บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1  กรุงงานเขียนเก่า 2  กรุงงานเขียนเก่า 3  กรุงงานเขียนเก่า 4  กรุงงานเขียนเก่า 5

อัศสุชล >>

หมาโซ :

หมาโซ


“ จงหลีกทางแก่หมา แทนที่จะไปสู้กับมันเพื่อรักษาสิทธิของท่านจนถูกมันกัดเอาได้
แม้ท่านจะฆ่ามันได้ ท่านก็ยังมีรอยที่มันกัดอยู่นั่นเอง “
(ลินคอล์น)

เพื่อนสนิทคนหนึ่งส่งข้อความนี้ผ่านมาทาง e-mail หลังจากที่ได้พูดคุยกันทางโทรศัพท์ถึงเรื่องราวความรับผิดชอบในเรื่องการงานของฉัน ฉันอ่านมันครั้งแล้วครั้งเล่า

“ จงหลีกทางให้หมา “ นั่นสินะ ฉันก็รู้ว่าฉันกำลังยืนอยู่ในฝูงหมาบ้าหิวโซ กลุ่มหนึ่งซึ่งพวกมันพร้อมเสมอที่ขย้ำและสร้างบาดแผลไว้ให้กับฉัน หมาที่กำลังหิวโซ หมาที่กำลังวิ่งไล่งับผลประโยชน์กองโต หมาที่ไม่รู้จักอิ่มไม่รู้จักพอ ทั้งที่ตัวมันเองก็อ้วนพี กินอาหารดี ๆ ในภัตตาคารหรู ๆ มีรถดี ๆ ราคากว่าเจ็ดหลักพร้อมคนขับให้นั่งไปไหนมาไหน มีบ้าน ไม่ใช่สิ มันไม่ใช่บ้านฉันใช้คำผิดไปมาก ที่จริงฉันต้องเรียกที่ ๆ มันอาศัยอยู่ว่า คฤหาสน์ ถึงจะถูก คฤหาสน์หลังงามที่มีอาณาจักรสุดลูกหูลูกตา


บางคนบอกกับฉันว่าฉันโง่ ที่ไม่หลีกทางให้กับหมาพวกนี้ในการแบ่งปันเค้กก้อนโตตรงหน้าเพื่อแลกกับเศษทานของอมนุษย์พวกนี้ อมนุษย์ที่ถูกครอบงำด้วยความเห็นแก่ตัว ไม่รู้จักอิ่มไม่รู้จักพอ
ฉันก็ยอมรับว่าฉันโง่ที่จะไม่รับการปันเศษทานจากพวกมัน แต่ฉันคิดว่าฉันฉลาดที่ไม่หลงในอุบายของพวกหมาหิวโซพวกนี้ ฉันฉลาดที่บังคับตัวเองไม่ให้ถูกความเห็นแก่ตัว ความไม่รู้จักอิ่มไม่รู้จักพอครอบงำ

บางคนบอกว่าฉันเขลาที่ไม่ทำตัวไปตามน้ำเพื่อความก้าวหน้าในตำแหน่งหน้าที่หมาพวกนี้จะบันดาลให้ได้ในวันข้างหน้า
ฉันก็ยอมรับว่าฉันเขลาที่ทำตัวเป็นปลาที่ว่ายทวนน้ำ เพียงต้องการเห็นความเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นของสังคม แต่ฉันไม่ได้เขลาที่จะปิดหูปิดตาและเอาความภาคภูมิใจในการทำงานมาแลกกับตำแหน่งหน้าที่ที่พวกหมาหิวโซพวกนี้สามารถบันดาลให้ได้ ฉันยินดีจะอยู่อย่างนี้ดีกว่าที่ฉันต้องขึ้นไปอยู่ในตำแหน่งที่สูงขึ้นพร้อม ๆ กับการเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการโกงบ้านโกงเมือง โกงภาษีของพี่น้องประชาชนตาดำ ๆ มาสร้างความร่ำรวยให้ตัวเอง


บางคนบอกว่าฉันกำลังทำตัวเป็นควายที่ไร้สมองไม่รู้อะไรควรทำไม่ควรทำ ไม่รู้อะไรควรหลีกไม่รู้ว่าอะไรควรหลบ ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังวิ่งสวนอยู่ในทางปืน
ฉันรู้ว่าฉันถูกมองเป็นควาย แต่ฉันก็ยังดีใจที่ฉันยังเป็นควายที่มีอิสระไม่ต้องมีใครมาสนตะพาย ฉันรู้ว่าการก้าวไปข้างหน้าของฉันต้องไปเหยียบเอาหัวแม่ตี-นใครบ้าง แต่ฉันก็คิดว่าฉันฉลาดพอที่จะรู้จักเหยียบชนิดที่ไม่ให้ตี-นที่ฉันเหยียบลงไปจะไม่ถูกยกขึ้นมาเหยียบเอาหน้าตัวเองได้ ฉันรู้ว่าฉันกำลังวิ่งอยู่ในทางปืนแต่ฉันกลับรู้สึกยินดี ถึงแม้ว่าการวิ่งของฉันครั้งนี้จะไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นมากมายนัก แต่มันก็คงจะทำให้พวกหมาอดโซพวกนั้นรู้สึกบ้างว่ายังมีฉันอีกคนที่ไม่ได้ยอมเป็นทาสของเงินทองเช่นพวกมัน

บางคนมองอุดมการณ์ของฉันเป็นเรื่องตลกน่าหัวเราะเยาะ และบอกฉันว่าฉันอาจจะตายเพราะอุดมการณ์ของฉันเอง
ฉันรู้ว่าอุดมการณ์ไม่ใช่สิ่งที่บันดาลให้มนุษย์ได้อิ่มเหมือนกับเงินทอง แต่มันก็ทำให้รู้สึกถึงความภาคภูมิใจที่ได้ดำรงไว้เพื่อความถูกต้องควรทำ ฉันยอมเป็นไม้ขีดก้านเล็ก ๆ ที่มอดไหม้ไปก่อนที่จะเห็นแสงสว่างของเทียนอีกหลาย ๆ เล่ม เพราะนั้นหมายถึงว่าการมอดไหม้ไปของฉันยังปลุกสำนึกความเป็นมนุษย์ของอีกหลาย ๆ คนได้บ้าง ถึงฉันจะไม่สามารถหยุดยั้งความหิวกระหายของหมาโซพวกนี้ แต่ก็ยังยื้อความสะดวกในการโกงกินไปได้บ้าง ฉันชื่นชมถึงวีรกรรมของคุณ สืบ นาคะเสถียร วีรบุรุษแห่งห้วยขาแข้งที่ยอมปลิดชีพตัวเองเพื่อแลกมาซึ่งจิตสำนึกของมนุษย์อีกหลายผู้หลายนาม และอิ่มเอมใจที่จะเดินรอยทางนั้น


บางคนบอกฉันว่าฉันกำลังเอาอนาคตการทำงานที่กำลังสดใสไปเสี่ยงกับความถูกต้องที่น้อยคนจะมองเห็นมัน
ฉันก็รู้ว่าอนาตตในหน้าที่การทำงานของฉันอาจจะดับวูบลงถ้าวันหนึ่งพวกหมาโซพวกนี้เข้ามาตะกุมตะกามกับอำนาจ แต่ฉันก็ยังยืนยันที่จะทำเช่นนั้น มันไม่ใช่เพื่อตัวฉันเอง แต่มันหมายถึงผลประโยชน์ของคนส่วนใหญ่ ฉันยังยืนหยัดเพื่อความถูกต้องควรทำที่หลายคนว่าน้อยคนนักจะมองเห็น แต่ในจำนวนน้อยนิดก็ยังมีคนมองเห็นมันไม่ใช่หรือ


และอีกหลาย ๆคนบอกว่า สยามประเทศนี้ไม่ใช่ของฉันเพียงคนเดียว ถึงฉันต้องแลกด้วยชีวิตของฉันทั้งชีวิตฉันก็ไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้ ฉันไม่สามารถไปสู้รบปรบมือกับพวกหมาหมาโซพวกนี้ได้
ฉันอาจจะเป็นคนโง่ คนมีไม่มีความคิดในสายตาใครที่ยอมเอาชีวิตตัวเองเข้าไปเสี่ยงกับการถูกหมาบ้าพวกนี้กัด ฉันอาจจะบ้าในสายตาใคร ๆ ที่เชื่อในอุดมการณ์และความถูกต้องของฉันเอง ฉันไม่รู้ว่าฉันจะต้องได้รับบาดแผลอะไรบ้างในการไม่หลีกทางหรือร่วมขบวนการกับหมาบ้าพวกนี้ แต่ฉันก็ยินดีที่จะมีบาดแผลเพื่อทำให้หมาบ้าพวกนี้ได้รับรู้บ้างว่า ยังมีคนที่ไม่ยอมรับกับความไม่ถูกต้อง ยังมีคนเห็นกับประโยชน์ของส่วนรวมเห็นประโยชน์ของประเทศมากกว่าประโยชน์ของตัวเอง ฉันไม่รู้หรอกว่าบทสรุปในเรื่องนี้จะเป็นอย่างไร ออกหัวหรือออกก้อย ฉันจะไม่คาดเดาถึงสิ่งที่ฉันจะได้รับแต่ฉันจะคิดว่าวันนี้ฉันได้คิด และ ทำในสิ่งที่ถูกต้อง ณ วันนี้ฉันได้ทำในสิ่งที่ควรทำอย่างดีที่สุดแล้วในการตอบสนองบุญคุณของแผ่นดินเกิด…

ฉันรู้ว่ามีคนอีกไม่น้อยที่มีความคิดเฉกเช่นฉัน แต่ก็ขลาดเกินไปที่จะลุกขึ้นมาต่อสู้ ลุกขึ้นมาเสี่ยงกับการมีบาดแผลกับการถูกหมาสังคมกัด เพราสิ่งที่ได้กลับไปอาจไม่ใช่แค่รอยแผล แต่นั่นอาจจะหมายถึงชีวิตที่ต้องสูญเสียไป แล้วนี่เราต้องนั่งมองพวกหมาโซ พวกนี้เข้ามากอบโกยผลประโยชน์เข้าหาตัวเองจนกระทั่งกาลสุดท้ายของสยามประเทศงั้นหรือ …. ???





โดย : อัศสุชล : tou_lek@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 10 : 25 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook