บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1  กรุงงานเขียนเก่า 2  กรุงงานเขียนเก่า 3  กรุงงานเขียนเก่า 4  กรุงงานเขียนเก่า 5

แมงเม่า เมาแสง >>

นิทานเรื่องลา ตา กับหลาน :

นิทานเรื่องลา ตา กับหลาน


ครั้งหนึ่งกาล นานมามีหนึ่งลา กับตาหลาน
เดินทาง แสนกันดารสู่หมู่บ้าน ย่านไพรี
ครั้งแรก หลานจูงลาเดินนำหน้า ให้ตาขี่
ชาวบ้าน บอกไม่ดีทำเยี่ยงนี้ ทารุณเด็ก
ตาเปลี่ยน ให้หลานขี่ขาไม่ดี เดินกระเผก
ผ่านหมู่บ้าน เล็กเล็กแว่วเสียงเด็ก เอาเปรียบตา
สองตาหลาน ได้ฟังจึงขึ้นนั่ง บนหลังลา
เดินทาง ผ่านพนาสองหลานตา ไม่ต้องเดิน
ผ่านอีก หนึ่งหมู่บ้านสองตาหลาน กำลังเพลิน
ผู้คน บอกหนักเกินจงลงเดิน กันเถิดหนา
ตาหลาน ฟังดังนั้นจึงพากัน ลงจากลา
สองคนเดิน นำหน้าตามด้วยลา พากันไป
ผ่านหมู่บ้าน อีกหนึ่งพึ่งมาถึง หัวเราะใหญ่
เป็นบ้า แล้วหรือไรแล้วทำไม ไม่ใช้ลา
ตาหลาน พลันได้คิดถึงอดีต ที่ผ่านมา
ยังไง ก็โดนว่าจะถือสา ไปทำไม
ถ้าคิดว่าดีแล้วถึงใครแซวอย่าสงสัย
ขอเพียงเรามั่นใจที่ทำไปใช่สิ่งดี
โดย : แมงเม่า เมาแสง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 13 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 16 : 49 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook