บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 5

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> สวรรค์ลืม

เรื่อง : สวรรค์ลืม

ปล. บทนี้ให้พี่เก่ง ชายใจดีถูกโชคชะตาหลงลืม..แค่ตอนนี้นะ
คนใจป่วยจะไม่เหมือนคนเหงา ที่จะนั่งมองฝน
เมื่อใจปวดร้าว ทรายบนถนนก็ยังนุ่มกว่าแป้ง
ยิ่งความหวังลอยไกลออกไปจากจุดที่รอ
ความทุกข์จะทวีมากขึ้นความอ่อนหวานใดๆที่ผ่านมาข้างกาย
จึงเป็นดังเสมือนลมหายใจของคนวิ่งอย่างหมดแรง

อยากล้มลงกับดินทรายที่หยาบหนา
อยากนอนดิ้นบนความขรุขระที่ทิ่มตำทั่วกาย
เพื่อบรรเทาความปวดร้าวในใจสักนิดก็ยังดี
เงินตราคือพระเจ้า ที่ทุกคนเพียรเฝ้าหา รวมทั้งฉัน
แต่หนทางปีนป่ายขึ้นมา เต็มไปด้วยขวากหนาม

ฉันได้แต่ก่นด่าโชคชะตา จนอ่อนล้าและด้านชา
ที่พระเจ้าเงินตราไม่ยอมหันหน้ามาหา
ปล่อยความปวดร้าวที่เจ็บจนชาให้จมไปกับฉัน
ให้ฉันไม่ตาย แต่ก็ไม่เติบโต

ฉันจึงเป็นคนอ่อนไหวที่หยาบด้านจนคนระอา
ทั้งที่ทั่วอุรา ฉันเคยมีสีชมพูดังทุกผู้คน
สวรรค์มีจริง แล้วที่ว่างซ่อนตรงไหน
โปรดเถิด โปรดอย่าทำร้ายฉันอีกเลย
โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 7 มิ.ย. ปี 2007 [ เวลา 1 : 12 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook