บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> เพื่อนรักคำนี้ ระหว่างเรามันจางหายไปหรือยัง

เรื่อง : เพื่อนรักคำนี้ ระหว่างเรามันจางหายไปหรือยัง

ยังจำวันแรก แรกที่เราได้พบกัน
มันเป็นวันที่ฉันได้พบสิ่งใหม่ ใหม่
แค่วินาทีแรกที่ฉันได้รู้จักเธอ
ฉันก็พบว่าโลกนี้สดในกว่าที่เป็น

กระดาษและข้อความสั่น ๆ ที่ส่งให้กัน
ความหมายของมันช่างมีค่าในหัวใจ
เกิดเป็นความรักความผูกพันห่วงใย
เธอที่ได้เดินเข้ามาทำให้ฉันได้พบสิ่งนี้
"ความรักของเพื่อน"

สิ่งที่ฉันไม่เคยได้รับจากเพื่อนคนไหนมาก่อน
เธอคนนี้ที่เป็นดังคนสำคัญของฉัน
ฉันเคยคิดว่าถ้าเราไม่มีกันในวันนี้ แล้วมันจะเป็นอย่างไร
หากฉันไม่มีเธอฉันจะเดินคนเดียวได้หรือเปล่า

หากแต่ว่าวันนี้ฉันไม่มีเธออยู่ใกล้
มีแต่ความห่วงใยที่เธอค่อยส่งให้ฉัน
แต่ว่าความห่วงใยและความผูกพัน
ที่เธอมีให้ฉันในวันนี้ฉันกลับสัมผัสไม่ได้เลย

รู้ไหมเพื่อนรักจากที่ฉันเคยมีเธอ
เคยไปไหนไปกันมีเธอช่วยคิดเสมอ
มีเธอทุกครั้งที่เราได้ไหด้วยกัน
วันนี้สิวันที่ไม่มีเธอมันช่างเหงาเหลือเกิน

จากที่ฉันเคยมีเธอเป็นเพื่อนที่ดีเสมอมา
แต่วันนี้ฉันหาความผูกพันจากเธอไม่มีเลย
แล้วฉันไม่รู้ว่าเธอคนเดิมที่ฉันคุ้นเคย
เธอคนที่เข้าใจฉันมากที่สุดวันนี้หายไปไหน

รู้ไหมว่ามันเหงามากแค่ไหน
อยากจะปรึกษาเรื่องต่าง ๆ
แต่กลับต้องเก็บไว้ในใจ ไม่รู้จะปรึกษาใคร
เพราะฉันรู้สึกว่าเธอคนเดิมไม่รับฟังเหมือนเคย

เวลาเดินไปไหนได้แต่ทิ้งห่างตาเศร้า ๆ
ยิ้มเหงา ๆ ให้กับคนที่เดินชนกัน
น้อยใจเพียงใดก็ได้เก็บมันไว้ไปวัน ๆ
ฉันคงไม่ใช่เพื่อนคนสำคัญสำหรับเธอแล้วใช่ไหม

มีเพียงความเหงาเป็นเพื่อน
มีเพียงเสียงเพลงที่ค่อยปลอบใจ
มีเพียงคนที่อยู่รอบข้างที่ไม่รู้จักกัน
มีเพียงแค่คนขี้เหงาคนนี้ที่เหงาเพียงลำพัง


คนดี ดี มีให้รักตั้งมากมาย
แต่ทำไมฉันช่างโชคร้ายเพียงคนเดียว
ที่ต้องมาเจอกับความเหงาแบบนี้
เมื่อไหร่มันจะหายจากสิ่ง สิ่งนี้เสียที

คนเหงาที่ต้องการคนเข้าใจ



โดย : ธนิสา
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 10 มี.ค. ปี 2007 [ เวลา 19 : 54 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook