บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> จดหมายรัก # 3

เรื่อง : จดหมายรัก # 3

9 เมษายน 2550

คุณ ที่รัก

เมื่อคืนกว่าฉันจะข่มตาหลับได้ก้อเกือบเที่ยงคืน
สอง สาม วันที่ผ่านมาฉันนอนไม่ค่อยหลับเท่าไร
เปิดวิทยุฟังเพลงเพื่อจะช่วยได้บ้างก้อไร้ผล
คลื่นที่ฉันชอบฟัง เมื่อคืนก้อ ดันเปิดแต่เพลงเศร้า ๆ

วันนี้พี่ฝนโทรมาหาฉันบอกว่าพรุ่งนี้จะเข้า กทม
คุณจำได้ไหม ที่ฉันเคยบอกกับคุณว่า ฉันอยู่กับพี่สาว
ก้อพี่ฝนนี่ไง แต่ฉันไม่เคยบอกคุณว่าพี่ฝนเป็นใคร
วันนี้ฉันจะเล่าเรื่องพี่ฝนให้คุณได้รับรู้

พี่ฝนเป็นลูกพี่ลูกน้องกับฉัน พี่ฝนแต่งงานแล้ว
และมีลูกที่น่ารัก 3 คน เมื่อ 3 ปีที่แล้วพี่ฝนย้ายตาม
สามีไปอยู่จังหวัดหนึ่งแถบชายทะเล และประกอบอาชีพ
ขายเสื้อผ้า ไป ๆ มา ๆ พี่ฝนเลยตั้งรกรากอยู่ที่นั่น
ฉันกับพี่ฝนสนิทกันมาก เมื่อตอนที่พี่ฝนคลอดลูกคนแรก
พี่ฝนให้ฉันเป็นแม่ทูนหัวของลูกพี่ฝน และหลังจากนั้น
ฉันก้อเลยกลายเป็นแม่คนที่สองของเด็ก ๆ ทั้ง สามคน
เด็ก ๆ จะเรียกฉันว่า มามี้ และเรียกพีฝน ว่า แม่

พี่ฝนมักจะมาหาฉันและนอนค้างกับฉันที่ห้องพัก
ทุกวันอังคาร เพื่อว่าตอนเช้าพี่ฝนจะได้ไปซื้อของ
ที่โบ๊เบ๊แต่เช้า และตอนสายพี่ฝนก้อจะไปประตูน้ำต่อ
ฉันเคยตามพี่ฝนไปช่วยซื้อของ ตลอดทั้งวันเหนื่อยมาก
พี่ฝนจะเลือกเสื้อผ้าไปขายเก่งมาก ทั้งต่อรองราคา
และอะไรอีกหลายอย่าง ทำให้ฉันได้เรียนรู้การซื้อของ
จากพี่ฝนมากมาย พี่ฝนจะสอนฉันทุกอย่าง

ในบางครั้งพี่ฝนก้อจะพาเด็ก ๆ มาค้างที่ห้องฉันด้วย
มันเป็นอะไรที่สนุกสนานเฮฮามาก เวลาเด็ก ๆ มา
และเมื่อฉันพาเด็ก ๆ ลงไปซื้อของขบเคี้ยว ทุกๆ คน
มีความสุข จะเรียกฉันมามี้ตลอด ฉันเลยกลายเป็นแม่
คนทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้แต่งงาน คุณแม่ลูก 3

พี่ฝนเคยถามฉันหลายครั้งว่า
ปอ ทำไมยังไม่คิดจะแต่งงานเหรอหาคนรักสักที
ฉันตอบพี่ฝนไปว่า
ฉันไม่อยากแต่งงาน เพราะการแต่งงานเป็นการ
ผูกมัดคนอีกคนให้มาอยู่กับเรา ทำให้เค้าไร้ซึ่งอิสระ
การที่เราเป็นคนรัก ทำให้รู้สึกดีหลายอย่าง
เวลาคิดถึงกัน ก้อโทรหากัน
เวลาอยากเจอกันก้อมาพบกันได้
ดูหนัง กินข้าว แล้วก้อ ต่างคนต่างกลับ

แต่การที่แต่งงานกัน การที่เราต้องผูกมัดคนอีกคนหนึ่ง
และต้องมานั่งนับเวลาคอยเมื่อไรเค้าจะกลับบ้าน
เมื่อไรเค้า อีกหลายอย่าง ทำให้เราไม่มีความสุข
แล้วให้ที่สุดก้อมานั่งทะเลาะกัน เลิกกัน
ยิ่งถ้ามีลูก ปัญหาหลายอย่างก้อต้องมีมา

ฉันไม่รู้เหมือนกันว่า ความคิดฉันมันอาจไม่ถูกต้อง
ก้อได้ แต่ฉันก้อยังอยากที่จะอยู่อย่างมีคนรักมากกว่า
ได้มีเวลาคิดถึงกัน รักกัน แค่นี้ฉันก้อมีความสุขแล้ว
ฉันคงไม่แสวงหา การแต่งงานหรอกนะ

แล้วคุณ ล่ะ คุณมองความรักเป็นเช่นไร
มองอย่างที่ฉันมองเหรอเป่า

ฉันคิดถึงคุณนะ แม้รู้ว่าคุณจะไม่กลับมาแล้วก้อตาม

ปอทังก้า







โดย : ปอทังก้า
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 9 เม.ย. ปี 2007 [ เวลา 19 : 45 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook