บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์82สองคนคุยกัน...แค่คุยกัน

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์82สองคนคุยกัน...แค่คุยกัน

เราเห็นเขาทั้งสองสนิทสนม พูดคุย สารภาพ และสุดท้ายกลายเป็นความต้องการเอาชนะ
ไม่มีสายลับอีกแล้ว สายสัมพันธ์คลายการปิดบังออกมา ภายในเวลาแห่งเวลา
คุรัช และ ครูสมดุลหุ้นส่วน

คุรัชมีโทรศัพท์เสียบพร้อมไมค์เล็กๆเสียบติดที่หู ถ้ามองผ่านๆมันก็แค่โทรศัพท์ทั่วไป แต่นั้นคือวิทยาการที่ก้าวล่วงไปมาก
ทุกสิ่งที่เขาพูด เขาเห็น เขาได้ยิน ถูกบันทึกและส่งถึง สถานนีอวกาศ

และคุรัชชาวสิงคโปร์ก็สนทนากันได้ ทั้งวัน ทั้งคืน เราขออนุญาตแปลเป็นภาษาไทย นะ นะจ้ะ...
"ท่านโกหกเก่ง ใช่หรือไม่..."คุรัชถาม
"เราเอยความจริง ผู้คนจึงเบิกบาน"ครูสมดุลตอบ
"ความจริงหรือสิ่งเพ้อฝัน..."คุรัชถามแบบถึงลูกถึงคน
"ความจริง ทิ้งเราไปไหนหรือ "ครุทิ้งกะทู้ปัญหา
"ท่านเชื่อไหมว่าความจริงคือเรา เราสั่งให้แผ่นดินไหวได้ เพียงเรากระซิบผ่านไมค์ของเรา"คุรัชกระซิบ อนุภาพวิทยาศาสตร์ สถานีอวกาศผ่านคลื่น พ้องกระเทือนเปลือกโลก
ผลของการสนทนาวันนั้น ...เกิดแผ่นดินไหวที่เชียงใหม่
แต่เพื่ออะไรละ แผ่นดินไหวเพื่ออะไร

คุรัชเพียงต้องการข้อมูล แต่เขากลับสำแดงอภินิหาร
ครูสมดุลรู้สึกว่าแผ่นดินไหว แต่หาไหวหวั่นตาม
เขาทั้งคู่นิ่งเงียบ คุรัชรู้สึกถึงชัยชนะ เขาเบิกบานใจที่ทำให้ผู้วิเศษ นิ่ง อึ้งเงียบ

"เราสามารถสั่งให้ เรือยิงขีปนาวุธ มาเผาสำนักของท่านเสียเมื่อไหร่ก็ได้"คุรัช เริ่มทำเกินหน้าที่
เหตุที่เขาทำเกินหน้าที่นั้น
เราจะอธิบายว่า
เขาเริ่มไฝ่หาอำนาจ เมื่อ..แค่...เพียงจิบกาแฟกับนักการเมืองท้องถิ่น
เขาแอบฝัน ฝันว่าอาจสร้างอาณาจักรเล็กๆของเขาเองได้ ในดินแดนสามเหลี่ยมทองคำแห่งนี้ โดยทุน ปัญญษ และอำนาจในฐานะสายลับนาซ่า

เรายิ้ม
เพราะเรารู้ว่า นั้นแค่ การเผลอของเขา สุดท้ายแล้วเขาเป็นฐานแห่งความดี
แล้วหุ้นส่วนจะเฉลยปริศนาในหัวใจเขา
แต่กระไรได้ เมื่อหุ้นส่วนเราเอง เริ่มมีอะไรๆกับ เทวีที่เราประทานให้

ลมมรสุมต้นฤดูพัดมา
เราลอยสูง จนทอดใจผ่านถึงทะเล
ผ่านทะเลภูเขา สู่ท้องทะเลกว้าง

โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 1 พ.ค. ปี 2007 [ เวลา 12 : 18 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook