บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

มรรคากระบี่ วิถีจอมยุทธ
sword.gif (1287 bytes)
โดย ปุถุชน wi_sdom@hotmail.com

จอมยุทธไก่ป่า (3) 
sword.gif (1287 bytes)
ตอน....ความแค้น

        
ความแค้น...นับเป็นรสชาติชนิดใด
บ่อเกิดของความแค้น...ย่อมมีมากมายหลายสาเหตุ
แต่ความแค้นบางอย่าง...กลับไม่ทราบเหตุผลกำเนิด

คนเราเคียดแค้น....กระทั่งตนเอง  !!!
รุ่งอรุณแห่งวันใหม่เยื้องกรายเข้ามา
ไฟนั้นมอดแดงแล้วแต่ยังร้อนเพียงพอ...เหมาะแก่การต้มน้ำชงชา
กลิ่นกรุ่นของชาหอมตลบอบอวลไปทั้งหุบผา.......อืม..ชาชั้นดี
ชาอู่หลง....ที่มันบรรจงปลูกเองกับมือบนดอยสูง
ฟูมฟักด้วยธรรมชาติที่สมบูรณ์สุดส่วน
มิแน่นัก...ชาที่ถวายฮ่องเต้ในวังหลวง...จะดีกว่าถ้วยที่ถือในมือมัน
เนื่องเพราะทุกครั้งที่ดื่ม...คล้ายกับดื่มความภาคภูมิใจไปในคราเดียวกัน
มันค่อยๆประคองถ้วยชาแตะที่ริมฝีปาก...บรรจงดื่มอย่างแผ่วเบา
พริ้มตา...คล้ายต้องการกำซาบรสแห่งชาในทุกอณู...อย่างผ่อนคลาย
ทันใดนั้น...หัวคิ้วของมันขมวดเข้าหากัน...สัมผัสได้ถึงพลังบางอย่าง
พลังที่ไร้สภาพขุมหนึ่ง...คล้ายกำลังจับจ้องเจาะจงมาที่มัน
เสียงไก่ป่ากระต๊ากเตือนภัยดังก้องทั่วบริเวณ
บนคาคบไม้...ไม่ทราบปรากฎเงาร่างสายหนึ่งขึ้นตั้งแต่เมื่อใด
ร่างของมันยืนหยัดเยียดตรงหยิ่งทะนงเหลือคณา....แววตาที่มองมา
แฝงแววอำมหิตดูถูกเยียดหยามผู้คนอย่างเห็นได้ชัด
กระบี่ปลิดวิญญาณ...อี้เล่าฉิก  ....มันกลับเสาะหาถึงที่นี่
อี้เล่าฉิกผู้นี้...โด่งดังมีชื่อเสียงก้องยุทธภพขึ้นมาในรุ่นราวคราวเดียวกัน
แต่จากความอำมหิตของมัน...ชื่อชั้นจึงถูกจัดให้เป็นรองจอมยุทธไก่ป่าอยู่เล็กน้อย
เป็นเรื่องที่มันหายินยอมพร้อมใจไม่....ชั่วชีวิตนี้ก็ไม่อาจยินยอม
คงเป็นเหตุผลเดียวที่มาปรากฏกาย ณ.ที่นี้...........ท้าประลอง
“เราไม่ประลองกับท่าน”.......เป็นคำยืนยันหนักแน่นจากปากจอมยุทธ
ไม่มีคำโต้เถียงใดๆ...แทนคำตอบมือที่ไพล่หลังของมันกลับชูของสิ่งหนึ่งขึ้น
ซากไก่ป่าสองแม่ลูกคู่หนึ่งที่พึ่งตายมาหมาดๆ
เนิ่นนาน...คำพูดจอมยุทธจึงก้องกังวาลในความเงียบ  “สามวันให้หลังบนลานยอดเขา”
บนคาคบไม้...เงาร่างของอี้เล่าฉิกอันตรธานไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว
อา...พลังฝีมือของมันฝึกถึงระดับที่น่าแตกตื่นตกใจแล้วจริงๆ

มันพริ้มตาลงเช่นเดิม...แต่ครานี้ความรู้สึกแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากคราวก่อน
ทอดถอนหายใจเฮือกใหญ่...แล้วจับเสียมลุกขึ้นเดินออกไปอย่างช้าๆ
สถานการณ์เช่นนี้มันคิดทำการใด...ขุดหลุมฝังซากไก่ป่า
หลุมมีขนาดใหญ่เกินไป...หรือมัน.....คิดขุดหลุมฝังกลบตัวเอง !!!
ไก่ป่าสหายคล้ายรับรู้ถึงความรู้สึกของผู้เป็นเพื่อน
มันยืนหงอย...ไม่เข้ามาคุ้ยเขี่ยจิกกินหนอนแมลงจากดินที่ขุดแต่อย่างใด
สายตาเศร้า...ทอดมองมายังสหายมนุษย์คล้ายจะบอกว่า
เราไม่จิกกินข้าวไร่ของท่านก็ได้...ขอเพียงท่านอย่าได้ไปต่อสู้
เรารู้..ท่านไม่ต้องการต่อสู้....แต่ท่านทำเพื่อปกป้องชีวิตไก่ป่าพวกเรา
จอมยุทธเอื้อมมือไปสัมผัสขนไก่ป่าอย่างอ่อนโยนแผ่วเบา
ก็ท่านคือสหาย....ท่านนับเป็นสหายอย่างแท้จริง !!!
บนลานประลอง...อี้เล่าฉิกรอคอยอยู่ตั้งแต่แรกแล้ว
เสียงแหบแห้งโหยลึกของมันกล่าวขึ้น...  “กระบี่ของท่านเล่า”
จอมยุทธกล่าวตอบเสียงราบเรียบเย็นชา... “กระบี่เราอยู่ในมือท่าน”
ดวงตาหยีเล็กเรียวคล้ายอสรพิษของอี้เล่าฉิกหรี่เล็กลงไปอีก
เฮอะ...มันวิปลาสแล้วจริงๆ...กับยอดฝีมืออย่างเรามันกลับไม่คิดใช้กระบี่
“นำยอดกระบีอัคนีมังกรฟ้าของเจ้าออกมา”
ตาประสานตา...หนึ่งคมกล้าบีบบังคับ...หนึ่งเวิ้งว้างหาขอบเขตสิ้นสุดมิได้
การประลองเริ่มขึ้นแล้ว...มันประลองกำลังภายในและสมาธิของกันและกัน
เสือนักล่าซุ่มตัวอย่างอดกลั้นใจเย็นค่อนวัน...รอคอยเหยื่อเข้ามาในรัศมี
ธรรมชาติเหล่านี้...คล้ายเป็นบทเรียนชั้นดีของจอมยุทธ
ผ่านไปหลายชั่วยาม...มันยังดูปลอดโปร่งเยือกเย็นยิ่ง
อี้เล่าฉิกเล่า...เม็ดเหงื่อเล็กๆเริ่มผุดพราย...หางตาของมันเริ่มกระตุก
ทันใดนั้น !!! ...ประกายกระบี่เข้มเขียวเจิดจ้าพุงวาบหลุดจากฝัก
ถาโถมเข้าหาจอมยุทธดั่งลมพายุคลั่งหอบหนึ่ง....กระบี่ที่ร้ายกาจ !!!
รอจนกระบี่ใกล้ถึงตัว...จอมยุทธจึงสะกิดเท้าโผพุ่งเข้าหากระบี่เช่นกัน
เพลงกระบี่พลันแปรเปลื่ยนฟันเฉียงแล้วปาดขึ้นอย่างรวดเร็ว
จอมยุทธอาศัยพลังสะท้อนจากกระบี่...บิดตัวหมุนคว้างอยู่ในม่านกระบี่
แขนเสื้อของมันโป่งพองลอยตัวดุจเหิรบิน...บัดเดี๋ยวซ้ายบัดเดี๋ยวขวา
มันไม่คล้ายกำลังต่อสู้...หากแต่โผบินเริงระบำ...เป็นระบำของผีเสื้อป่า
ผีเสื้อป่าท้าตะวันแหวกว่ายอยู่ในกรงเล็บเหยี่ยวธารกระบี่
อานุภาพกระบี่กราดเกรี้ยวคละคลุ้ง...ชั่วอึดใจพวกมันต่อสู้กันถึงสองร้อยสามสิบกระบวนท่า
ประกายกระบี่พลันหยุดชะงัก...ปลายกระบี่ห้อยชี้ลงสู่พื้น...การต่อสู้สิ้นสุดลง
อี้เล่าฉิกยืนนิ่งเงียบงัน...มันพ่ายแพ้แล้ว...วิชาฝีมือที่คร่ำเคร่งฝึกปรือมานานนับสิบปี
กลับพ่ายแพ้ลงอย่างสิ้นเชิงต่อผีเสื้อป่าตัวหนึ่ง...อา..พลังธรรมชาติยากแท้คะเนถึง
เนิ่นนานให้หลัง...ร่างของมันกลับล้มลง !!!...มันถึงกับอัตวิบากกรรมตนเอง
โอ้...มนุษย์....กิเลสความแค้นเข้าครอบงำทำลาย
มันเคียดแค้นชิงชังผู้อื่น...ฝึกปรือจนเป็นยอดยุทธ
หารู้ไม่ที่สุด...ความแค้นกลับจุดไฟเผาใจตนเอง
ท่านเล่า...มีความแค้นหรือไม่ !!! .......... หากมี....นั่นจะทำประการใด !!!

จอมยุทธไก่ป่า (1)
จอมยุทธไก่ป่า (2) ตอน หล่อหลอมกับธรรมชาติ
จอมยุทธไก่ป่า (3) ตอน....ความแค้น
ปีศาจโลกไม่ลืม
มนุษย์ผู้โชคดี
สหายแห่งหังโจ
นัยน์ตาราตรี (1)
นัยน์ตาราตรี (ตอนจบ)

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook