บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 5

กรุงงานเขียนเก่า 1
กรุงงานเขียนเก่า 2
กรุงงานเขียนเก่า 3
กรุงงานเขียนเก่า 4
กรุงงานเขียนเก่า 5


>> เรื่องของเวลาที่เหมาะสม

เรื่อง : เรื่องของเวลาที่เหมาะสม

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหนุ่มน้อยคนหนึ่งหน้าตาและท่าทางดูเรียบร้อยและใจดี แววตามีแต่ความสุขที่เปล่งประกายอยู่ทุกเวลา เละเขาก็เป็นมิตรกับทุกคน เขาชอบที่จะไปเยี่ยมเยียนเพื่อนบ้านทั้งที่เขารู้จักคุ้นเคยและคนที่เขาไม่รู้จักอยู่เสมอ เพื่อที่จะมอบสิ่งดีๆให้แก่เพื่อนบ้านเหล่านั้น เขาคนนี้มีชื่อว่า "เบน"
เบนเป็นคนใจดี ชอบนำสิ่งดีๆไปแบ่งบันให้กับเพื่อนบ้านอยู่เสมอ ไม่เคยมีวันไหนที่เขาจะไม่แบ่งปันสิ่งดีงามให้แก่คนอื่นๆ ในทุกๆวันเขาจะไปเคาะประตูหน้าบ้านและยืนรอเจ้าของบ้านมาเปิดประตูให้ เพื่อที่จะมอบของบางสิ่งบางอย่างให้แก่คนเหล่านั้น บางครั้งก็จะมีคนเปิดประตูออกมาทักทายและยิ้มต้อนรับด้วยความอบอุ่น พร้อมกับเอ่ยปากเชิญเขาเข้าไปในบ้านนั่งดื่มน้ำชากัน และเขาก็จะมอบสิ่งของที่เขานำติดตัวมาด้วยให้กับเจ้าของบ้านนั้น แต่บางครั้งบ้านที่เขาไปเคาะประตูและยืนรออยู่นั้นเจ้าของบ้านก็ไม่ยอมเปิดประตูต้อนรับหรืออาจจะเปิดออกมาและไล่ให้เขาไปซะ แต่ถึงอย่างไรเขาก็ไม่เคยย่อท้อ ยังคงเคาะประตูบ้านอยู่ อาจจะครั้งเดียวหรือหลายครั้ง ซึ่งถ้าบ้านนั้นไม่เปิดประตูต้อนรับเขา เขาก็อาจจะไปบ้านอื่นต่อโดยที่ยังคงพกของต่างๆมากมายเต็มกระเป๋าไปหมด เขาแบกกระป๋าใบนั้นไปเรื่อยๆ โดยที่อาจจะไม่ย้อนกลับมาอีกเลยก็ได้ เมื่อใดที่เจ้าของบ้านคนที่ไม่เปิดประตูต้อนรับเขารู้สึกว่าต้องการหรือจำเป็นที่จะต้องใช้ของที่เขานำมาให้ ต่างก็นึกเสียดายว่าทำไมตอนนั้นจึงไม่ยอมเปิดประตูต้อนรับเขา คนเหล่านั้นคงได้แต่เที่ยววิ่งไปตามท้องถนนที่ทอดยาวออกไป โดยที่สายตาก็กวาดมองหาเขา เผื่อว่าจะได้เจอเขาอีกสักครั้งหนึ่ง ซึ่งบางคนก็หาเจอบางคนก็หาเขาไม่เจอ คงได้แต่เสียดายเวลาที่เขามากลับไม่ยอมต้อนรับเขา แต่เมื่อจำเป็นก็ตามหาเขาไม่เจอเสียแล้ว
เขาคนนี้เป็นคนดีเขาจะไปเยี่ยมเยียนบ้านทุกคนเมื่อมีโอกาสพร้อมกับหยิบยื่นสิ่งดีๆให้กับทุกคนที่เขาไปหา โดยที่หลังของเขายังคงแบกสัมภาระที่หนักอึ้ง เพื่อที่จะนำไปมอบให้กับทุกๆคน ตามทางที่เขาเดินผ่านไป เขาไม่เคยที่หยุด เขาไม่มีแม้แต่วันหยุดราชการ เขาถือว่าการมอบสิ่งของให้แก่ผู้คนเป็นหน้าที่ของเขา เพียงแค่เขาสามารถทำให้คนรับมีความสุข เขาก็มีความสุขมากพอแล้วโดยที่ไม่เคยคิดถึงตนเองเลยว่าจะต้องเหนื่อยสักเพียงใด และถึงแม้บางครั้งเขาจะถูกผู้คนปฏิเสธก็ตามแต่เขาก็ไม่เคยย่อท้อแม้แต่นิดเดียว
เช้าวันหนึ่งเขายังคงออกไปเที่ยวแจกจ่ายสิ่งของให้แก่เพื่อนบ้านและคนอื่นๆโดยวันนี้เขาได้แวะเข้าไปที่บ้านของ คุณบราวน์ หนุ่มวัยกลางคน ทุกครั้งที่เขาไปเขาไม่เคยที่จะลืมแบกสัมภาระติดตัวไปด้วยเสมอ เมื่อคุณบราวน์เปิดประตูออกมาพร้อมกับยิ้มและทักทายเขา เขาก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก พร้อมกับหยิบของออกมาจากกระเป๋าที่เขาแบกอยู่ คราวนี้เป็นชอกโกแลตรูปหัวใจ อยู่ภายในกล้องสีทองผูกโบว์สีแดง เขายื่นให้คุณบราวน์พร้อมกับบอกว่า ให้คุณบราวน์เก็บมันไว้ ไม่นานคงได้ใช้มัน หลังจากนั้นเขาก็เดินจากไปพร้อมด้วยรอยยิ้มและแววตาแห่งความหวังดี หลังจากนั้นคุณบราวน์ก็ได้เดินทางไปยังบ้านของแอน แฟนสาวของเขาเอง คุณบราวน์ได้นำกล่องชอคโกแลตติดตัวไปด้วย โดยตั้งใจจะนำไปให้แฟนสาว เมื่อไปถึง คุณบราวน์ก็ได้ยื่นกล่องใบนั้นให้ แอนรับมาและแกะกล่องนั้นดู และเห็นว่าเป็นชอคโกแลต และแอนก็คิดว่าจะแบ่งอกเป็นสองส่วนเพื่อแบ่งให้คุณบราวน์กินด้วยกัน แต่ในขณะที่กำลังหักแบ่งครึ่งอยู่นั้น แอนก็ต้องถึงกับผงะด้วยความแปลกใจ ว่าทำไมจึงมีก้อนกระดาษอยู่ภายในชอคโกแลตนี้ได้ ด้วยความสงสัยแอนจึงแกะดูและแอนต้องตกใจอีกครั้งหนึ่งเมื่อเห็นว่าภายในกระดาษก้อนนั้นมีแหวนทองอยู่หนึ่งวงพร้อมกับมีข้อความบนกระดาษเขียนว่า "เราแต่งงานกันนะ" เพียงเท่านั้นแอนถึงกลับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ด้วยความดีใจอย่างสุดซึ้ง และแอนก็ได้ตกลงที่จะแต่งงานกับคุณบราวน์ ซึ่งเหตุการณ์นี้ทำให้คุณบราวน์ อดที่จะนึกขอบคุณ เบนไม่ได้ ที่เบนได้นำสิ่งดีๆมาให้กับเขา
ทุกครั้งที่เบนหยิบยื่นสิ่งดีๆให้กับผู้คน คนที่รับก็จะมีความสุขเสมอ เบนชอบที่จะสร้างความสุขให้กับทุกคน มีหลายคนที่อยากได้ความช่วยเหลือจากเบน แต่ก็ไม่ได้เจอเบน เพราะเบนจะไปหาเองเมื่อถึงเวลา เพียงแต่ว่าคุณจะเปิดประตูต้อนรับเบนหรือไม่
เบนก็คือโอกาสที่ได้หยิบยื่นให้กับผู้คน และไปหาผู้คนอยู่เสมอ เพียงแต่ว่าเมื่อคุณมีโอกาส โอกาสไปถึงคุณแล้วคุณจะรับมันไว้หรือเปล่า หากคุณพลาดโอกาสที่ดีของคุณแต่ละครั้งไป คุณอาจจะไม่มีวันได้รับโอกาสเช่นนั้นอีกก็ได้ เพราะฉะนั้นหากโอกาสมาถึงหน้าบ้านเราแล้วจงเปิดประตูต้อนรับ และทักทายกับโอกาสที่คุณมี บางคนอยากมีโอกาสที่ดีแบบคุณแต่เขาก็ไม่มี ดังนั้นจงอย่าให้โอกาสใดๆที่ดีงามหลุดลอยไปเพราะโอกาสของคุณไม่ได้มีบ่อยๆหากพลาดครั้งนี้ไม่รู้ว่าอีกเมื่อใดจึงจะมีโอกาสที่ดีแบบนี้อีก สรุปสั้นๆว่าจงอย่าละทิ้งโอกาสเมื่อคุณมีโอกาส นั่นเอง

โดย : ไผ่เขียว
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 14 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 21 : 42 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook