ใกล้
ใกล้กันแค่นี้เหมือนไกล
อยู่ห่างกันแค่ไหนเหมือนใกล้
เมื่อสบตากับเธอครั้งใด
สะท้านทรวงใน...โอ้ใจเจ็บช้ำขื่นขม
เมื่อเธอลอยบนฟ้า...นั้นงาม
ให้คนทรามอย่างฉันชื่นชม
หากปวดร้าวจะทนระทม
ยอมฝืนใจข่มไม่อาจให้ร้ายป้ายเธอ
ผู้ต้อยต่ำอย่างฉันรู้ตัว
ไม่เมามัวแอบหวังรั้งเธอ
สุขในฝันกอดจันทร์ละเมอ
คืบเดียวเธอ...ห่างกันแสนไกล
อยากบอกเธอว่ารัก
รัก รัก
อยากบอกเธอว่ารัก...ล้นใจ
สุดฟากฟ้าสุดมือเอื้อมไป
โถ...เหมือนใกล้...เป็นไปไม่ได้เลย. |