กพร้อมกับออกทุนให้เปิดผับแถวสุขุมวิท แต่4ปีหลังความเอ็นดูของผู้ใหญ่ท่านนั้นก็ย้ายไปที่สาวสวยคนใหม่ เงินทองที่เคยมีหมุนเวียนใช้จ่ายได้อย่างง่ายดาย ก็พากันหดหัวจมหาย รวมทั้งการค้าที่ร้านก็เริ่มย่ำแย่ลงทุกวัน เด็กหนุ่มวัย 20 ที่เธอส่งเสียทั้งคอนโดฯและเบี้ยเลี้ยงรายเดือน ก็เกิดหายเข้าไปในโรงแรมม่านรูดกับสาวรุ่นแปลกหน้ามากคนบ่อยครั้งขึ้น โดยใช้เงินที่เธอบำเรอเขานั้นเป็นพาหนะ

รัศมีจันทร์เริ่มเคลียดและติดเหล้า วันหนึ่งเพื่อนสนิทก็พาเธอ
มาที่ร้านตุ๊กตาของมล ไม่นานเด็กหนุ่มคนนั้นก็ย้อนกลับมาเป็นเด็กดีของเธออีกครั้ง แต่การทำมาหากินด้วยตัวเองช่างลำบากแทบเลือดตากระเด็น ซึ่งเป็นสิ่งที่เธออยากเลี่ยงมากที่สุด เธอจึงย้อนกลับมาหามลเพื่อเปลี่ยนตุ๊กตาอีกหน เที่ยวนี้เธออยากได้ตุ๊กตาเกรดA

ตุ๊กตาของมลแบ่งเป็น 3 ชนิด เกรดC เป็นตุ๊กตาที่ดูแลง่ายแค่ทุก
คืนก่อนนอนต้องนำลงแช่ในน้ำอุ่นผสมเกลือป่น ส่วนเกรดB นั้นยุ่งยากขึ้นอีกนิดต้องแช่ด้วยเหล้าขาวที่ต้มอุ่นๆ แต่เกรดA นั้นมลมักเลือกลูกค้าไม่ยอมขายให้ลูกค้าอย่างง่ายๆแม้จะให้ราคางามก็ตาม เพราะการประดิษฐ์ที่ยุ่งยากยังไม่เท่าการดูแล.. ทุกคืนต้องนำน้ำกลั่นที่บริสุทธิ์มาแช่แต่ก่อนจะนำลงแช่ต้องกรีดเลือด..เลือดสดๆจากร่างกายของตนเองผสมลงไปด้วย!!!

“หมีคิดแล้วคิดอีกหลายรอบตามที่คุณมลสั่ง แต่ก็ยังอยากเปลี่ยนตุ๊กตาเกรด A ค่ะ นี่หมีเอาอุปกรณ์ทั้งหมดที่คุณมลบอกมาให้แล้วด้วย กรุณารับปากหมีนะคะคุณมล”

ตุ๊กตาของเธอไม่ขายให้กับทุกคนที่มีเพียงเงินทอง แต่คนจะซื้อต้องบอกความประสงค์และความเดือดร้อนทั้งหมดให้หญิงสาวรับรู้ก่อน เธอจึงจะตัดสินว่าจะขายหรือไม่ และเมื่อซื้อไปแล้วทุกคนมีสิทธิ์เปลี่ยนตุ๊กตาได้อีกหนึ่งครั้ง มลต่างกับหมอดูตรงนี้ เธอไม่พยากรณ์ชีวิตใคร แต่อธิบายให้เลือกตุ๊กตาชุดไหนดีอย่างไร เมื่อเธอตัดสินใจจะขายให้ลูกค้าคนนั้น ถ้าใครต้องการเธอจะบอกอีกอย่างคือ ..ต้องรับผิดชอบกับทุกอย่างที่เป็นโทษใกล้เคียงของตุ๊กตานั้นๆด้วย

แต่แม้ว่าเธอจะเตือนทุกครั้งแต่มนุษย์ทุกคนมักละเลยกับโทษเหล่านั้นเสมอ จนเทพความตายก้าวเข้ามาฉุดวิญญาณไปแล้วจึงจะรู้สึกตัว ตุ๊กตาอาถรรพ์ของเธอบรรดาลได้ทั้งเงินทองและความรัก แต่สิ่งชดใช้ให้กับตุ๊กตาเหล่านั้น ก็มีค่ามหาศาลเช่นเดียวกัน คนแล้วคนเล่าต้องตายจากไปในเวลาอันไม่ควร เพื่อแลกกับความสุขในรสกิเลสเพียงสั้นๆไม่กี่ปี

มลหยิบห่อกระดาษแก้วจากมือของรัศมีจันทร์คลี่ออก ภายในมี
โถเล็กๆวัตถุเหลวในขวดมองคล้ายเยลลี่แต่กลิ่นคาวจัดเหมือนเลือด นั่นคือผงที่บดจากต้นอมตาที่ตากแห้ง มลมอบให้หญิงสาวหลังจากฟังปัญหาของเธอที่คิดขอเปลี่ยนตุ๊กตาเกรด Bมาเป็นตุ๊กตาเกรด A และเขียนรายการต่างๆให้เธอปฎิบัติก่อนจะผสมผงต้นอมตาลงไป ถ้าตัดสินใจพร้อมจะรับตุ๊กตาเกรดA

รัศมีจันทร์หายไปนาน2เดือน ก่อนนำโถบรรจุนี้กลับมาคืนมล หญิงสาวหยิบโถเดินเข้าห้องเอน็กประสงค์ หยิบมีดเล็กๆสีเขียวซึ่งทำขึ้นจากหยกเนื้อดี กรีดที่ข้อมือเบาๆเลือดสีชมพูจางๆไหลลงในโถ วัตถุเหลวสีเข้มเปลี่ยนเป็นสีส้มอ่อนๆทันที หญิงสาวลูบเบาๆตรงข้อมือรอยแผลที่กรีดก็สมานกันเหมือนไม่เคยมีบาดแผลมาก่อน มลนำออกมาตั้งที่ชั้นวางตรงด้านหน้าตุ๊กตาที่รัศมีจันทร์ต้องการ ไม่นานวัตถุเหลวในโถก็หายลับไป ปากของตุ๊กตาตัวน้อยเริ่มมีลิ้นนุ่มๆเล็กๆยื่นออกมาเลียรอบริมฝีปาก!!!

รัศมีจันทร์ประคองตุ๊กตาตัวนั้นวางลงบนโต๊ะรับแขก ดวงตากลมโต
ของตุ๊กตาเริ่มกระพริบไปมา รูขุมขนทั่วตัวของรัศมีจันทร์ผุดลุกขึ้นทันที แม้เคยฟังมลเล่าความ “พิเศษ”ของตุ๊กตาเกรด Aมาหนหนึ่งแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกท่ามกลางแสงไฟสว่างไสว ท่ามกลางสายตาคน 2 คน เสียงเล็กแหลมที่หวีดหวิวมา เธอรู้ดีว่ามันเป็นเสียงจากตุ๊กตาตัวน้อยที่เบื้องหน้า ตุ๊กตาที่จะบรรดาลเงินทองมหาศาลมาสู่เธอ ตุ๊กตาที่จะทำให้ชายคนรักยอมสยบให้กับเธอตลอดไป เธอพร้อมแล้วที่จะรับกลับไปดูแลอย่างใกล้ชิด

“หนูยินดีจะไปอยู่กับแม่หมี ถ้าแม่หมีสาบานจะไม่ลืมหนูตลอด
ชีวิตจ๊ะ..”

รัศมีจันทร์หยิบเงินปึกหนึ่งจากกระเป๋าถือนับเงิน 3 หมื่นบาท
ส่งให้มล พร้อมกับรับโอ่งเล็กๆที่บรรจุตุ๊กตาตัวนั้นกลับไป เมื่อผลักบานประตูเปิดออกไป มลเหลือบตามองเธอตรงๆอีกครั้งหญิงสาวสวย แม้หันหลังให้เธอแล้ว แต่มลยังมองเห็นรอยยิ้มที่ประดับบนดวงตากลมโตและรอยยิ้มที่ริมฝีปากอิ่มสีสด รอยยิ้มความพอใจ รอยยิ้มความลำพองปนโลภ แต่เมื่อหันมามองตรงที่เงาของเธอ ตรงบ่าของรัศมีจันทร์มีเงาลางๆของเด็กทารกกำลังแลบลิ้นปริ้นตาล้อหลอกเธอ นั่นไม่ใช่สิ่งที่มลไม่สบายใจ สิ่งที่มลกังวลเป็นเงาที่ปราศจากหัวของรัศมีจันทร์ต่างหาก!!!


โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 9 มี.ค. ปี 2007 [ เวลา 15 : 7 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook