บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1  กรุงงานเขียนเก่า 2  กรุงงานเขียนเก่า 3  กรุงงานเขียนเก่า 4  กรุงงานเขียนเก่า 5

ลมผ่านหน้า >>ยินดี :

ยินดี


เช้าแล้ว ตื่นลืมตาพร้อมรอยยิ้ม และกลิ่นกรุ่นของความอบอุ่นในค่ำคืนที่ผ่านมา
ดูข่าวยามเช้าด้วยแววตาสดใส ร่องรอยของความสุขยังมิจางจากใบหน้า...
เสียงโทรศัพท์ดัง ยื่นมือไป หัวใจอิ่มเอิบเบิกบานยิ่งกว่า ที่เห็นเบอร์ผู้โทรหาคือเธอ ......
……. วางโทรศัพท์ลง..........................
สายลมแห้งแล้ง อ่อนล้า พัดพาความอบอุ่นเลือนจากใจ.......

ฉันรู้ดีว่า.........ยามนี้................................
เรา........เป็นเพียงผู้เคยร่วมเส้นทาง
เรา........เป็นเพียงเพื่อนผู้ให้กำลังใจในยามทุกข์ทนอ้างว้าง
เรา........เป็นเพียงผู้หวังดี และแลดูกันอยู่ห่าง ๆ
แค่นั้นเอง................

มือของฉันสั่นเทา....ไร้กำลัง..........
กระดาษ ปากกา แฟ้มงาน เหตุใดจึงหนักถึงเพียงนี้.......
รอยยิ้ม ที่ต้องปรุงแต่ง ยังคงโปรยปรายให้เพื่อนร่วมงาน...
ถอนหายใจ อดทน เข้มแข็งไว้ อีกไม่นาน อีกเพียงไม่นาน........
เสียงเพลงของความอ่อนแอ ท้อแท้ มีไว้สำหรับบรรเลงขับกล่อมตนเองที่บ้านเท่านั้น.....

ความทรงจำที่สวยงาม ดั่งมีดกรีดลึกจิตใจ...
ที่ตรงนั้น ............ เคยมีรอยยิ้ม
ที่ตรงนั้น .............แผ่นหลังของเรานั่งเคียงกัน ใต้เงาจันทร์
ที่ตรงนั้น..............ฉันนอนไขว่ห้าง หนุนตักเธอ มืออุ่นไล้ไปตามเรือนผม….
ที่ตรงนั้น....................................................................................

จักโทษใคร มิได้โทษผู้ใด นอกจากตนเอง.........
มือของเธอเคยเกาะกุม พาฉันไปบนเส้นทางอันสวยงาม...เนิ่นนาน....
ก็ฉันเองมิใช่หรือ ที่สะบัดมือเธอ เดินข้ามฝั่งลำธาร........
มิฟังเสียงทัดทานใด ๆ จากเธอ........
หินบาดเท้าฉัน เจ็บปวดสะท้าน................
สายน้ำเชี่ยวกราก ทำลายสะพาน..........
ฉันไม่สามารถข้ามฝั่งลำธารกลับไปบนเส้นทางของเรา.........

“ยินดีด้วยนะ” ฉันอวยพรให้เธอจากใจ แม้นเสียงที่เปล่งออกไปจะสั่นพร่า..........
รอยยิ้มจาง ผุดขึ้นที่ริมฝีปาก หัวใจฉันด้านชา..........
หยาดน้ำตารินหลั่ง แว่วยินเสียงระฆังวิวาห์...สะท้อนกังวาน......


โดย : ลมผ่านหน้า : lomphanna@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 26 พ.ค. ปี 2007 [ เวลา 9 : 39 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook