บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1  กรุงงานเขียนเก่า 2  กรุงงานเขียนเก่า 3  กรุงงานเขียนเก่า 4  กรุงงานเขียนเก่า 5

อัศสุชล >>

คำถาม :

คำถาม


ความเงียบเข้าห่มคลุม
ไม่มีถ้อยคำใดเอื้อนเอ่ยถึงกัน

ฉันยังนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม
นิ่งเงียบ ดิ่งจมอยู่กับความคิด
สายตาทอดไกลไปยังโค้งฟ้าค่ำคืน
ไม่มีดวงจันทร์เจ้า ร้างไร้แม้แสงกระพริบระยิบของดวงดาว

เธอที่เมื่อครู่นอนเหยียดยาวหนุนแขนตัวเองอยู่ข้างกัน
ลุกขึ้นนั่งแล้วจุดบุหรี่ขึ้นสูบ
มองไกลไปยังฟ้าไกลเช่นเดียวกับฉัน
เพียงแต่เรามองกันอยู่คนละมุมด้าน

ควันบุหรี่ลอยคลุ้งเคล้าเล่นกับแสงไฟ
ก่อนจะผันตัวไปหาความมืดภายนอก
แสงวาบจากปลายมวนบุหรี่
และแสงริบหรี่จากไฟโคมดวงเล็ก ๆ เพียงดวงเดียวบนผนัง
แรจับอยู่ที่ใบหน้าของเธอ
ดวงตาคมเข้มคู่นั้นเด่นชัดอยู่ในความสลัว
ผมยาวที่เคยรวบเก็บถูกปล่อยให้ล้อเล่นอยู่กับสายลม
เสื้อยืดสีขาว กับ กางเกงยีนส์ตัวเก่า
เหมาะเจาะลงตัวในความเป็นตัวเธอ
ความเรียบง่ายของผู้ชายธรรมดา
ที่ฉันไม่เคยให้ความพิเศษมากกว่าความเป็นเพื่อน


เธอ – ฉัน ยังคงนิ่งเงียบ
ถ้อยคำที่เธอเอื้อนเอ่ยเมื่อครู่
ยังดังแว่วอยู่ในความคิด ….

“แต่งงานกับเรานะ”


ไม่มีคำตอบจากฉัน
การนิ่งเงียบอันยาวนานนั้น
เหมือนคลื่นมรสุมที่โถมซัดเอาความอึดอัดมาสู่เรา

เนิ่นนานของเวลา
เรายังคงนิ่งเงียบอยู่เช่นนั้น
แสงวาบจากปลายบุหรี่มวนที่สองเริ่มต้น
และถูกดับลงในเวลาอันใกล้เคียงกัน


“เคยรักเราบ้างไหม”

คำถามที่เธอเอ่ยถามท่ามกลางความเงียบ
คำถามที่ดูล่องลอย บางเบา
คำถามที่เราต่างรู้คำตอบกันอยู่ภายในใจ

หลายคนเคยบอก
การนิ่งเงียบคือการยอมรับ
แต่ครั้งนี้ เราต่างรู้ดีว่าการเงียบนิ่งของฉันนั่นคือ การปฏิเสธ

ฉันไม่มีเหตุผลใด ๆ อธิบายประกอบคำตอบนั้น
แต่ฉันมั่นใจว่า เธอรู้ว่าฉันคิดอย่างไร
และแน่นอน ฉันก็มั่นใจว่าฉันรู้ว่าเธอคิดเช่นไร


“เรายังเป็นเพื่อนกันใช่ไหม”

อีกหนึ่งคำถามที่เธอเอ่ยขึ้น
ฉันยิ้มรับ ตอบรับในถ้อยคำ

“เรายังเป็นเพื่อนกัน”


เธอยิ้ม และไม่ได้บอกกล่าวถ้อยคำใดอีก
ความเงียบกลับมาปกคลุมเราอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้ เรามิได้อึดอัดเหมือนในช่วงเวลาก่อนหน้า
เรายังมีรอยยิ้มส่งผ่านให้กัน
มินาน .. เสียงกีตาร์ ก็เริ่มขับขานให้ได้ยินอีกครั้ง


โดย : อัศสุชล : tou_lek@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 11 : 6 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook