บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์69สาวตาหยีกับโยคีหนวด

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์69สาวตาหยีกับโยคีหนวด



หรือเธอกำลังตกหลุมรัก
นั้นไม่สำคัญเท่าหน้าที่ของโยคีเมืองทหารของเรา หน้าที่นั้นสำคัญ
หน้าที่คืองานและการเคลื่อนไหว เขาเลือก เพื่อการเรียนรู้แห่งจิตวิญญาณของเขาเอง

ใต้พื้นผ้าห่มถุงลม ลมหนาว แสงดาวคล้อย เล่นเดือนเสี้ยว
แรมร้อยดาว เรียงเล่น สะเก็ดผ่านม่านเหมย และคุควันไฟ ด้านหน้า
แลเช่นกัน ม่านมิติบางๆกั้น
วิญญาณฟังธรรม บทฉับพลันแห่งพระเซ็น กล่อมแรงแค้นร้อนให้ซ่าคลาย
แต่แรงรัก ของมนุษย์เนื้อนั้น สุดหยั่งและยากที่จะห้าม แม้เราผู้ได้ส่งผ่านคำสั่งทางจิตวิญญาณไว้แล้ว
มีเสียงกระซิบจากมหาฤาษีว่า
...ช่างเค้าเถิด...เด็กมันรักกัน
ชวนให้นึกถึงคุรัชและนางฟ้าองค์น้อย
ถ้าเขาทั้งสองอยู่อาจให้คำตอบได้บ้าง

แล้วหุ้นส่วนของเราล่ะท่าน ทหารของเราและสาวน้อยฟู เทวีแห่งค่ายลี้ภัยในอนาคตกาล
หรือนิทานนี่หนีไม่พ้น รักสามเส้าเช่นละครหลังข่าว
ไร้คำตอบ
มหาฤาษีหัวเราะ...แล้วสัญญาณก็เงียบหายไป

รุ่งเช้ามีรถจิ๊ปของคนในเครื่องแบบ
2 คัน เป็นตำรวจตระเวนชายแดน จอดริมทางหน้าตึก
มีคนเลี้ยงวัว คงนำทางให้คณะนั้นมา เห็นทำไม้ทำมือชี้มาทางตึกนั่น
ส่วนหนึ่งคุมกันด้านหน้า ที่เหลือดาหน้าย่างสามขุม มาพร้อมชายร่างสูงท้วมตาเส้นด้ายในชุดซาฟารีสีกรมท่า
“หนูฟู นี่อาสามเอง ออกมาเถิด”เขาร้องเรียกเสียงแหบทุ้ม แล้วทำสัญญาณให้กำลังบางส่วนอ้อมกักทางออกประตูหลัง
เฮ่อ...โดดจับอีกแล้วทหารศักดิ์สิทธิ์ของเรา

“อาสาม อย่าทำอะไร นายหนวดนี่ เขามีบุญคุณต่อฟูมาก เขาช่วยชีวิตฟูไว้ และ...”ความรักทำให้สาวน้อยฟูอ่อนโยนลงมาก
“อย่า ..อย่านะอาสาม บ้าจริง”เธอดันมือที่ฉกปืนพกสั้นสีเงิน จากซองใต้ชายเสื้อ จนปากกระบอกปืนชี้ฟ้า
ปังๆ เงียบเสียงนกเช้า
ยิงเสียสองนัด เพื่อรักษาฟอร์ม... ปืนส่ายไปมาสะท้อนแสงเช้าวับวาว

“แล้วจะเอายังไง ทุกคนกินไม่ได้นอนไม่หลับ...
ยังไงยังไง ก็ต้องพากลับบ้านล่ะ
...นี่ถ้าเมื่อก่อนอาจับตีก้นแล้วนะนี่
...สร้างแต่ปัญหา
ไอหนวดนี่ แม่งหน้ามึงกวนจริงๆ ขอสักทีได้ไหมนี่...มามะ”ชายร่างใหญ่เงื้อแขนท่อนหันหลังมือ อวดอวบกล้ามมีขน พอครึ้มๆ ท่อนแขนใหญ่ที่สามารถหักข้อม้าขี้เรื้อนได้สบายๆ ภายใน3นาที แล้วสาวน้อยฟูก็รั้งไว้อีก
“อย่า อย่า”เธอร้อง
โยคีเมืองยืนยืดอก เผยหน้าหนวดโซนภารตะประเทศ ตั้งตรงมั่น พร้อมรับฝ่ามือ
ดุจชมพูทวีปตั้งมั่นรับกองทัพเจงกิสข่านอันเกรียงไกร...ฉันใด ก็ฉันนั้น
เราสะกดด้วยมนต์ ร่วมกับมหาฤาษี พระเซ็น และวิญญาณผีญี่ปุ่น
ร่ายมนต์สะกดผ่านลมป่า

มาเถิดมา นั่งลงก่อน ฟังเรื่องราว นะนั้นนะ นั่งลง นะ นะจ้ะ

มนต์ตราได้ผล เจงกิสข่านนั่งลงบนม้าหินอ่อน และฟัง
ทั้งสองเล่าเรื่อง ดินแดนอันลี้ลับนั้น
โรงเรียนอุบลสวรรค์ของครูสมดุล
นักศึกษาไฮโซ โลว์โซ หลายคนมุ่งสู่ที่นั้นแบบลับๆ ยังไม่รวมพวกป.โท ป.เอกและประดามีดร.ต่างๆนาๆ อันเอกัคตาถะ กูรู แห่งกูรู กูรุ ทั้งหมดทั้งสิ้น
เผอิญเข้าอารมณ์สบอาสามนายตำรวจผู้กำลังคร่ำเคร่งให้จบป.โท
ทั้งสองช่วยกันเล่า...เล่าจนอาสามเคลิ้ม

“เออ อาเองเคยได้ยินจากหน่วยข่าวบางคน มีจริง มีจริงๆ เห็นว่า ครูคนนี้มาจากทางปักษ์ใต้ และมีสิ่งวิเศษ ยากเกินอธิบาย”อาสามเอง ก็เริ่มเออออ ใช่ซิเพราะโดนมนต์สะกด นั้นล่ะฝีมือพวกเรา
“หน่วยข่าวของอาเอง ก็กำลังสืบ แต่ไม่พบอะไร ไม่มีที่มา ไม่มีกองทุนสนับสนุน ทั้งนอกทั้งใน
แต่ชายคนนี้ อยู่ได้ เหมือนว่าเขากินหญ้า เหมือนว่าเขาเลี้ยงผู้คนด้วยใบไม้...แต่บางทีพวกลูกศิษย์ของเขาเอง อาจให้เงินทุน ...ไม่มีชื่อในธนาคาร ไม่มีข่าวการส่งออกหรือนำเข้า สิ้นค้า หรือวัสดุใดๆ”นั้นคือสิ่งที่ เจงกิสข่านรู้
สิ่งที่เราจะบอกท่านทั้งหลายก็คือ คนของกองทัพศักดิ์สิทธิ์แห่งศรีโพธิ ไม่ต้องใช้กองทุนใดๆสนับสนุน...แม้จะเสียหายบ้าง ถ้าทหารศักดิ์สิทธิ์แตกแถว ...ขโมยวัวชาวบ้านกิน
จะให้ดี เราเสนอว่าให้กลายร่างเป็นแมลง ออกหากินน้ำค้าง...ยามเช้า
แต่สำหรับ โยคีเมืองของเรา เขาอาจลืมวิธีกลายร่างเสียแล้ว

ตกลงกันได้ โทรบอกทางบ้านให้เรียบร้อย
...เพราะอาสามใจอ่อน
จัดสัมภาระเพิ่มเติม กล้อง เงิน และโทรศัพท์ พร้อมหน่วยข่าวนำทาง1นาย และจ้างลูกหาบชาวบ้านอีกสองคน
สิ่งที่เหลือคือภารกิจ ถล่มนรกอนุบาลแรกรับ...นั้นปะไร เห็นฤทธิ์ของสาวน้อยฟูหรือยัง
สงครามย่อมๆกำลังจะเกิดขึ้นแล้วบนดอย
อาสามตบบ่าโยคีเมือง ก่อนลา กระซิบเบาๆว่า
“ดูแลหลานกูให้ดีนะมึง...แม้นรอยแมวข่วนสักรอย... กูจะตัดใบหูมึงเสีย”


มีคำถามอยู่ว่า ถ้าอินเดียรวมประเทศกับจีน
สยามก็ยิ้มแฉ่ง ร้องเพลงผู้เสียสละ
ใครจะเต้นแร้งเต้นกา...?


เมื่อคณะนั้นจากไป
คืนนั้นผีญี่ปุ่น พระเซ็น และมหาฤาษี นั่งสนทนา ปัญหา วิมุตติสรวลเสเฮฮา อยู่ที่ตึกญี่ปุ่นกลางป่า แล้วก็เตรียมการต้อนรับดวงวิญญาณใหม่จากสงครามบนดอย
ฮุเรกา ฮุเรกา ฮุเรกา ฮุเรกา
คุควันไฟ แลเสียงการเซ่นสังเวย แว่วมา แต่ดอยดงนั้นๆ


โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 11 เม.ย. ปี 2007 [ เวลา 8 : 30 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook