บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1  กรุงงานเขียนเก่า 2  กรุงงานเขียนเก่า 3  กรุงงานเขียนเก่า 4  กรุงงานเขียนเก่า 5

ใบไม้ในสายลม(สายลมแห่งรัก) >>

valentine สื่อรัก ภาษาใจ (ตอนพิเศษ) :

valentine สื่อรัก ภาษาใจ (ตอนพิเศษ)

ตราบสิ้นลมหายใจ

สองปีต่อมา……
ร่างบางยืนส่องกระจกหน้าโต๊ะเครื่องแป้งมองภาพตัวเองในชุดงามดั่งกับเจ้าหญิง ภาพที่สะท้อนออกมานั้นแทบจะจำไม่ได้ว่าเป็นตัวเองที่คุ้นเคยมานานปี
เธออยู่ในชุดเกาะอกสีขาวพลิ้วไหวดูเรียบง่ายแต่ก็ดูเก๋ไก๋ดี ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างประณีต ผมที่เคยมัดรวบหรือปล่อยสยายก็ถูกม้วนเก็บอย่างดีและแซมด้วยดอกลิลลี่สีขาวสดส่งกลิ่นหอมอ่อนๆด้วย วันนี้เธอดูงดงาม อ่อนหวานมากขึ้นกว่าเดิมมากทีเดียว
…..วันแต่งงานวันนี้เป็นวันที่พิเศษที่สุดในชีวิต ที่สาวหลายๆคนก็ต่างรอคอยรวมทั้งตัวเธอด้วย ซึ่งในชีวิตเราเป็นเจ้าสาวได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น เธอรู้สึกมีความสุขมากๆเลยมากกว่าวันไหนๆ ภาพความทรงจำในวันนี้เธอจะก็บมันเอาไว้ในหัวใจตลอดกาล….
เสียงเคาะประตูดังขึ้นเรียกให้หญิงสาวตื่นจากภวังค์ ร่างบางที่อยู่ในชุดสีขาวกรุยกรายเดินช้าๆไปยังประตู
ผู้ที่อยู่หลังประตูนั้นอยู่ในชุดสูทสีดำ ดวงตาที่ทอดมองมายังหญิงสาวนั้นที่อยู่ตรงหน้านั้น ดูอบอุ่นและอ่อนโยนยิ่งนัก
“พร้อมหรือยังครับเจ้าสาวของผม”
“ค่ะ!!!” เธอยิ้มให้พร้อมกับเธอวางมือของตัวเองลงไปบนมือของชายหนุ่มคนรักที่ทอดรออยู่
ทั้งคู่เดินต้อนรับแขกที่มาร่วมงานอย่างมีความสุข แต่ก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้างแม้ว่างานเริ่มได้พักใหญ่แล้วก็ตาม
“ยินดีด้วยนะ คุณเลิฟ เฟิสท์”
“ขอบคุณนะ” ร่างบางในชุดขาวบริสุทธ์ตอบ
“อืม ภัทรแล้วอิงฟ้าไม่ได้มาด้วยเหรอ”
“ไม่ได้มาหรอก คือน้องเค้ากำลังท้องน่ะเลยไม่อยากให้เดินทางไกล”
“ดีใจด้วยนะ ว่าแต่กี่เดือนแล้วเหรอ” เธอถามอย่างสนใจ
“สองเดือนน่ะ”
“เอาไว้เราจะไปดูหน้าหลานแล้วกันนะ”
……ดูเฟิสท์ท่าทางจะเห่อเอามากๆเหมือนกันนะเนี่ย เห่อมากกว่าเขาที่จะเป็นพ่อซะอีก…..ภัทรคิด
“ดูเฟิสท์สนใจจัง อยากมีบ้างเหรอแต่ยังไงเราซะก็ต้องมีของเราแน่นอนอยู่แล้ว” เขากระซิบถามเธอ ทำเอาเธอถึงกับหน้าแดงขึ้นมาเลย

และแล้วเวลาที่เธอรู้สึกกังวลก็มาถึง เวลาส่งตัวคู่บ่าว-สาวเข้าห้องหอ
ธีรนันท์(เรน)ขับรถพาคู่บ่าวสาว หรือพี่ชายกับพี่สะใภ้ไปยังบ้านที่เป็นเรือนหอของทั้งคู่ โดยมีเพื่อนสนิทของทั้งคู่ขับตามมาด้วย
“ผมว่าเรากลับกันเถอะครับ ให้เจ้าบ่าว เจ้าสาวได้พักผ่อนกันดีกว่า”
“เรากลับนะเฟิสท์โชคดีล่ะ” หยาดบอกเพื่อนสาว
“ไปนะพี่ มีหลานให้ผมอุ้มไวๆล่ะ” ร่างบางถึงกับหน้าแดงทันที
“พวกเขากลับกันไปหมดแล้ว ทีนี้ก็เหลือแค่เราสองคนแล้วนะ” เขาพูดพลางช้อนตัวเธอมาไว้ในอ้อมแขน แล้วพาเข่าไปในห้องหอ เขาวางเธอลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา
“คุณสวยที่สุดเลยรู้มั้ย”
“คุณเองก็หล่อเหมือนกันค่ะ”
“แล้วมีรางวัลให้ผมมั้ยครับ” เขายื่นใบหน้าเข้าไปใกล้เธอ เธอก็ถอยหนีเขา
“ไม่มีค่ะ!!”
“ว้า!!น่าเสียดายจัง”เขาตีหน้าเศร้า
“คุณไปอาบน้ำเถอะค่ะจะได้พักผ่อน เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”
“เฟิสท์อาบก่อนเถอะ ผมรอได้”
“แต่เฟิสท์มีเครื่องแต่งตัวเยอะกว่าคุณ กว่าจะถอกออกหมดก็เกือบเป็นชั่วโมง คุณรอไม่ไหวหรอก”
“โอเคผมอาบก่อนก็ได้”

หลังจากได้อาบน้ำชำระร่างกายให้สดชื่นแล้ว ชายหนุ่มที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นร่างบางฟุบหลับอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เขาเดินเข้าไปใกล้ๆเพื่อสะกิดร่างบางให้ตื่น
“เฟิสท์ตื่นเถอะ” เขาเอามือแตะที่แขนเธอเพื่อปลุกให้ร่างบางตื่นจากห้วงนิทรารมณ์
“หือ!!” เธอลืมตาขึ้นช้าๆเพื่อเป็นการปรับสายตาให้เข้ากับแสงไฟ
“ไปอาบน้ำเถอะ จะได้สดชื่น” เธอพยักหน้ารับพร้อมกับเดินไปหยิบเสื้อผ้าและผ้าเช็ดตัวเข้าไปในห้องน้ำ

ประตูแง้มออกช้าๆพร้อมกับร่างบางที่อยู่ในชุดนอนสีฟ้าอ่อนๆก้าวออกมา ตอนนี้มีเพียงแสงไฟสลัวๆจากโคมไฟที่ตั้งอยู่บนหัวเตียงที่สาดส่องพอให้มองเห็น
เธอมองชายหนุ่มที่นอนหลับอยู่บนเตียงก่อนจะจะปิดไฟที่หัวเตียง แล้วค่อยๆสอดตัวเข้าไปใบผ้าห่มอย่างระมัดระวัง เพราะเกรงว่าคนข้างๆจะตื่น
เธอรู้สึกสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อมีอ้อมแขนเอื้อมมารั้งตัวเธอเข้าไปกอดไว้หลวมๆ
“คุณยังไม่หลับหรอกเหรอ”
“ยัง ผมรอคุณ”
“รอทำไมคะ”
“รอกอดคุณไง รู้มั้ยตัวคุณน่ะนุ้มนุ่ม” เขาโน้มตัวไปหอมหอมแก้มเธอ
“เดี๋ยวเฟิสท์ให้นอนพื้นซะนี่” เธอดุเขา
“ใจร้ายจัง”
“ก็เล่นหอมบ่อยขนาดนี้แก้มช้ำกันพอดี”
“โอเค ต่อไปนี้ผมจะไม่หอมคุณบ่อยๆก็ได้ แต่ผมจะทำอย่างอื่นแทน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์
เธอย่นจมูกใส่เขาก่อนจะหลับตาลงแล้วซุกตัวเข้ากับอ้อมกอดของเขาซึ่งกระชับแน่นกว่าเดิม เขาจุมพิตบนหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา
“ผมรักคุณ ฝันดีนะคนดีของผม”ประโยคนี้ติดอยู่ในใจของเธอก่อนที่จะเข้าสู่ห้วงนิทรารมณ์
ผมจะรักและดูแลเธอตลอดไปจนตราษสิ้นลมหายใจ และจะไม่ทำให้เธอต้องเสียใจเด็ดขาด….เขาสัญญากับตัวเอง
โดย : ใบไม้ในสายลม(สายลมแห่งรัก) : teaploy@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 19 ต.ค. ปี 2008 [ เวลา 17 : 16 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook