บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> จดหมายรัก # 1

เรื่อง : จดหมายรัก # 1

7 เมษายน 2550

ถึง คุณที่รัก

มันเป็นทางเดียวเท่านั้นที่ฉันจะให้คุณได้รับรู้ว่า ในแต่ละวัน
ฉันทำอะไรบ้าง นั่นคือ การเขียนจดหมายถึง คุณ แม้ว่า
การติดต่อจากคุณจะไม่มีมาให้เห็นเหมือนอย่างเคย

วันนี้ฉันตื่นแต่เช้า หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว
กอ้เอาเสื้อผ้าเข้าเครื่องไว้กะว่าเย็นนี้เมื่อเลิกงานกลับมา
ก้อจะได้เปิดเครื่องซัก หลังจากนั้นก้อ จัดการปิดประตู
หลังห้องดูความเรียบร้อยอีกครั้ง น้ำไฟ ดับเรียบร้อยแล้ว
กุญแจห้อง กุญแจรถ อืม เรียบร้อย พร้อมจะออกไป
เผชิญกับโลกอันสับสนของกรุงเทพ

เมื่อลงมาจากห้องที่พัก เจ้าแก่คู่ชีพยังคงจอดสงบนิ่ง
อยู่ที่เดิม ฉันหวังว่าวันนี้มันคงไม่ทรยศเหมือนทุกวันนะ
วันนี้แม่สายแล้วนะ เป็นเด็กดีนะ ฉันเริ่มเสียบกุญแจ
สตราท์ แชะ เงียบ แชะ เงียบ อืม เด็กดี ติดหน่อยนะ
แชะ เสียงมันร้องกระเซ้าฉันด้วยความดีใจที่แกล้งฉันได้

ว่าแล้วฉันก้อเอามันออกจากที่จอด ขับมาเรื่อยๆ ตามถนน
แล้วก้อเลี้ยวเข้าไปจอดที่เดิมเหมือนทุกวัน เพื่อต่อรถเมล์
หลายคนก้อทำแบบที่ฉันทำ จอดรอแม่ที่นี่นะ เด่วเย็นนี้
แม่ก้อจะกลับดูแลด้วยตัวเองด้วย แล้วฉันก้อ เดินข้ามฟาก
เพื่อจะไปขึ้นรถเมล์ต่อ นั่นไงรถออกมาจากอู่แล้วฉันชอบ
ที่จะเลือกนั่งคนเดียวมากกว่าที่จะนั่งเป็นคู่ ไม่รู้นะมันไม่
มีคำตอบนะว่าทำไมฉันถึงที่จะชอบนั่งคนเดียว

ผู้คนต่างทยอยกันขึ้นมาแล้วก้อเต็มรถในไม่ช้า รถแล่น
มาเรื่อย ๆ ตามทางของมันเพียงไม่กี่อึดใจฉันก้อถึงที่
หมาย การเบียดลงรถเป็นอะไรที่ฉันไม่ค่อยชอบเท่าไร
นัก แต่มันทำไงได้ ล่ะ ฉันเดินข้ามฟากมาอีกครั้งเพื่อ
ให้ถึงที่ทำงาน

วันนี้มาเช้านะค่ะ พี่สมรที่ทำงานสะอาดกล่าวทักทาย
ก้อมาช่วยพี่เก็บออฟฟิตไง ฉันชอบคุยกะพี่สมรมาก
พี่สมรมีอะไรหลายอย่างมาเล่ามาคุยให้ฉันฟังได้ทุกวัน
ทั้งเรื่องครอบครัว ผู้คนที่ได้พบเห็น

คุณ จะรับกาแฟไหม เดี๋ยวพี่ชงให้
พี่ชงให้ มันช่างเสียดแทงใจฉันสิ้นดี
คุณเคยกล่าวคำนี้กะฉันในทุก ๆ เช้า
และวันนี้มันก้อเหมือนกับ 2 วันที่ผ่านมา
ไร้ซึ้งวี่แวว ของคำทักทายนั้นจากคุณ

คุณเป็นอะไรไปบอกฉันหน่อยได้ไหม
ทำไมคุณถึงต้องทอดทิ้งฉันไป
ฉันเฝ้าถามตัวเองมาตลอดว่า
ฉันทำผิดอะไร ๆ ทำไมคุณถึงได้ทำแบบนี้

วันนี้ฉันทำงานไม่รู้เรื่องเลย
ปวดหัวทั้งวัน พี่ฉันถามว่า ไปทำอะไรมา
เหมือนคนไม่ได้นอนมาทั้งคืน
ใช่ฉันไม่ได้นอนมาทั้งคืน เพราะอะไรเหรอ
เพราะฉันเฝ้าคิดถึงแต่คุณอยู่ตลอด
ฉันร้องไห้ ตลอดทั้งคืน

คุณค่ะ พรุ่งนี้ฉันจะเข้าไปหาแม่ฉันนะ
เหมือนที่ฉันเคยบอกคุณทุกครั้งว่า
ทุกวันอาทิตย์ ฉันจะเข้าไปหาแม่
ไปทำอะไรทานกัน ฉันจะไปให้แม่สอน
ทำเต้าเจี๊ยวหลน ที่คุณชอบทำให้อร่อย
เพื่อว่าวันหนึ่ง ฉันอาจมีโอกาสได้ทำให้
คุณทาน ฉันจะรอวันนั้นนะ รอวันที่
คุณกลับมาหาฉันดั่งเดิม

รักคุณนะ

ปอทังก้า







โดย : ปอทังก้า
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 7 เม.ย. ปี 2007 [ เวลา 18 : 17 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook