บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 5

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> ว่าด้วยเรื่องของลูกคนกลาง 5

เรื่อง : ว่าด้วยเรื่องของลูกคนกลาง 5

การอยู่กับสังคมที่โสโครกมากไปทำให้ฉันลืมบางอย่างที่เป็นตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง ฉันเป็นเหมือนคนอื่นทุกคนที่ฉันอยากจะเป็น แต่ฉันไม่เคยคิดที่จะเป็นตัวของตัวเอง
อีตานั่น เหมือนมีบางอย่างที่ทำหน้าที่ “เรียกวิญญาณ” ของฉันออกมา เหมือนการสู่ขวัญให้ฉันกลับมาเป็นคนเดิม ถึงจะต้องเริ่มต้นใหม่ก็เถอะแต่ฉันก็เพิ่งจะรู้ว่า การเป็นตัวเองนี่มันเจ๋งที่สุดแล้ว
ความโคตรธรรมดาที่โคตรไม่ธรรมดาของอีตานั่น ทำให้ฉันประทับใจในตัวมัน เอ๊ย เขามาก เราคุยกันถูกคอ (ถ้าให้พูดจริงๆก็คือ คุยกันจนแตกคอ) เราแลกเปลี่ยนประสบการณ์ ความคิดเห็น และความช่วยเหลือกันตลอดเวลา ฉันจำไม่ได้แล้วว่าฉันรู้จักกับอีตานั่นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ตั้งแต่วันที่ 2 มกราคม 2550เป็นต้นไป (หรืออาจจะก่อนหน้านั้นด้วยซ้ำ) “อีตานั่น” จากฝั่งกระโน้น ได้กลายมาเป็น “อีตานี่” ในฝั่งกระนี้ของหัวใจฉันไปซะแล้ว
เหตุมันเกิดด้วยการที่อีตานั่นโทรมาหาฉันตอนที่เขายังอยู่ที่ต่างประเทศ เราได้คุยกันนิดหน่อยพอให้จำได้ว่า อ้อ แกเคยโทรมาหาฉันนะ และเป็นข่าวดีหรือเปล่าไม่ทราบ อีตานั่นได้จบไฮสคูลจากที่โน่นและกำลังจะกลับมาที่นี่ในไม่ช้านี้แล้ว
พออีตานั่นกลับมาเมืองไทย ก็มีหลายโอกาสที่เราได้คุยกันทางโทรศัพท์ จากที่สนิทกันอยู่แล้ว กลายเป็นสนิทมาก จนกระทั่งอีตานั่นทำเซอร์ไพรส์ฉันด้วยการเดินทางมาหาฉันที่มหาวิทยาลัย
“ม่ายอยากจาเจอมานเล้ย” เป็นความรู้สึกแรกที่ผุดเข้ามาในหัวของฉัน ฉันไม่อยากจะเจอเขาเลย ถ้าไม่ทำร้ายจิตใจตัวเองจนเกินไป ขอบอกเลยว่าฉันสวยก็ไม่สวย เตี้ยก็เตี้ย ผิวก็คล้ำ เอาเหอะๆ ถึงแม้ว่าเราจะเคยดูรูปของกันและกันมาแล้ว แต่ฉันว่าตัวจริงของฉันคงเป็นอะไรที่อีตานั่นคาดไม่ถึงเลยทีเดียวเชียวล่ะ
เราเจอกันในสภาพที่ปัญญาอ่อนมาก ฉันใส่ชุดนอน (เสื้อยืดโปโลสีม่วง กับสะดอสีฟ้า) ลงไปหาอีตานั่นที่มารออยู่ข้างล่างหอ ก่อนหน้านั่นเขาก็พยายามที่จะดูหน้าฉันด้วยการส่องกล้องส่องทางไกลจากหอชายฝั่งตรงข้ามมาแล้ว เออ ความพยายามสูงจริงๆ
ฉันเลยดัดหลังเขาด้วยการลากเพื่อนๆในก๊กฉันไปดักเราเขาด้วย เราย้ายสถานที่นัดกันประมาณแห่งสองแห่งจนให้เค้ามาเจอฉันที่หอหญิงอีกหอหนึ่งพร้อมกับเพื่อนๆของฉัน
อีตานั่น ใส่เสื้อกันหน้าสีขาวของคัปป้า เสื้อในเป็นเสื้อเชิ้ตโปโลสีเข้ม กางเกงยีนส์สีน้ำเงินเข้ม สะพายกระเป๋าข้างและแบกของฝากมาให้ฉันด้วย
ที่น่าตกใจก็คือ อีตานั่น ผอม สูง และขาวมาก
และที่น่าตกใจไปกันใหญ่ก็คือ ฉันเตี้ย และก็ดำด้วย
โดย : สุธีรมาศ
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 22 พ.ค. ปี 2007 [ เวลา 14 : 41 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook