บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 4

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> บทนำเรื่องเล่ายามราตรี

เรื่อง : บทนำเรื่องเล่ายามราตรี

ขึ้นสิบเอ็ดคำเดือนสาม ค.ศ หนึ่งร้อยหนึ่ง
หลังจากการเดินทางบนหลังเจ้าอูฐสี่เท้า ผ่านทะเลทรายที่ร้อนระอุภายใต้รัศมีของเทพสุริยะเมื่อเวลาอรุณฉาย และซุกตัวภายใต้ผ้าขนสัตว์เก่าๆผืนหนาท่ามกลางหมู่ดาวและลมหายใจอันเย็นเยือบของพระแม่จันทราถึงเก้าราตรีเต็ม ในที่สุดลิบตาข้าพเจ้าพลันสังเกตุเห็นเงาเมืองหนึ่งต้องแสงจันทร์ในม่านราตรีดำมืดกลางทะเลทรายจูเดีย ข้าพเจ้านั้นมิรู้ว่าผู้คนเรียกขานเมืองนี้กันว่าอย่างไรแลในขณะนี้คงเป็นเวลาเกือบจะสองยามแล้ว แต่อย่างไรก็ดีเมื่ออรุณพรุ่งข้าพเจ้าก็คงต้องแวะเมืองนี้ เนื่องด้วยอาหารและน้ำดื่มที่เสบียงมาจากเมืองที่ผ่านมานั้นหมดลงแล้วตั่งแต่คืนก่อน ข้าพเจ้าคิดพลางถอนใจ
ค่ำคืนในทะเลทรายนั้นช่างวังเวงเหงาประหลาดนัก อีกทั้งยังมืดมิดมีเพียงแสงจันทร์ และไฟในกองตรงหน้าข้าพเจ้าที่เต้นไหวไปพร้อมจังหวะสายลมเบาที่พัดผ่านมา ตัวข้าพเจ้าได้แต่คิดถึงใบหน้าดรุณีหนึ่ง นางโจรที่ล่อลวงดวงใจข้าพเจ้า ริมฝีปากอันเอิบอิ่มเคลือบด้วยพิษร้ายที่แสนจะหอมหวาน เรือนผมสีดำราวม่านแห่งราตรีที่ปกคลุมพื้นทะเลทรายนี้อยู่ ความงามของนาง มิได้เป็นรองพระแม่จันทราแม้แต่น้อย ความรักที่ข้าพเจ้าให้นางนั้นมีมากพอกับความแค้นที่นางมอบมันแก่ข้าพเจ้า นางนั้นหนีจากข้าพเจ้าไปไกลแสนไกลด้วยมานะที่นางมิยอมลงให้แก่ข้าพเจ้าและตัวข้าพเจ้านี้ก็กำลังตามหานางอยู่ด้วยใจที่แหลกสลายของข้าพเจ้าเอง เช่นเดียวกับเรื่องราวที่ข้าพเจ้าจะเล่าให้ท่านฟัง เพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลายเข้ามาล้อมกองไฟของข้าพเจ้าเถิด แล้วข้าพเจ้าจะเล่าเรื่องราวให้ท่านฟัง นิทานเก่าแก่จากพ่อสู่ลูกย้อนไปหลายชั่วอายุคน

โดย : หีบไม้หอม
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 5 พ.ค. ปี 2007 [ เวลา 22 : 52 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook