บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> พรเเสวงที่เเท้จริงในตัวผม

เรื่อง : พรเเสวงที่เเท้จริงในตัวผม

ในชีวิตของผมบางครั้งก็ตื่นขึ้นมาท่ามกลางความเงียบงันจะมีก็เเต่เสียงร่ำไห้อย่างเศร้าใจของจักจั่นเรไร เเต่บ่างครั้งผมก็ตื่นขึ้นมาท่ามกลางหมู่มวลดอกไม้เเละเเสงเเดดอ่อน ได้ยินเสียงของหลมพัดหวิวๆเล่าเรื่องราวที่ได้เจอให้เหล่าพฤกษาฟัง ใช่ผมพยายามจะบอกกับคุณว่าเราไม่มีทางที่จะตื่นขึ้นมาพบเเต่เรื่องดีๆไปตลอดชีวิต บางครั้งมันก็มีเรื่องมากมายผ่านเข้ามาเเต่สุดท้ายมันก็จบลงไม่ว่ามันจะจบอย่างมีความสุขหรือไม่ก็ตาม ผมเองก็เคยเจอะเจอมาไม่น้อย เเต่สุดทายเเล้วผมก็ยังคิดว่าอย่างน้อยพระเจ้าก็ยังยินดีที่จะให้ผมมีชีวิตอยู่ต่อไป คุณเองอาจจะคิดว่าผมเพ้อเจ้อเเต่ไม่เลยไม่มีใครเพ้อเจอทุกคนต่างพูดในสิ่งที่ตนเองคิดอย่างที่เราเห็นเเละคิดว่าน่าจะเป็น ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมยังตั้งคำถามกับตัวเองว่า ผมมีสิ่งที่ผมต้องการเเล้วเเม้มันจะน้อยกว่าที่คนอื่นมีเเต่มันก็คือสิ่งที่ผมอยากมีใช่ไหมล่ะ
เเต่ทำไมผมถึงไม่รู้ว่าควรจะเป็นอะไรในอนาคตผมไม่ได้ต้องการเป็นคนดังเหมือนใครๆ ถ้าทุกคนอยากจะเป็นคนดังเหมือนกันหมดก็คงไม่มีใครรู้จักกับกับความสงบสุขลึกๆ หรือข่าวดีเเม้เพียงได้รับขนมปังเย็นชืดจากมิตรสหาย เเต่ผมก็ยังไม่รู้ว่าอะไรคืออนาคตของผม ผมมีคำถามมากมายในสมองค่อยๆพรั่งพรูออกมาเป็นถ้อยคำ เเต่ยิ่งนับวันเข้าผมก็มีเเต่จะเพิ่มพูนคำถามนั้นด้วยตัวผมเอง ใช่เเล้วเป็นไปได้ไหมถ้าบางครั้งในชีวิตคนคนหนึ่งอาจจะไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นอัจฉริยะในด้านใดเลยเเต่เราอาจจะเกิดมาเพื่อจุดประสงค์อื่นเพียงอย่างเดียวคือ...การทำความรู้จักกับตนเองเเละตามหาคำตอบที่เเท้จริงของชีวิตมิเช่นนั้นเเล้วเมื่อใดผมจะรู้จักกับตัวตนที่เเท้จริงของเราของเขาเเละของทุกคน วันนี้เเม้ว่าผมจะเพิ่งรู้จักกับพรเเสวงที่เเท้จริงภายในตัวตนของผม เเม้ผมจะตื่นขึ้นมาในเรือที่กำลังอับปางเพราะพายุฝนที่ซัดกระหน่ำเเต่ผมจะยังมีรอยยิ้มท่ามกลางน้ำตาที่ไหลเอ่อนองอยู่ท่วมท้นหัวใจ เเม้พระเจ้าจะหันหลังให้กับผมในวันนั้นเเต่ผมจะยังจดจำไว้ว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ทำให้เรายิ้มได้บางทีอาจจะเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยหรือซากทุลีเเห่งความสุขที่เรา
ได้พบเจอนั่นเอง

โดย : เมื่อฤดูหนาวมาเยือน
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 30 มี.ค. ปี 2007 [ เวลา 10 : 56 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook