บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์63 แด่เธอผู้มาใหม่3

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์63 แด่เธอผู้มาใหม่3

แต่เธอได้ยิน
แม้ไร้บทกวีปลอบใจ ใช่ ๆ เธอได้ยิน
แว่วอยู่ไกลๆ ในพันธนาการ ที่บีบรัด ในความกลัว อึดอัด ร้อนชื้น
มันทุกข์ทรมาน มีเลือดไหลออกทางจมูกและส่วนอื่นๆ
แม้ในพันธนาการเ ลือดนักสู้กลับเดืดดพล่าน

เราส่งคำตอบ
ในความว่างเปล่า แล้วแผ่วเบาอยู่ในสายลม ที่พัดผ่านห่อผ้า เชือกที่รัดปากข้อมือ ข้อเท้า
คำตอบอยู่ในนั้น อยู่ในทุกขเวทนาเหล่านั้น เพราะนั้นเธอได้เลือกไว้แล้ว สาวน้อย เส้นทางสายอำนาจอันยิ่งใหญ่ที่เธอปราถนา อำนาจในอุดมคติที่เธอตั้งจิตมั่นไว้

...ช่วยด้วย ...ช่วยด้วย ในความร้อน อับชื้น เธอสลบไป เหมือนหัวใจหยุดเต้น แล้วจิตวิญญาณของเธอยังแข็งขืนว่าต้องการชีวิต
...ช้วยด้วย...ช่วยด้วย

เราส่งกำลังใจ
ส่งไปในความว่างเปล่า
เส้นทางนั้นเธอเลือกมันตั้งแต่แรกแล้ว
ลึกสุดผ่านชั้นแห่งความตื่นตระหนกเข้าไป เสียงหัวใจระทึกรัวเหมือนกลองจากทัพหน้าพระยามัจจุราช
อดทนไว้สาวน้อย
อหังการ ปิศาจระเริงรำ วิปริตเถื่อนทรมาน

ทหารศักดิ์สิทธิ์ตั้งหนึ่งนายอยู่ข้างๆเธอ...
...ดูสภาพทหารศักดิ์สิทธิ์ของเราสิ ท้องไส้ปั่นป่วน วิญญาณเนื้อโคย่าง คงกระโดดโลดเต้นอยู่ในกระเพาะและลำไส้ของเขา
อาเจียน ...
เศษอาหารอาจอุดตันหลอดลม แต่ดีที่เขายังกำหนดจิต
นานแสนนาน กับการเดินทาง
แล้วร่าง ก็รับรู้แรงกระแทก พวกกลุ่มโม่งหย่อนโยนทั้งคู่ลงในบ่อ
ใครคนหนึ่งไต่บันไดลงมาแก้ผ้าห่อ
ลมเย็นปะทะ
ทหารศักดิ์สิทธิ์คายสำลอกระลอกสองออกมา
สาวน้อยฟูร้องหาน้ำ
น้ำ น้ำ เมื่อมันแน่ใจว่าสิ่งที่จับมาได้ ทั้งสองนี้จะไม่กัด เพราะเพลียร้อน มันผู้นั้นจึงแก้มัดให้
"เฮ้ย ไอใครก็ได้เอาสายยางมาฉีดน้ำหน่อย หลานพ่อเลี้ยงจางหิวน้ำ" แล้วมันก็ไต่บันไดขึ้นจากบ่อคุก "เออๆล้างให้สะอาด นั้นนะแขกวีไอพี ล้างห้องหับให้สะอาด.."มันดึงบันไดขึ้น

แล้วสายน้ำก็โปรยปรายลงมา ฉ่ำเย็น
ฟูล้างน้า ล้างตา และดื่ม โยคีเมืองก็ชำระล้างเช่นกัน

เวลาผ่านไป โยคีเมืองเริ่มมีแรง และทำวิปัสนาชานอีกครั้ง
สาวน้อยฟูเพ่งเขาด้วยแว่วตาเข้มเขียว เคียดแค้น
"ไอ้หนวด ...ไม่ต้องนั่งหลับเลยมึง ...นี่รึดินแดนแห่งฝัน...ถุย"เธอเอื้อมมือตบหน้าทหารศักดิ์สิทธิ์ของเรา แต่อ่อนแรงนัก
ฉาด ..นี่ดินแดนแห่งฝัน
ฉาด...นี่ดินแดนแห่งฝัน
ฉาด ฉาดๆ นี่ นี่ๆดินแดนแห่งฝัน ดินแดนแห่งฝัน ดินแดนแห่งฝันๆ

โยคีเมืองนิ่งอยู่ในชาน
สาวน้อยชันเข่าในวงแขน ซบหน้าร้องไห้
แต่เธอเริ่มสงสัย ในเสียงที่เธอได้ยิน
เธอเริ่มตั้งใจฟังมันอีกครั้ง...เสียงจากเรา

แดดร้อนเที่ยง มีผ้าห่อศพกั้นร้อน
ผ่านแดดร้อนเที่ยง เมฆฝนเคลื่อนผ่าน มองจากปากบ่อ ฟ้าครามเมฆขาวครึ้ม
เดาได้ถูกแล้ว ฝนตก
มีผ้าห่อศพกันฝน ...ไม่มีอาหาร
หยุดเย็นหนาวสั่น...
เย็นค่ำ...เย็นหลังฝน...
ฟ้าเริ่มสะพรั่งดาว
โยคคีเมือง ใช้มือห่อน้ำเพื่อเพ่งแสงดาวในฝ่ามือ
สาวน้อยฟูนอนกอดร่างของเขา คุ้ดคู้สะท้านพิษไข้แดด
และในละเมอเพ้อสั่น...เสียงจากเราจึงแว่วส่งถึง

โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 3 เม.ย. ปี 2007 [ เวลา 11 : 6 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook