บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> คุมถุงชน

เรื่อง : คุมถุงชน

ณ บ้านทาวน์เฮาหลังหนึ่ง ซึ่งมีพื้นที่หน้าบ้านมากพอที่จะให้รถยนต์ปิกอัพสักประมาณ 2 คนจอดได้อย่างง่ายดาย และหน้าบ้านฟากซ้ายมือมีแป้นบาสขนาดกลางตั้งอยู่
ในวันที่อากาศสงบร่มเย็นแบบนี้แต่สมาชิกในบ้านหลังนี้กลับวุ่นวายเพราะเรื่องๆนี้
“ไม่เอานะคะพ่อ! หนูยังเรียนไม่จบเลยพ่อจะให้หนูแต่งงานได้ไงคะ แม่คะช่วยพูดกับพ่อหน่อยสิคะ” เด็กสาว หน้าตาหมดจด คิ้วของเจ้าหล่อนเรียว คม เข้ม ราวถูกกันด้วยช่างแต่งหน้ามืออาชีพ ลำตัวสูงโปร่งคล้ายนักกีฬายิมนาสติก ผิวพรรณบ่งบอกว่าเธอถูกเลี้ยง
ดูมาด้วยผลไม้นาๆ ชนิดและครีมกันแดด วัย 21 ปี ใกล้จะเรียนจบโวยขึ้นทันทีที่พ่อของเธอบอกข่าวร้ายสำหรับเธอให้ฟัง
“นี่คุณฉันว่าคุณบังคับลูกมากเกินไปแล้วนะทำยังกับละครไปได้” มารดาวัย 50 ต้นๆ เอ่ยขึ้นทันทีที่เธอขอความช่วยเหลือ
“ไอซ์ที่พ่อทำแบบนี้เพราะว่าพ่ออยากเห็นลูกเป็นฝั่งเป็นฝาเร็วๆก็เท่านั้นเอง พ่อนะอายุก็มากแล้วนะลูก ไม่รู้จะได้อวยพรลูกในพิธีแต่งงานหรือเปล่า แต่ถ้าลูกไม่อยากแต่งงานตอนนี้ก็ไม่เป็นไร พ่อเข้าใจลูก” บิดาวัย 60 ต้นๆ เอ่ยขึ้น เมื่อเห็นบุตรสาว ไม่เต็มใจในความหวังดีและความต้องการของตน
“จริงนะคะ! ขอบคุณมากคะพ่อ ที่ไม่บังคับไอซ์ หนูรักพ่อที่สุดเลยคะ” เธอเข้าไปหอมแก้มผู้เป็นพ่ออย่างคุ้นเคย
“ลืมแม่เลยนะเรา โอ๋....แม่คะไอซ์ก็รักแม่คะ” แล้วเจ้าหล่อนก็หอมแก้มมารดาเช่นเดียวกับที่ปฏิบัติต่อบิดาของเธอ
“แม้ครอบครัวนี้ชั่งอบอุ่นกันจริงนะครับ” เสียงของเจ้าลูกชายคนเล็กก็โผล่จากหน้าประตูบ้าน ซึ่งอาจจะบอกว่าเป็นฝาแฝดกับผู้เป็นพี่เลยก็ได้เพราะหน้าตาของทั้งสองคนคล้ายกันมาก แถมทั้งสองยังเกิดห่างกันแค่ปีเดียวเอง
“อ้าวกลับมาจากเรียนแล้วเหรอลูก พวกเรากำลังรอเรากินข้าวพอดี ไปๆไปกินข้าวกันดีกว่า” สิ้นเสียงของมารดา สมาชิกทุกคนก็กรูกันไปจัดแจงโต๊ะและอุปกรณ์เพื่อเตรียมรับประทานอาหาร

ในเช้าอันสดใส ณ บ้านหลังเดิม อยู่ๆก็มีเสียงดังมาจากห้องนอนห้องหนึ่งของบ้าน
“ไอซ์ อู๋ ลูก! มาดูพ่อเป็นเร็วลูก” มารดาร้องตระโกนสุดเสียงด้วยความตกใจ
เมื่อไอซ์และน้องชายได้ยินเสียงของมารดา ก็รีบวิ่งเข้ามายังห้องต้นเสียง
“พ่อ!พ่อเป็นอะไรคะแม่” ไอซ์ร้องถามมารดาที่นั้งประคองบิดาอยู่ข้างๆบิดาที่นอนหมดสติอยู่หน้าห้องน้ำ
“อย่าพึ่งถามเลยลูก ไอซ์ไปโทรศัพท์เรียกรถพยาบาลก่อนเร็วลูก อู๋...อู๋มาช่วยแม่พยุงพ่อลง
ไปข้างล่างเร็วลูก” มารดา รีบสั่งลูกๆให้ทำสิ่งที่จำเป็นต้องทำอย่างรวดเร็ว
เมื่อพยุงบิดาลงมาข้างล่างได้สักพัก รถพยาบาลก็วิ่งเข้ามาจอดหน้าบ้าน แล้วเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลก็รีบกรูกันเข้ามานำตัวบิดาขึ้นรถ
“แม่คะ แม่ขึ้นรถพยาบาลคอยดูพ่อก่อนนะคะเดี๋ยวไอซ์ไปเตรียมของใช้จำเป็นและก็เสื้อผ้า
เพราะอาจจะต้องค้างที่โรงพยาบาลแล้วเดี๋ยวไอซ์ตามไปคะ” หลังจากมองดูรถพยาบาลหายลับไปกลับความมืดบนถนนในซอย ไอซ์กับน้องชายก็ขึ้นไปตระเตรียมข้าวของที่จำเป็นในบ้านที่เงียบปราศจากเสียงของร่มโพธิ์ร่มไทรทั้งสองท่าน ระหว่างนั้นความกลัวในจิตใจของทั้งสองก็ก่อตัวขึ้น จากความคิดอันน่าเศร้าว่าผู้ให้กำเนิดจะด่วนจากไปเสียก่อนที่ทั้งสองจะได้ทดแทนคุณที่ไม่มีวันหมด



(โปรดติดตามตอนต่อไป)


โดย : ไอสยา
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 13 มี.ค. ปี 2007 [ เวลา 16 : 4 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook