บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1  กรุงงานเขียนเก่า 2  กรุงงานเขียนเก่า 3  กรุงงานเขียนเก่า 4  กรุงงานเขียนเก่า 5

สุดลำดวน

>>หรือสิ่งที่ฉันทำ...มันไม่มีค่า :

หรือสิ่งที่ฉันทำ...มันไม่มีค่า


ทุกสิ่งทุกๆอย่าที่ฉันทำไป...
หรือเธอจะไม่เคยต้องการ เธอไม่เคยอยากได้
ไม่เคยแม้แต่จะร้องขอ เป็นอย่างนั้นหรือเปล่า

ตอบฉันมาที ช่วยพูดความจริงกับฉัน...
ช่วยฉันจะได้ไหม ช่วยทำให้ฉันทนเธอต่อไปไม่ไหว
ทำให้ฉันเจ็บ...เจ็บจนฉันไม่อยากทนเธออีกต่อไป
ถ้าหากว่าที่ผ่านๆมา ทุกอย่างที่ฉันทำ
มันไม่มีคุณค่า ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการสักนิด
ก็บอกฉันมาตรงๆ เถอะนะ
ฉันอยากรู้ความรู้สึกของเธอจริงๆ

ฉันรู้...รู้ว่าเธอไม่เคยต้องการ
ไม่เคยเรียกร้อง ให้ฉันทำให้เธอเลยสักอย่างเดียว
ที่เธอมีฉันอยู่ทุกวันนี้ เธอก็ไม่เคยร้องขอ
มีแต่ฉัน เป็นฉันเองที่ต้องการที่จะมีเธออยู่
มีแต่ฉันที่เป็นฝ่ายอยากที่จะเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอ

บางครั้งก็ทำให้เธอรำคาญ...
เธอไม่ชอบ ในสิ่งที่ฉันเป็น และไม่เคยพอใจในสิ่งที่ฉันทำ

ไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นอะไรและไม่เคยโทษเธอเลย
ฉันยินดีเสมอ ยอมที่จะให้เธอทำกับฉันจนพอใจ
แต่เธอคงไม่มีวันรู้ว่าเพราะอะไร...
นั่นก็เพราะฉันรู้ตัวดีว่า เธอไม่มีวันรักฉันได้เลย
และฉันก็ไม่มีวันหยุดรักเธอได้ง่ายๆเลยเช่นกัน
ทำให้ฉันเถอะ ทำให้ฉันตัดใจจากเธอได้สักที
ยิ่งฉันเจ็บมากเท่าใด ก็ยิ่งทำให้ฉันตัดใจจากเธอง่ายเท่านั้น

เมื่อไม่มีวันที่ฉันจะมีรักจริง
ฉันก็ขอให้วันนั้นมาถึงเร็วๆ วันที่ไม่ว่ายังไง
ยังไงก็ต้องมาถึง ยังไงฉันก็ต้องไปจากเธออยู่ดี
ยิ่งนาน ก็ยิ่งช้า และชาชิน...
ฉันไม่อยากเจ็บจนชิน และทนเธอได้นานกว่านี้อีกแล้ว
ช่วยทำกับฉันอีก รุนแรงให้มากกว่าเดิม
ให้ฉันเจ้บจนทนไม่ไหว...
แต่อย่าไปจากฉัน ให้เธออยู่ในที่ของเธอ
ให้เธออยู่อย่างนั้น...
ฉันจะขอเป็นคนไป ให้ฉันได้เป็นฝ่ายเดินไปจากเธอ

ฉันขอเป็นคนที่เลือกทางเดินของฉันเอง
ขอเป็นคนที่ตัดสินใจได้เอง เป็นครั้งสุดท้าย
สุดท้ายจริงๆ ที่ฉันอยากขอเธอ...

เมื่อสิ่งที่ทำไร้ความหมาย...
ทางเลือกสุดท้าย ก็คือลา

โดย : สุดลำดวน
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 30 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 14 : 7 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook