บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์51เพ่งดาว

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์51เพ่งดาว

เพ่งดาว

ที่บ้านของเรา บ้านปูนเปลือกหอย
หลังคายังเปิดอยู่

เมื่ออยากได้กระดาษและดินสอ
เราร้องขอกระดาษและดินสอ
เพียงข่าวว่าเราต้องการกระดาษและดินสอ
พ่อค้าวานิช และผู้คนทั่วไป ก็นับกระดาษมาให้มากมาย
ที่นี่วิเศษจริงๆ เราจำได้สว่าครั้งหนึ่ง ในคราวตกวิบากกรรมเราเขียนจดหมายถึงเธอด้วยซองบุหรี่

พอแล้ว พอแล้ว ทีนี่ เราแค่อยากอยู่เงียบๆ
เราจดจารบทกวีจากดวงดาว
ส่งให้ม้าเร็วนำไปยังมหาฤาษี
ตีความกันอย่างเปิดเผยที่ห้องประชุม เมื่อเค้าทั้งหลายออกจากการเข้าฌาณ

อะไรคือบทกวี
อภิสิทธิ์ชนกลับถือครองบทกวีเอาไว้
ซ่อนเร้นมันด้วยอักขระ และฉันทลักษณ์

พวกเขานำบทกวีไปเก็บเอาไว้ ห่วงแหนให้ห่างจากพวกอนารยะชน
ห้ามคนป่าอ่านตัวอักษรได้ แต่ห้ามการอ่านดวงดาวไม่ได้
วิชาอ่านดวงดาว มาจาคนทะเลเผ่าหนึ่ง
พวกเขารู้กระแสแห่งความร่ำรวย โดยเลือกออกทำประมง
แต่บางครั้งก็ใช้เป็นแผนที่ปล้นสะดม ตามตำแหน่งดาว

เมื่อเราแปลภาษาแห่งดวงดาว ออกเป็นแผ่นกระดาษ
ม้าเร็ว และผู้คนต่างเฝ้ารอ
บางคนรอข่าวความรู้สึกดีๆ
บางคนรอข่าวคนรักและผู้ที่จากไป
บางคนรอข่าวว่าเมื่อไหรพระเจ้าจะปรากฏพระองค์ดั่งที่ให้สัญญา
บางคนรอความร่ำรวย
แต่ทุกรูปนาม ต่างรู้กาลเทศะแห่งการรอ รออย่างนิ่งเฉย เราเสียเองต่างหากที่ร้อนรน อยากจะบอก
ถ้าถามว่าใยเราจึงร้อนรน
นั้นเพราะความกลัวสะกิดเราอยู่ห่างๆ เหมือนคำตรัสเตือนแห่งองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
"อย่าประมาท"
ถ้าถามว่าเรายังกลัวอะไรอีกในความรู้ ...แน่ใจนะว่ารู้แจ้ง

สิ่งที่เรากลัวคือ
อาการ หลงๆลืมๆ

“เมื่อสายลมพัดกังสะดาล
ดาวละอองร่วงไป
ที่ทะเลแห่งดวงดาว ณ แดนสุดหยั่งพรรณนา
นกเหยี่ยวรุ้งผู้นำนิมิตร
แตกกิ่งก้านดังไม้พันปี
เมล็ดพันธุ์ หรือกระจายไปทั่วภิภพ
พวกเขาเปลี่ยนแปลงไปหมด กลายพันธุ์ไปตามลมฝน
ร่วง ผลิ เขียว เหลือง ร่วงผลิ
เขียว ๆ ผลิ ร่วง ๆ สลับ เวียน ฤดูกาล
ฝนดาวกระหน่ำขอบจักรวาล
พืชพันธุ์ก็งอกงาม”

หลงๆลืมๆ
แสงสีขาววูบผ่าน







โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 13 มี.ค. ปี 2007 [ เวลา 9 : 8 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook