บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> แม้ตาย..ก็ไม่คลายรักเธอ(23)

เรื่อง : แม้ตาย..ก็ไม่คลายรักเธอ(23)

บ้านพักของสืบพงศ์ที่ตลิ่งชัน น้อยคนจะรู้ว่าเขามีห้องเก็บวัตถุโบราณชิ้นงามล้ำค่าอยู่หลายชิ้น การเป็นรัฐมนตรีที่โด่งดังหลายสมัย ทำให้เส้นทางคอรัปชั่นโกงกินของเขารุ่งโรจน์กว่าดอกเบี้ยของธนาคาร

พ่อค้านักธุรกิจคนแล้วคนเล่ามักมีวัตถุโบราณงามๆ นอกเหนือจากสาวสวยรุ่นราวคราวลูกมาเป็นของกำนัลไม่ขาดสาย แต่โถสีสรรแปลกตาที่วาโยทรต้องการ กลับไม่ใช่ของกำนัลจากใคร เขาซื้อมาจาก สุรางคนา ดาราสาวที่กำลังเป็นที่กล่าวขานของฟ้า
เมืองไทย ความสวยสดบวกกับความสามารถในบทบาทที่ตีขาดกินใจประชาชนทั่วประเทศ ในบทของสาวใบ้ที่ตกเป็นทาสถูกข่มขืนของพ่อเลี้ยง จนแท้งลูกติดต่อกันถึง 2 ครั้ง เรียกน้ำตาคนดูละครทางบ้านได้ท่วมท้น

แต่เหรียญมักมีสองด้านฉันใด ชีวิตที่เจิดจ้าของดาราสาวก็มีมุมมืดฉันนั้น สุมนานางเอกเมื่อ 20 ปีก่อนคุณแม่แสนสวยของดาราสาว คือจุดด่างของลูก เป็นที่รู้กันทั่ววงการเซียนพนัน มีชื่อของสุมนาอยู่ระดับต้นๆรวมอยู่ด้วย

สมาภรรณพาสุรางคนาไปส่งชาวไฮโซเงินล้านหลายคน กว่าเธอจะก้าวมาเป็นดาราแนวหน้าในวันนี้ แต่ชายคนแรกของเธอยังคงเป็นรัฐมนตรีสืบพงศ์ ผู้มีชื่อ “ใจป้ำกับสาวสดแรกรุ่น”เสมอ เดือนแรกที่เข้าพักเงียบๆที่บ้านตลิ่งชันของสืบพงศ์ หนี้สินจำนวน3ล้าน
ที่สุมนาเป็นหนี้ธนาคารก็ลบเลือนหายไป เดือนที่2ที่เข้าไปพักด้วยความเต็มใจของเธอเพื่อแลกกับบ้านพักและรถเก๋งคันงามที่กำลังจะหลุดจำนอง

ในเดือนที่2นั่นเอง คืนหนึ่งเมื่อกลับจากงานราตรีสโมสรร่วมกัน นักธุรกิจชาวสิงคโปร์ผู้หนึ่ง นำกล่องหรูใส่ชามสังคโลกที่สวยสมบูรณ์มาให้เพื่อขอสิทธิ์ในการติดตั้งโรงงานบริเวณใกล้ชุมชน สุรางคนาจึงคิดขึ้นได้ถึงโถเก่าแก่ที่ได้มรดกจากคุณปู่

“นามีโถใบหนึ่งสีสรรสวยแปลกตามากค่ะ ปู่เล่าว่าเป็นของกษัตริย์โบราณในอินเดีย ปู่รับซื้อมาจากชาวบ้านแถวนั้นตอนไปเรียนหนังสืออยู่ที่นั่น ไม่ใช่โถกระเบื้อง เป็นโถทำจากทองเหลืองที่แปลกที่สุด แต่นากับปู่ก็ไม่รู้มันมีประโยชน์อะไรบ้าง นอกจากใส่น้ำผลไม้ได้นานนับเดือนโดยไม่บูดเสีย และที่แปลกกว่านั้นมดแมลงไม่ตอมด้วยสิคะ นาเคยลองแล้วค่ะท่าน”

สืบพงศ์ชอบใจโถสีสวยหลากสีสรรใบนั้นโดยเซ็นเช็คด้วยตัวเลข7หลักอย่างง่ายๆไม่มีการรอช้า โถสูง8นิ้วเมื่อใส่น้ำผลไม้สดๆลงไปไม่นานก้เย็นราวแช่ด้วยตู้เย็น และช่างเหลือเชื่อที่ไม่ต้องกลัวมดแมลงเข้าใกล้ แม้ว่าสืบพงศ์จะตั้งอยู่ในสวนนานกว่า 3วัน

แต่บัดนี้โถใบนั้นเมื่ออยู่ในมือของวาโยทร ซึ่งชายผู้นี้สืบพงศ์ก็ไม่แน่ใจเขาเป็นคนเหมือนเช่นเดียวกับเขาไหม รู้แค่บางวันชายผู้นี้จะปรากฎตัวในร่างของเด็กทารกวัยไม่เกิน 6 เดือน บางวันก็จะพบเขาในร่างของชายหนุ่มวัย20 น้ำเสียงและกลิ่นเหม็นอับๆที่โชยมากระทบคือเครื่องบอกว่า ทั้งสองร่างคือคนๆเดียวกัน

เขามองวาโยทรหยิบโถมาหมุนหน้าหลังก่อนคว่ำปากโถลง จับตรงคอคอดของโถดึงแรงๆราวคนดึงร่มชนิด3พับ ที่ซ่อนสปริงไว้ภายในก็ไม่ปาน ไม่นานโถ 8นิ้ว กลายเป็นแจกันใบโตราว 20นิ้ว มีเสียงกรุ้งกริ๊งเหมือนซ่อนกระดิ่งไว้ภายใน

สืบพงศ์ไม่รู้วาโยทรจะนำโถนี้ไปทำอะไร เขาผู้เคยแต่ชี้หน้าบงการชีวิตผู้คนมามากมาย แต่เมื่ออยู่ต่อหน้ามนุษย์ประหลาดผู้นี้ สืบพงศ์กลัวแม้กระทั่งการหายใจแรงๆ เมื่อดวงตาสีแดงกร่ำของอีกฝ่ายเหลือบแลมอง กายเขาจะสั่นกระตุกทันที ก็เขาเห็นนี่นา
ครั้งแรกที่เขาสั่งสมุนรุมกระทืบเด็กทารกวัย 6เดือนแล้ว สมุนแต่ละคนตายสยดสยองเพียงไร แต่นั้นมาเขาจึงไม่คิดขัดขืนต่อต้านคำสั่งอีกต่อไป

วาโยทรไปมาไร้ร่องรอย แต่สืบพงศ์จะรู้ว่าอีกฝ่ายมาหาได้ไม่ยาก เพราะกลิ่นรุนแรง เหม็นสาบลอยเข้าใกล้เป็นการเตือนนำเสมอ แม้แต่ยามนี้ทั้งๆที่เขากำลังประชุมงานในกระทรวงอยู่แท้ๆ กลิ่นนั้นยังลอยมากระทบจนเขาสะดุ้งต้องรีบยุติการประชุมอย่างเร็วไว เมื่อทุกคนออกไปนอกห้องจนหมด ข้างกายเขาก็มีเสียงดังขึ้นทันที

“เอ็งรีบออกคำสั่งระดมคนมาให้มากที่สุด ข้าไม่แน่ใจใน3วันนี้ปู่ทวดของข้าเดินทางมาทันการไหม พวกนังมลมันเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว”

“ครับท่าน”

คืนนั้นที่ผับรัศมีจันทร์เกิดปิดอย่างกระทันหันโดยพร้อมเพรียงกันทั้งด้านหน้า และด้านหลังที่เรียกกันว่า “ห้องมั่ว” จนชาวไฮโซบางคนร้องโวยวายที่ต้องมาเก้อ แต่ต้องรีบบึ่งรถแล่นออกไปอย่างเร็วไวกว่าลมกรด เมื่อไอ้ตุ๋ยยกท่อนเหล็กลำโตที่จุกระสุนชนิดล้ม
ช้างยังสบายขึ้นชี้หน้า และเพราะคำสั่งปิดไม่มีกำหนดพร้อมเงินเดือนล่วงหน้าทั้งเดือน พนักงานทุกคนรวมทั้งเด็กเฝ้ารถ จึงเต็มใจเก็บข้าวของกลับบ้านอย่างง่ายดาย

ชัดขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซด์คันเก่ง ก่อนหันมาชักชวนโรจน์ให้กลับพร้อมกัน แต่โรจน์ขอตัวอ้างว่านัดแฟนที่ร้านบะหมี่เกี้ยวของแปะสาม ที่จอดรถเข็นขายอยู่ถนนฝั่งตรงข้าม เยื้องกับผับรัศมีจันทร์ เมื่อชัดออกรถไปแล้ว โรจน์เดินเรื่อยๆไปที่รถเข็น นั่งลงสั่งบะหมี่
น้ำมาละเลียดพลางสอดส่ายสายตาไปที่หน้าผับอยู่บ่อยๆ

รถเบนซ์คันโก้ของสืบพงศ์แล่นเข้ามาจอดที่หน้าผับรัศมีจันทร์ อาทิตย์สมุนเอกรีบลงจากรถไปเปิดประตูให้สืบพงศ์ ที่ก้าวลงรถพร้อมด้วยวัตถุชิ้นหนึ่ง ที่ต้องใช้ถึง2มืออุ้มลงมา โรจน์คิดว่าวัตถุนั้นคงหนักไม่น้อย เพราะชายสูงใหญ่อย่างสืบพงศ์ยังต้องเกร่งมือ
อุ้ม แต่เนื่องจากจุดตรงร้านบะหมี่เยื้องห่างจากผับมาก โรจน์จึงมองไม่ออกว่าวัตถุนั้นคืออะไรกันแน่ แต่คงสำคัญไม่น้อยสมุนของสืบพงศ์จึงล้อมหน้าหลังนายสืบพงศ์นับ10คน โรจน์คิดถึงทางลับหลังร้านที่ลุงพุตเคยชี้บอก จึงลุกขึ้นจ่ายค่าบะหมี่แล้วข้ามถนนตรงไปที่จอดรถ

มุมมืดตามระหว่างรถที่จอดในที่จอดรถคืนนี้มีมากมาย ทั้งๆที่ไม่มีแขกมาเที่ยวรถจากสมุนของสืบพงศ์ที่จอดเรียงรายทำให้โรจน์กำบังตัวได้ง่ายยิ่งขึ้น ต้นโพธิ์ต้นใหญ่ใบดกกิ่งก้านแผ่กว้าง ตรงริมกำแพงรั้วด้านหลังผับนั้น ค่อนข้างมืด โรจน์ก้มตัวลงแนบกำแพง มือคลำไปเรื่อยๆจนพบรอยร้าวๆรอยอิฐเป็นก้อนๆที่เรียงไว้เฉยๆ เขาค่อยๆเลาะ
ก้อนอิฐเหล่านั้นลงมา

ความดกของใบโพธิ์ปิดบังแสงสว่างของโคมไฟริมถนน ทำให้โรจน์รอดสายตาสมุนของสืบพงศ์ที่ตรวจตราแค่รอบข้างของผับ เขาค่อยๆลอดลำตัวเข้าไปในผับเมื่อเลาะอิฐก้อนออกมากพอลำตัวคน ในห้องมั่วที่ด้านหลังผับยามนี้ไม่มืดสนิท แม้จะดับไฟเกือบหมดห้อง มีแจกันทองเหลืองใบโตตั้งอยู่ที่บาร์เหล้า สีสรรแปลกตารวมทั้งอักษรหยิกงอราวตัวหนังสือของประเทศใดประเทศหนึ่ง ทำให้โรจน์รีบเดินตรงเข้าหา

คงเป็นแจกันใบนี้กระมั้งที่สืบพงศ์อุ้มเข้ามาเมื่อครู่นี้ ขณะที่โรจน์ไล้มือไปตามแจกัน เสียงผู้หนึ่งก็ดังมาจากโพรงที่เขาลอดเข้ามา

“คุณโรจน์รีบถอดเสื้อคลุมแจกัน แล้วอุ้มออกมาเร็วๆครับ พวกนั้นเข้ามาในห้องแล้ว”

เสียงนายเวฆินหน้าเฉยผู้ช่วยมือหนึ่งของลุงพุตนั่นเอง โรจน์ถอดเสื้อคลุมตัวบางสีเข้มออกมาห่อแจกันใบโตทันทีที่ได้ยินเสียงกุญแจที่หน้าประตูห้อง แล้ววิ่งออกมาที่โพรงด้านหลัง มุดพ้นตัวเมื่อเสียงคนในห้องดังขึ้นว่า

“เฮ้ย!! แจกันหายไปไหนว่ะ”

ขณะนั้นรถซิ่งสีสวยคนหนึ่งแล่นมาจอดรอแล้ว เวฆินดันโรจน์ขึ้นรถพร้อมตัวเขา แล้วเสียงรถก็แล่นออกไปราวนักเล่นไพ่หนีตำรวจ


โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2007 [ เวลา 22 : 50 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook