บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1  กรุงงานเขียนเก่า 2  กรุงงานเขียนเก่า 3  กรุงงานเขียนเก่า 4  กรุงงานเขียนเก่า 5

ธีรนันท์ >>

อยากให้โลกเป็นเช่นนี้ :

อยากให้โลกเป็นเช่นนี้


ฉันไม่เคยคิดที่จะคาดหวังอะไรมากมายเลยกับโลกใบนี้
เพราะฉันรู้ดีว่า ทุกสิ่งทุกอย่างมันเป็นเพียงแค่ภาพมายาลวงตา มีลาภ เสื่อมลาภ มียศ
เสื่อมยศ มีสุข มีทุกข์ มีสรรเสริญ มีนินทา มันก็เป็นไปเช่นนี้อยู่ทุกวัน
จะเปลี่ยนแปลงมันก็ไม่ได้ เพราะมันมาคู่กับโลก แต่ถ้าถามว่า
หากคาดหวังให้โลกใบนี้เป็นอย่างที่ควรจะเป็น ฉันก็มีความคิดเห็น
ตอนเด็กฉันมีชีวิตที่แร้นแค้น ยากลำบาก แม่ฉันทำหน้าที่ของแม่ที่ดี
พ่อก็ทำหน้าที่ของพ่อที่ดี ต่างคนต่างช่วยกันทำมาหากิน แต่ก็ใส่ใจลูกทุกคน
ส่วนฉันตอนนั้นยังไม่รู้หรอกว่าหน้าที่มันคืออะไร แม่ให้ฉันตั้งใจเรียน
ฉันก็ตั้งใจเรียนเต็มที่ ฉันไม่เคยงอแง ถามว่าฉันเรียนดีไหม ป. 1-ป. 6 ได้เกรด 4
แค่ห้าตัว พ่อแม่ก็เข้าใจ และไม่ได้คาดหวังจนกลายเป็นการบีบคั้น
เพียงแต่ให้คำแนะนำด้วยเหตุและผลที่มันควรจะเป็น ถามว่า ฉันมีความสุขไหม แน่นอนที่สุด
ฉันมีความสุขอย่างไม่มีใครเสมอเหมือน ตราบจนกระทั่งฉันจบ ป. 6
แม่ก็ให้ฉันบวชเรียนเพราะไม่มีเงินที่จะส่งฉันตั้งใจเต็มที่ศึกษาเล่าเรียนในทางธรรมจนจบนักธรรมชั้นเอกและม. 3 สึกออกมา เพื่อที่จะเรียนต่อในระดับมัธยมที่โรงเรียนแห่งนี้
ตอนนี้เล่าฉันเป็นอย่างไร ฉันก็ยังเป็นฉันที่มั่นคงในการดำเนินชีวิต ไม่เสียหลัก
แม้จะมีหลายสิ่งหลายอย่างในสังคมคอยฉุดรั้งให้ไปสู่สิ่งที่ชั่วฉันก็ห้ามใจได้
เพราะฉันรู้แล้วว่า หน้าที่คืออะไร ที่ฉันเล่าเรื่องของฉันให้ฟังไม่ใช่เพื่ออวด
หรือว่ามีเจตนาอย่างอื่นที่แอบแฝงเลย ฉันเพียงต้องการจะบอกว่า
หากต้องการให้โลกเราสงบสุขนั้น อันดับแรกต้องเร!
ิ่มที่ครอบครัวก่อน โลกมันเปลี่ยนแปลงของมันอยู่ตลอดเวลา เราคาดหวังอะไรกับมันไม่ได้หรอก
ที่จริงแล้วโลกเรานั้นก็เป็นแค่เพียงเฟืองของเครื่องจักรเล็ก ๆ
เครื่องหนึ่งที่ถูกเครื่องจักรใหญ่คือจักรวาลควบคุมให้เป็นไปตามกฎแห่งธรรมชาติ
มนุษย์ก็เป็นกลไกอย่างหนึ่งในเครื่องจักรนั้นแต่เล็กจนไม่สามารถที่จะมองเห็นได้
มันจะเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยตามกาลเวลา มีเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป
จักรวาลก็หนีไม่พ้นหลักการนี้ แล้วโลกล่ะ โลกก็หนีไม่พ้นเช่นกัน มนุษย์ก็เช่นกัน
เมื่อหนีไม่พ้นเหตุใดเล่าเรา
แต่ละคนที่เป็นเครื่องจักรกลหนึ่งในจักรวาลไม่ทำหน้าของของตัวเองให้ดีที่สุด
เพราะเมื่อต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีแล้ว โลกจะไม่ดีได้อย่างไร นายกรัฐมนตรี
อ่อ ไม่ใช่สิ่ ฉันขอเรียกรวม ๆ ดีกว่า ผู้ปกครอง
ตั้งใจบริหารบ้านเมืองอย่างจริงจังและจริงใจผู้ใต้ปกครอง ก็เอาใจใส่ไม่ละเลย
ทั้งโรงเรียน โรงพยาบาล วัด ชุมชน จนกระทั่งสถาบันที่สำคัญต่าง ๆ มีสถาบันครอบครัว
เป็นต้น เหล่านี้ล้วนต้องไม่ลืมตัว ถ้าหากไม่มีคนกวาดขยะ ถนนจะสะอาดได้ฤา
สรุปแล้วไม่ว่าเราจะมีฐานะประการใดก็ตาม เราก็ต้องทำหน้าที่ของตนให้สมบูรณ์แบบ
และที่สำคัญที่สุดหากทุก ๆ ร่วมแรงร่วมใจเอาใจใส่ช่วยกันแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นกับโลกนี้
ฉันเชื่อเหลือเกินว่า ไม่มีสิ่งใดที่มนุษย์ทำไม่ได้ อยู่ที่ว่าเราเลือกที่จะทำหรือเปล่า
ฉันฝันอยากเห็นความเปลี่ยนแปลงของโลกไปเรื่อย ๆ โดยหวังให้มันเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี
ถ้าหากเลือกได้ขออย่าให้ต้องซื้ออากาศหายใจเลย วัตถุนิยมกับบริโภคนิยม
ปล่อยไว้เป็นอันดับที่สองได้หรือไม่ ปล่อยให้ ธรรมนิยม นำหน้าได้หรือไม่ ถ้ายังหวังให้
` สิ่งดี ๆ ` ในโลกนี้มีอยู่



ธีรนันท์ : peop_y@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 12 : 28 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook