บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1  กรุงงานเขียนเก่า 2  กรุงงานเขียนเก่า 3  กรุงงานเขียนเก่า 4  กรุงงานเขียนเก่า 5

นายซาไก ทัดดอกฝิ่น >>

ย่างก้าว.....แห่งความรัก :

ย่างก้าว.....แห่งความรัก


พลังแห่งความรัก ลึกแรง กล้าแกร่ง....เกินหยั่งคะเนคาด..
.บนเส้นทางที่สูงชัน…..และเหน็บหนาว

เมื่อปีกแห่งความรัก.กางปีกผงาดท้า................ใจฝัน..
ใจและกายน้อยๆ...............ก็ออก.........ก้าวย่าง
เป็น***ย่างก้าว.........แห่งความรัก**
บนถนนสายความรัก.........นักเดินทางหลากหลายเสมือนนักแสวงบุญ.........ผู้ดุ่มเดินค้นหา.........สุขและความหมายของ..........ชีวิต
สุข ที่เสพรับจาก..........อุ่นแห่งรักที่โลกและผู้คนปันแบ่ง
ความหมายของชีวิต.........ที่เถื่อนป่าลำเนาไขขานและบอกกล่าว
รักเริ่มจาก...............ก้าวเล็กๆ ที่เต็มเปี่ยมด้วยพลังและความฝัน
บนก้าวย่างสั้นๆ เส้นทางแห่งความรักค่อยๆคืบต่อทีละน้อยๆ...
บางที...รอยเท้าที่ย่ำเลยผ่าน...ได้บุกและเบิกทางไห้เราได้ตามรอย...
ให้เราได้เลื่อกที่...........จะก้าวเดิน..........
ทางแยกมากมาย.........บนถนนสายความจริง สายนี้.......
เจ้าจะย่างก้าวไปทางใดหนอ.......?....ฉันเพียงแต่บรรจุความงดงามแห่งความรักบรรจุลงใส่เป้ให้เธอ..หวังและคิดเพียงยามเจ้าล้าอ่อน ยามเจ้ามืดมน....พลังแห่งความรักจักถูกฉวยหยิบจากเป้มาเป็น..แสงแห่งปัญญา.....ชี้และบอกเส้นทางแห่งความสุข....ให้เจ้าเห็นและก้าวเผชิญ..........
ฝากดอกไม้ ใบหญ้า..เป็นหูเป็นตา..คอยหยอกเอินและสอนเจ้า
ทางที่แสนเข็นและสูงชัน หากมาดแม้นมองประเมินด้วยตาเนื้อ...แม้เพียงนิดของใจที่ขลาดกลัว...ก้าวที่จะเยื้อย่าง ย่อมล้าหมดและสั่นเทา.......................แต่หากมีใจที่มาดมั่นและเต็มรัก.......ก้าวสั้นๆก้าวน้อย...ก็มีสิทธิจะย่างเหยียบ.......และฝังรอย
เมือปัญหา ถูกขบแก้
เมือทางสูงชันถูกพิชิต
เราก็เริ่มรู้จักและมองเห็น..แก่นแห่งความจริง
ไม่มีปัญหาอะไร หนักเกิน..........ถ้าใจสู้...........
เมื่อฟ้าใสเปิดจาก*ใจที่ชนะกาย*.......ความรักที่ละมุนอ่อนก็แย้มยิ้มหยอกเอินกับสายลม.............สุขที่เกิดจะเปรียบเทียมที่นักเดินทางเสพรับได้จาก................รายทาง
สุขที่ดารดื่น........ให้เก็บเกี่ยวและจดจำ
จดจำสิ่งดีๆและสุขที่ตัวของตัว........เพียรสร้างด้วยแรงตัว
จากก้าวย่างเล็กๆ จาก*ย่างก้าว..แห่งความรัก* ครานี้..โลกก็ได้บกและสอนควาเป็นจริงไห้ฉัน...*จงอย่าประเมินค่าสรรสิ่งดั่งใจตัว*
จงปล่อยไห้สายน้ำลื่นไหลไปตามเส้นทางแห่งมัน
จงปล่อยให้ใบไม้แห้งหลุดลงจากขั้วไปด้วยตัวเอง
จงปล่อยไห้เกสรงามของไม้ดอกเปิดตัวฝ่ากลีบงามด้วยแรงตน.............
และวันนั้นโลกจะเผยปริศนา.......ทักทายเจ้า
ปริศนาที่จักพาเจ้า........สู่เส้นสีแห่งโลก
ปริศนาที่จักพาเจ้า..........สู่อุ่นแห่งความรัก
รักที่.............เจ้าจะนิยามและไห้ความหมายมันเมื่อยามเจ้า...เติบใหญ่
ให้ดอกหญ้าและใบไม้เป็นครูสอนเจ้า..
สอนให้เจ้าเข้าใจและ....รู้ที่จะรัก
รัก...........ในความจริง(ธรรม..ชาติ)
รัก............ในคุณความดีงาม
รัก............ในความพอเพียง
รัก............ในความจุนเจือและปันแบ่ง
รัก...........ในความสมถะและเจียมตน
รัก............ในความเท่าเทียมและเสมอภาค
จากก้าว....สู่ก้าว
จากตีนเนิน สู่ยอดภู.........
ใครจะรู้และสุขเท่า.....ใจตัว
โลก.............ยังมีปริศนามากมาย
ที่เรายังสัมผัสไม่ถึง................ยังไม่ทันก้าวย่าง ก็ด่วนตัดสินสรุปตามใจตัว...........หากคิดแต่เพียงนี้บางทีสิ่งมหัศจรรย์แห่งโลกก็...คงเป็นเพียงปริศนาที่ไร้..................ผู้พิชิตและเข้าถึง....................
..จงชื่อและมั่นในพลังแห่งความรัก เถิด..........ปล่อยให้ก้าวน้อยๆก้าวเล็กๆ..ให้ทอดย่างเยื้องก้าวด้วยแรงตัว..........ปล่อยไห้ธรรมชาติได้สอนและขัดเกลา ปล่อยไห้ความรัก...........ดูแลและทำนุ....ตัวตนของ........ตัวเอง..........ให้ต้นกล้าแห่งความฝันได้ผลิรากอ่อนชอนไชสู่ดินชุ่ม.............................ด้วยตัวเอง..................................
....................................................
บันทึกเรื่องราวจากเส้นทางขึ้นภูกระดึง...
กับความงดงามของชีวิต...........ที่บ่มเพาะด้วยรัก นายธารธรรม


โดย : นายซาไกทัดดอกฝิ่น
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 21 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 20 : 9 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook