บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> แม้ตาย..ก็ไม่คลายรักเธอ(17)

เรื่อง : แม้ตาย..ก็ไม่คลายรักเธอ(17)

คืนเพ็ญคืนนี้ดวงจันทร์เป็นสีนวลประหลาดตา เพราะมีเงาสีแดงเรื่อๆ
เป็นริ้วคาดผ่าน มองเห็นได้ชัดเจนในยามนี้ โรจน์เดินไปมาในห้องส่วนตัวที่ซีกซ้ายของตัวตึก บนชั้นสองนอกจากห้องนอนของมล ก็มีแค่ห้องส่วนตัวของเขาที่ถือว่าใหญ่ นอกนั้นเป็นห้องเล็กๆอีก 2 ห้องใช้เก็บของใช้จิปาถะ

เขารู้ว่าคืนนี้พวกนั้นต้องตั้งโต๊ะทำพิธีที่สวนอีกครั้ง เข่งตุ๊กตามากมายในห้องทำงานของลุงพุตกับเครื่องทำพิธีหลายอย่างที่คนงานขนมากองที่หน้าประตูทางเข้าสวนหลังบ้าน บอกให้เขาเตรียมตัวออกจากบ้าน

ทุกครั้งที่คนงานเหล่านี้เข้ามาที่บ้าน ลุงพุตจะหาทางใช้เขาขับรถพาป้าส้มไปตลาด เพื่อซื้อผักสดจากชาวสวนที่ขับรถมาขายตอนเช้ามืด นี่จวนเที่ยงคืนแล้ว ลุงพุตและป้าส้มยังไม่กลับมา มลก็หายหน้าไปแต่เมื่อคืน

โรจน์ตัดสินใจแต่งตัว คืนนี้เขาใส่กางเกงคล้ายเครื่องแบบทหารที่มีกระเป๋าแปะทางหน้าหลังอยู่หลายใบ และใส่เสื้อคลุมกันฝนที่มีกระเป๋าซ่อนด้านในอีกสองใบ ทุกกระเป๋าล้วนบรรจุเต็มไปด้วยธนบัตรใบละ1000บาท

ตอนสี่ทุ่มฝนตกพรำๆเพิ่งจะหยุดตกไม่นาน การแต่งตัวของโรจน์จึงไม่สะดุดตาใคร เขามักแต่งตัวเช่นนี้ทุกครั้งที่ฝนตกและต้องออกไปกับป้าส้มเพียงแค่คืนนี้เขาใส่รองเท้าหนัง เพื่อเตรียมเดินทางไปจากที่นี่เท่านั้น

เมื่อลงมาที่โรงรถ เป็นเวลาเดียวกับที่ลุงพุตกลับมากับป้าส้มอีกครั้งคืนนี้ป้าส้มดูสาวกว่าปรกติ ที่จริงป้าส้มกับลุงพุตไม่เหมือนคนแก่ทั่วๆไป ทั้งคู่มีแววเหมือนคนสูงอายุในบางเวลาเท่านั้น

ลุงพุตคืนนี้ใส่ชุดสีดำทั้งชุด ดวงหน้าที่ก้มน้อยๆยกข้าวของต่างๆจากท้ายรถลงมาตั้งที่พื้น เพื่อให้คนงานทยอยขนไปที่สวน เรียบนวลเต่งตึงราวชายหนุ่มวัยฉกรรจ์ ส่วนป้าส้มอยู่ในชุดผ้าถุงสีเข้มก็จริง แต่ใบหน้าสวยสาวราวคนเริ่มต้น 30ที่ยังดูอ่อนเกินวัยมาก ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะการแต่งตัวคล้ายคนมีอายุ โรจน์อยากจะเชื่อว่าคนทั้งสองมีอายุน้อยกว่าเขาด้วยซ้ำไป

“ป้าครับ ไปตลาดกันได้แล้วนะครับ”

โรจน์เอ่ยเตือน ป้าส้มหันมายิ้มก่อนตอบว่า

“วันนี้ไม่ต้องไปนะ เดี๋ยวโรจน์เข้าไปช่วยลุงพุตที่สวนแล้วกัน เพราะ คืนนี้คุณมลไม่เข้าไปในสวนจ๊ะ”

โรจน์ซ่อนความผิดหวัง บังคับสีหน้าและน้ำเสียงให้ฟังดูเรียบเรื่อย ขณะที่ถามด้วยคำถามที่เขาอยากได้คำตอบเร็วที่สุด

“คุณมลไปหาลูกค้าอีกหรือครับ พักนี้ผมเป็นห่วงจัง ไม่ค่อยเห็นคุณมลได้พักผ่อนสักเท่าไรเลยนะครับ”

“ไม่ใช่จ๊ะ คุณมลเป็นไข้นอนอยู่บนชั้นสาม หมอสั่งให้พักมากๆ นี่คงหลับไปด้วยยานอนหลับแล้วละ”

“อ้าว ไม่เห็นมีใครบอกผมเลย”

โรจน์แกล้งตัดพ้อ ทั้งที่ในใจลิงโลดจนแทบระงับไม่อยู่ เป็น
โอกาสของเขาแล้ว ถ้าไปยืนท่องมนต์บทนั้นที่เตียงนอนบนชั้นสาม บนนั้นเป็นห้องสมุดส่วนตัวของมล ที่นานๆจะมีคนอื่นขึ้นไป ส่วนมากป้าส้มจะขึ้นไปทำความสะอาดวันเว้นวัน มลมักไปจมอยู่แทบทุกครั้งที่บอกว่าไม่สบาย ไม่ต้องการพบใคร หรือไม่ต้องการให้ใครเข้าพบ

“คุณมลเพิ่งไม่สบายตอนหัวค่ำที่ฝนตก ที่โรจน์ไปขนปุ๋ย
ที่ร้านค้าในตลาดไงจ๊ะ”

ลุงพุตปิดท้ายรถก่อนส่งกุญแจให้เขานำรถไปล้างและเก็บ
เข้าโรงรถเหมือนทุกครั้ง ก่อนเดินเข้าบ้านทั้งลุงพุตและป้าส้มหันมามองหน้าเขานิ่งและนาน สุดท้ายป้าส้มเป็นฝ่ายถามขึ้น

“โรจน์รักคุณมลไหมจ๊ะ?”

“รักสิครับ ทั้งรักและนับถือที่สุด”

เขาปดอย่างหน้าตาเฉย ลุงพุตมองเขาก่อนกระตุกมุมปากยิ้ม
อย่างมีเลสนัยเร้นลับ

“ถ้าคุณมลขอให้โรจน์สละชีวิตตัวเองเพื่อเธอ โรจน์จะให้
คุณมลไหมละ? ตอบลุงหน่อยสิ”


โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 14 เม.ย. ปี 2007 [ เวลา 20 : 35 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook