|
ถึงอยู่ใกล้เหมือนอยู่ไกลเป็นหมื่นลี้
ขอเพียงพี่ยังยิ้มให้ใจมีหวัง
รู้ทั้งรู้ไม่มีสิทธิ์จิตไม่ฟัง
ดันทุรังรักเขาเศร้ามั้ยนาย
ไม่เคยคิดว่าจะเกิดเหตุประเภทนี้
มาเจอพี่ที่แสนดีเอาเมื่อสาย
หากเจอก่อนจะขอมอบทั้งใจกาย
แสนเสียดายที่เกิดมาช้าเกินกาล
จะขอตั้งสัจจะวาจาตัวข้าน้อย
ถึงจะด้อยพรรษาข้าแต่ศาล
จะขอดูแลพี่บ้างอย่าเพิ่งรำคาญ
ไม่สงสารอย่างอนง้อ ขออภัย
หากชาติหน้ามีจริงขออิงพี่
ส่วนชาตินี้ไม่ได้ชิดพิศมัย
เฝ้าครุ่นคิดทุกคืนวันเหมือนฝันไป
แต่หัวใจขอรักพี่มิรู้ลืม |
|