บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1  กรุงงานเขียนเก่า 2  กรุงงานเขียนเก่า 3  กรุงงานเขียนเก่า 4  กรุงงานเขียนเก่า 5

อัศสุชล >>

ดวงไฟกับตะวัน :

ดวงไฟกับตะวัน


ข้ามผ่านค่ำคืนอันแสนยาวนาน
ความวังเวงห่มคลุม
กักขังตัวเองอยู่ท่ามกลางความหม่นเศร้า
เวิ้งว้าง ว่างไร้ เหมือนไม่มีใคร
เพียงลำพัง แค่ตัวและใจเหงา เหงา

สีสันของวันเริ่มปรากฏกายที่ปลายฟ้าไกล
สีแสดส้มของดวงตะวัน ที่ซ่อนตัวอยู่หลังหมอกเมฆค่อย ๆ ทอประกาย
ดวงตะวันนำพาแสงสว่างมาเกลื่อนกลบความวังเวงของค่ำคืน
ดวงตะวันที่ไม่เคยละทิ้งฉันไว้กับค่ำคืนที่แสนเหน็บหนาว
ดวงตะวันที่พาความอบอุ่นของวันใหม่มาสู่ฉันเสมอ
วันเวลาของวันใหม่เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ยิ้มรับกับดวงตะวัน
ก้มมองดูดวงไฟในตะเกียงตรงหน้า
ที่ดูเหมือนแสงจะริบหรี่ ริบหรี่ ลงทุกที ทุกที

แสงสลัวรางจากตะเกียง ………..
ดวงไฟดวงเล็ก ๆ แต่ช่างมีความหมาย
ในยามที่ความมืดมิดมาเยือน
เพียงแสงสว่างน้อยนิดที่มองเห็น
ก็กลายเป็นสิ่งมีค่าเทียบเคียงตะวัน
แสงจากดวงตะเกียง
ดวงไฟดวงเล็ก ๆ ที่ไม่ได้กลบเกลื่อนความวังเวงค่ำคืน
ดวงไฟดวงเล็ก ๆ ที่ไม่ได้มีแสงอุ่นเฉกเช่นตะวัน
ดวงไฟดวงเล็ก ๆ ที่ไม่ได้ลบเลือนความเหน็บหนาวในใจใคร
ทำไม่ได้ แม้จะเป็นดวงไฟดวงเล็ก ๆ เช่นนี้ เรื่อยไป
ไม่นาน ดวงไฟจะค่อย ๆ หรี่แสงและวูบดับไปในที่สุด
ค่ำคืนยังวังเวง
ค่ำคืนยังเหน็บหนาว

เบื้องหน้าบนฟ้าไกล ดวงตะวันสาดแสง
ขณะที่แสงจากดวงไฟในตะเกียงอ่อนแรงลงทุกขณะ
ท่ามกลางแสงแดดอุ่น
ฉันจะไม่ดับตะเกียงตรงหน้าลง
แต่จะปล่อยให้มันมอดไหม้ดับไปเอง

ฉันไม่ได้ต้องการมันอีกแล้ว
ฉันรู้แล้ว
ว่าสิ่งที่ฉันควรเห็นค่า ไม่ใช่ดวงไฟที่ส่องแสงริบหรี่กลางค่ำคืน

แต่หากเป็น ดวงตะวัน ที่ส่องสว่างอยู่ตรงหน้า
ความอบอุ่นที่ฉันแสวงหาตลอดมาในยามค่ำคืนของชีวิต



---------------------------------
ดวงไฟส่องสว่างได้ไม่เท่าดวงตะวัน
ฉันที่เธอมองเห็นยามไม่มีใคร กับใครที่เธอกำลังตามหา
…..คุณค่ามันก็คงต่างกัน ….




ในนามของดวงตะวัน

เธอรู้ไหม ฉันอิจฉาแสงริบหรี่จากดวงไฟจากตะเกียงนั่น
แม้แสงแห่งมันจะไม่ได้นำพาซึ่งสีสันของความสว่างจ้า
หรือนำพาความอบอุ่นมาเกลือ่นกลบความเหน็บหนาวยามค่ำคืน

แต่อย่างน้อยในยามค่ำคืนเหน็บหนาวนั้น
ดวงไฟนั่นก็ได้ชิดใกล้และกลายเป็นสิ่งมีค่าที่สุด
ดวงไฟจากตะเกียงไม่ได้นำพาความอบอุ่นมาให้ก็จริง
แต่อย่างน้อยแสงสว่างเพียงน้อยนิดนั่นก็ทำให้อีกคนไม่ได้อ้างว้างเกินไปนัก



ฉันในนามของดวงตะวัน
ผู้ไม่เคยมีได้ชิดใกล้เธอเฉกเช่นแสงจากตะเกียงดวงน้อย
ทำได้เพียงโอบลอบเธอไว้ด้วยแสงสว่างที่ฉันมี
เธอไม่เคยเข้าใกล้ฉัน คงเพราะความร้อนในตัวฉัน
ฉันมองเห็นเธอได้เพียงไกล ๆ เพียงเท่านั้น


ในนามของดวงไฟจากตะเกียง

ดวงตะวัน แม้ฉันจะไม่ได้ยิ่งใหญ่
หรือทรงคุณค่าเปรียบเคียงได้
แต่ฉันก็ภูมิใจกับแสงอันน้อยนิดที่ฉันมี
เพียงแสงสว่างสลัวรางกลางค่ำคืนมืดมิด
ฉันรู้ดี เมื่อฟ้าสาง ตะวันรุ่ง
ฉันก็จะหมดความหมายไปในที่สุด

จะเป็นไรไปเล่า ณ ค่ำคืนอันแสนอ้างว้าง
ฉันได้อยู่เคียงข้างกับเธอ
ปลอบประโลมเธอด้วยแสงอันน้อยนิดที่เธอมองเห็น
แต่นั่นคือแสงสว่างทั้งหมดที่ฉันจะมีได้
อย่างน้อยแสงสว่างในตัวฉัน
ก็คงพอจะทำให้เธอรู้สึกบ้างว่า ค่ำคืนไม่ได้มืดมิดเกินไปนัก

ฉันรู้ดี เธอกำลังรอคอยแสงสว่างของดวงตะวันดวงเดิมในใจเธอ
ฉันรู้ดี พรุ่งนี้ แสงสว่างในตัวฉัน ก็จะหมดความหมายและคุณค่าลง


ตะวันดวงเดิมกลับมาแล้ว
เธอเห็นระยะห่างตรงหน้านั่นใช่ไหม
ฉันอยากให้เธอรักษาระยะของความอบอุ่นนั้นไว้
อย่าเข้าใกล้ดวงตะวันจนรู้สึกร้อน
หรือถอยห่างจนเธอรู้สึกเหน็บหนาว

ฉันอวยพรให้เธอนะ … ที่รัก ..

ฉันไม่เคยเรียกร้อง หรือคาดหวังความหมายในสายตาเธอ

ในวันหนึ่งที่เธอร้างไร้ความอบอุ่นจากแสงตะวัน
เพียงฉันยังไม่มอดไหม้ดับแสงไป
ฉันยังยินดีที่จะส่องแสงสว่างให้กับเธออีกครั้ง

แม้ไม่มากมาย แต่นั้นมันคือทั้งหมดที่ฉันมี



ในนามของคนเฝ้ามอง

ดวงตะวัน
แสงไฟจากตะเกียง
เธอ


การรอคอย
ความหวัง
การได้พบ


การให้
การได้รับ
การเรียกร้อง


รัก
ไม่รัก


แสวงหา
ค้นพบ


สมดุลแห่งกัน

โดย : อัศสุชล : tou_lek@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 11 : 4 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook