บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> สิ่งสุดท้ายที่ฉันมีให้เธอ

เรื่อง : สิ่งสุดท้ายที่ฉันมีให้เธอ

สบายดีไหมที่รัก เค้าหวังว่าตัวเองคงจะสบายดีนะ วันนี้ เค้าตัดสินใจส่งบางสิ่งบางอย่างมาให้ตัวเองนะ เพราะถ้าเก็บมันไว้ ทุก ๆ วัน เค้าก็ต้องหยิบมันมาอ่านก่อนนอนทุก ๆ คืน แล้วก็ต้องจบลงด้วยการร้องไห้ก่อนนอน....ในทุกคืนวัน เพราะคืนวันของเค้า ได้ให้ไปกับตัวเองหมดแล้ว ทำไมนะ เค้าถึงไม่เคยโชคดีในความรักเลย ทั้ง ๆ ที่เค้าก็มีแต่ความจริงใจ แต่สิ่งที่เค้าต้องพบเจอเสมอ คือความผิดหวัง เค้าไม่โทษตัวเองหรอกนะ แค่เค้าน้อยใจ ตัวเองก็เหมือนกับคนที่เข้ามาเพื่อซ้ำเติมความเจ็บช้ำให้กับชีวิตของเค้า ก็เท่านั้นเอง เพราะเค้าคิดเสมอนะ ว่าตัวเองเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของเค้าและเค้าคงไม่ต้องเสียใจอีกแล้ว แต่ถึงเค้าจะเสียใจยังไงนะ เค้าก็ยังจะขอขอบใจ ที่อย่างน้อย ช่วงเวลาหนึ่งในชีวิตของเค้า ก็ยังมีโอกาสได้สัมผัสความทรงจำดี ๆ ที่คนอย่างเค้าไม่เคยมี มีความฝันดี ๆ ที่เค้าคิดเสมอว่าเป็นไปไม่ได้ ตัวเองจำบันทึกเล่มนี้ได้ไหม เค้าบอกว่า เค้าจะอ่านมันทุก ๆ ครั้งที่คิดถึงตัวเองหนะ ตัวเองยังเซ็นต์ชื่อกำกับ บันทึกของเค้าไว้ทุกหน้าเลย จำได้ไหม เค้าบอกว่า เค้าจะให้ตัวเองดูบันทึกนี้ ตอนที่เราต้องทะเลาะกัน ตัวเองจะได้รู้ ว่าเค้ารักตัวเองมากแต่ไหน และวันนี้ เค้าก็ได้มีโอกาสส่งให้ตัวเองดูแล้วหละ ถึงแม้ว่ามันอาจจะสายเกินไป เพราะตัวเองได้เดินไปจากเค้าแล้ว และถึงแม้ว่ามันไม่อาจย้อนเวลากลับมาได้ เค้าก็หวังว่าบันทึกเล่มนี้ จะเป็นสิ่งที่สุดท้าย ที่จะย้ำเตือนความทรงจำ ที่เราเคยมีให้กันนะ รักมันทำให้เค้าตาบอด แต่เป็นที่ตัวของเค้าเองที่ยอมตาบอด ก็เค้ามีความสุขนี่ ทุก ๆ ครั้งที่หลับตาลง เค้าก็เห็นภาพแห่งรอยยิ้มของเราที่เคยมีให้กันเสมอ ไออุ่นและเสียงเต้นของหัวใจฉันยังคงจำได้ไม่ลืมเลือน ตาบอด แต่ก็ยังมีความสุขได้.......ยังดีกว่าที่ชีวิตนี้จะไม่ได้สัมผัสกับความรักเลย ไม่ว่าจะยังไง ความรักคือสิ่งสวยงาม ชีวิตของฉันมันก็เริ่มได้เรียนรู้ถึงความรัก ที่คนสองคนมีให้กัน เรียนรู้ที่จะสมหวัง ดีใจ เรียนรู้ที่จะผิดหวังและเสียใจ เรียนรู้ที่จะเข้มแข็ง มั่นคง อดทน ต่อความรัก เค้าก็ดีใจที่เห็นตัวเองมีความสุขนะ เค้าลาก่อนหละนะ หวังว่าวันเวลามันจะเยียวยาเค้าให้ดีขึ้นได้ในสักวัน....เค้ารักตัวเองนะ....

โดย : สาลินี
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 14 มี.ค. ปี 2007 [ เวลา 13 : 21 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook