บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1  กรุงงานเขียนเก่า 2  กรุงงานเขียนเก่า 3  กรุงงานเขียนเก่า 4  กรุงงานเขียนเก่า 5

อัศสุชล >>

ฉันเหงา :

ฉันเหงา


เปลวไฟจากไส้เทียนไหวระริก
ดอกไม้เทียนหอมลอยเคว้งอยู่กลางน้ำใสในถ้วยแก้ว
แสงสลัวรางปกคลุม
เสียงลำนำสายฝนบรรเลงอยู่นอกหน้าต่าง
หวิวไหวกับเสียงใสของกระดิ่งลมรูปปลาตัวน้อยที่แขวนไว้นอกระเบียง


ป่านนี้คนไกลคงนอนหลับฝัน
คนไกลที่นับวันดูเหมือนจะไกลห่างกันออกไปทุกที

- ฉันยังเหลือความหมายในใจเธอบ้างไหม –

คำถามที่ไม่ได้ต้องการคำตอบ
เพราะรู้อยู่แล้วว่าแท้จริงแล้ว – ไม่เคยมี –

ฉันใช้นิ้วล้อเล่นกับเปลวไฟจากไส้เทียนตรงหน้า
- ไฟร้อน – แต่ท้าทายให้เจ็บปวดเสมอ
ยิ้มเหงา ๆ กับใจหม่น ๆ ของตัวเอง
ช่างหดหู่และน่าเศร้าสิ้นดี
จ่อมจมตัวเองอยู่กับความเหงา
ความเหงาที่ค่ำคืนนี้ไม่คิดจะหลีกหนี
ยินดีที่จะอยู่ร่วมกับความรู้สึกนี้อย่างเต็มใจ

ฉันกับกีต้าร์ตัวเก่า
กับเรื่องราวที่หมุนวนอยู่ในความคิด
เพลงแรกและเพลงเดียวที่นึกถึงเวลานี้เริ่มขับขาน

สายน้ำ น้ำไหลล่องโรย
สายลม ลมโชยโบยลิ่ว
สายฝน ฝนหล่นลมปลิว
ปลิวกระจาย เปียกกายเปียกใจ

สายน้ำ น้ำไหลแห้งโหย
สายลม ลมโชยอ่อนแรง
สายฝน ฝนแล้งลมแล้ง
ฝนแห้ง แห้งกายยังเปียกใจ

ฝากสายน้ำไหล ถึงเธอ
ฝากลมบอกเธอ ฉันเหงา
ฝากฝนให้หล่น หล่นเบา - เบา
ฝากรักแนบเนา ข้างกายและใจ

สายน้ำสายลม คือรัก
ด้วยรักฝากไป พร้อมฝน
ฝากไว้ฝากเคียงข้าง ใจคน
ฝากรักฉ่ำล้น ชื่นใจ


บทเพลง ฝากรัก ของ เป้ สีน้ำ
ถูกหยิบยกมาถ่ายทอดบางสิ่งในใจ
ยามนี้ ฉันคงมีแต่กีต้าร์ตัวนี้กระมังที่อยู่เป็นเพื่อน

ฝนภายนอกเริ่มซาสาย
สายลมเอื่อยยังคงหยอกล้อกับกระดิ่งลม
เปลวไฟจากไส้เทียนเริ่มหรี่แสง
ค่อย ๆ อ่อนแรงลงทุกขณะ
ไม่นานความมืดเริ่มห่มคลุม
ทุกอย่างเงียบนิ่ง
มีเพียงรู้สึกในใจที่ยังหวิวไหว
เว้งว้าง ว่างไร้ และ ไม่มี
มืดมิด หม่นเศร้า
จ่อมจมกับความรู้สึกในใจ
น้ำใส ๆ รินไหลอย่างไร้แรงต้าน
มันสุดอัตราที่จะกักเก็บไว้เสียแล้ว
ปล่อยทุกอย่างเป็นไป
ไม่ยื้อ หรือรั้ง เพื่อสิ่งใด
ไม่มีประโยชน์ ไม่มีความหมาย
ทุกอย่างเป็นไปตามกาลที่ควรเป็น

ฟ้ามืด
ฝนพรำ
ฉันเหงา


โดย : อัศสุชล : tou_lek@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 11 : 2 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook