บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์75คอยระวังซึ่งกันและกัน

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์75คอยระวังซึ่งกันและกัน

ที่ สถานีเชียงใหม่

ถ้าเรารื้อฟื้น ก่อนอำลาทั้งคู่อีกครั้ง
สองนักท่องเทียวหันมายิ้มอีกครั้ง
“ahhh...When I talk with U.
I don,t know why?
You r look like my old friend...but not.
Your word relieve myself...but not.
With good complement...but why.
I m fool businessman who don,t know about...
But I know You r the best thing in my journey..
คุรัชในชาวสิงค์โปร์กล่าวคำลาและสัมผัสมือ
Ya ya เธอยิ้มหัวคิกคัก
นางฟ้าองค์น้อยยื่นมือมาสัมผัส...มือเธอขาวเหมือนกระดาษ ฝามือมีสีเลือดชมพูนิ่มและเราแทบร้องไห้ เมื่อได้สัมผัส
แต่เราไม่ร้องไห้อีกแล้วนี่

แยกกันเพื่อพบอีกครั้ง

เราออกเดิน
เดินชมเมือง
เดินไปตามทาง

รถรับจ้าง เดิน รถรับจ้าง
และทางนอกเมือง เดิน
รถโบก โบกไม่จอด
รถรับจ้างจอด เดิน

เดิน เดิน และนึกถึงทั้งสองในความงาม
...แววหวานฝากไว้ในเนตร เพียงผ่านเสี้ยวเศษ จึง ตรึงฝากใจ ณ กาล
...ซึ้งใสในเสียงสำราญ ณ คราวพบผ่าน เส้นทางตามหา ฅนจร
...กลั้นหยาดน้ำใจอาวรณ์ พร่ำรำลึกย้อน ลงตัวเหลือใจหลงละเมอ
...คืนไหนยินเสียงเสนอ ลำนำย้ำเพ้อ สักวันจุดนัดพบพา
...ภาษาหัวใจไล่ล่า สิ่งมือบอดบ้า เห็นทางแห่งที่พักรอ

ลมรันจวน..เนินเขาริมทาง สายตาป้ายหาป้าย “บอกทาง” แต่เราเลือกถามผู้ผ่านไปมา
หลายคนส่ายหน้า เขาอาจนึกว่าเราเป็นสายลับ มาสืบเส้นทางขนยานรก แต่เราเดินต่อไป
จากทาง เลี้ยวเข้าทะเลภูเขา
ข้ามเขา เดิน เดิน เดิน
เดิน เดิน ข้ามเขา
ข้ามเขา ข้ามเขา เดิน เดิน
พัก
เดิน ข้ามเขา ข้ามเขา
ขึ้นเขา เหนื่อยหอบ
หอบ เหนื่อย พัก ดื่ม น้ำอึก ๆ ๆ แล้วพัก แล้ว เดินๆ เดิน เดิน
ข้ามเขา ขึ้นเขา
มองเห็น

นั้น ...โยคีหนวดงาม เราเห็นเขานั่งชานอยู่บนอาสนะหินทรายใต้ต้นสน ที่เนินแห่งนั้น
เราเองก็พัก พักเพื่อคอยระวัง
เขาเองก็คอยระวัง
ทุกคนต่างคอยระวังซึ่งกันและกัน
...มีเสียงกระซิบ จากมหาฤาษีแว่วว่า
“...ถูกต้องแล้วครับ...เราเองก็คอยเฝ้าระวังท่านเช่นกัน...”


โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 19 เม.ย. ปี 2007 [ เวลา 12 : 54 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook