บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1  กรุงงานเขียนเก่า 2  กรุงงานเขียนเก่า 3  กรุงงานเขียนเก่า 4  กรุงงานเขียนเก่า 5

มารุจัง >>

"จะไม่มีใครแทนที่เทอ"(ตอนที่1) :

"จะไม่มีใครแทนที่เทอ"(ตอนที่1)


(1 ยินดีที่ได้รู้จัก)
ฉันชื่อโมค่ะใครก้อชอบเรียกฉันว่า "ยัยตี่" ไอ้พวกที่เรียกฉันแบบนี้ไม่รู้ว่ามันสวยมาจาไหนเหมือนกันนะค่ะ น่าเหมือนนางฟ้าหรือยังไง ถึงได้มาว่าฉันเสียๆหายๆอย่างนี้อ่ะ ฉันเป็นถึงดาวโรงเรียนนะ ตอนนี้ฉันก้อยังไม่มีแฟนหรอกค่ะเพราะเป็นถึงดาวโรงเรียนนิค่ะ ถ้ามีแฟนไปเรทติ้งก้อตกหมดสิ ฉันไม่ใช่เด็กเรียบร้องเรียนเก่งอะไรมากมาย แต่ที่ฉันได้ตำแหน่งมาก้อเพราะโดนเพื่อนเวนที่เรียกฉันว่า "ยัยตี่" นั้นแหละแกล้ง มันติดสินบนพื่อนทั้งระดับเพื่อให้เลือกฉันเป็นดาวโรงเรียน แต่วันนี้แหละฉันจะได้หมดเคราะห์หมดโศกซะที วันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้ายค่ะ ฉันอยู่ เกรด 6 แล้วปีหน้าฉันต้องย้ายไปเข้า เกรด 7 ที่อื่นอ่ะนะค่ะ ฉันก้อมีเพื่อนรักอยู่ประมาณ 4 คน ฉันก้อแอบเสียใจเหมือนกันนะค่ะที่วันนี้จะต้องจากเพื่อนอันเป็นที่รักไป(พูดเวอร์ไปมั๊ยเนี้ย) แต่นก้อจิงนะค่ะ เราคบกันมาตั้งเก้าปีแล้ว พอต้องไปคนละทิศคนละทางแบบเนี้ยใจหายยังไงไม่รู้ค่ะ "ไปก่อนนะเพื่อนๆ" ฉันพูดกับเพื่อนที่ฉันรักและไม่อยาจากไปไหน "มิ้งค์รอด้วย" เสียงแหลมๆคุ้นหูดังมาจาข้างหลัง เพื่อนฉันคนนี้ชื่อ"หมู" ฉันสนิทกับหมูมากกว่าเพื่อนคนอื่นๆในกลุ่มเลยนะค่ะ คนน่ารักก้อต้องอยู่ด้วยกันเป็นธรรมดา แต่เวลาที่ฉันเดินกับมัน มีแต่คนมองมัน ไม่เห็นมีใครมองฉันบ้างเลยอ่ะ(สวยจนไม่มีใครเห็น) "กลับแล้วนะทุกคน แล้วคงได้เจอกันนะ" ฉันนั้งอ่านเฟรนชิพที่เพื่อนๆเขียนให้ก่อนจากกัน
"เราจาเป็นเพื่อนกันตลอดไปจำไว้" "เนส"
" ฝันให้ไกลแล้วไปให้ถึงนะจ๊ะเพื่อนรัก" "ไหม"
ฮือ ๆๆๆๆ........ เพื่อนพวกนี้ทำฉันร้องไห้ได้ขนาดนี้เยวหรอ
"...ได้มั๊ย...." ไม่ติดวะ" "เย้......." "ดีใจด้วยนะ"

วันนี้เป็นวันประกาศผลสอบเข้าเรียน เกรด 7 ที่ฉันสมัครไว้ ฉันจะติดมั๊ยเนี่ย ถ้าไม่ติดแม่ต้องว่าฉันแน่ๆ เพาะฉันต้องยายไปเรียน โรงเรียนเอกชนแทน นะสิ (มันแพง) "โอ๊ย....ขอโทษค่ะ/คับ" ระหว่างที่ฉันคิดเรื่องอะไรไปเลื่อยเปลื่อย ฉันไม่ทันมอองฉันก้อเลยเดินชนกับผู้ชายคนนึงคะ เค้าเป็นคนร่างสูงมาก ส่วนฉันน่ะหรอ ยังไม่ถึงไหล่เข้าเลย เราไม่ได้ติดใจเอาความกันนะคะ เราต่างคนต่างแยกกันไป มันไม่เหมือนนิยายบางเรื่องนะค่ะที่ชนกับผู้ชายครั้งแรกแล้วจะปิ๊งเลย สำหรับฉันไม่เลยคะรู้สึกเฉยๆมากกว่า เค้าเป็นคนร่างสูงนะค่ะ ผิวออกคล้ำๆหน่อย อีกอย่างหุ่นดีกว่าฉันชะอีก ดูเค้าน่าจะเป็นเด็กที่โรงเรียนนี้อยู่แล้วล่ะ อาจจะเป็นรุ้นพี่ฉันซักปี 2 ปีได้
ฉันเดินไปที่บอร์ดรายชื่อนักเรียนที่สอบเข้าได้
ด.ญ. วิภาวี
ด.ญ. ธีราภรณ์
ด.ญ. หฤทัย
ด.ญ. มินตรา
หาๆๆๆๆๆๆๆๆ มินตรามันชื่อฉันนี่หน่า "เย้.................ฉันสอบติดแล้ว เย้" พอฉันกลับถึงบ้านแนจัดการโทรหาเพื่อนๆที่โรงเรียนเก่าทันที เพื่อนัดไปเลี้ยงฉลองที่ฉันสอบเข้าได้ ฉันโทรนัดทุกคนคจนครบ เรานัดเจอกันที่ร้านประจำที่เราไปกินกันเป็นประจำทุกเดือน ฉันไปถึงร้านคนแรกเพื่อจัดแจงสั่งอาหารไว้ก่อนแต่.......
-อยากขอบคุนเทอซักครั้งและอยากตอบแทนหัวใจที่เทอให้มา -ติ๊ด... "ฮัลโหล ว่าไงเบียร์" "ฉันคงไปไม่ได้แล้วหล่ะ" "ไม่เป็นไร " แล้วทุกคนก้อโทรมาบอกฉันว่าไปไม่ได้ มาไม่ได้
ฉันเลยต้องกลับบ้านโดยที่ยังไม่ได้กินอาไรซักอย่าง ฉันเดินออกมาจากร้านเดินฟัง ipod มาเลื่อยๆ แล้วฉันก้อไม่รู้เรื่องอีกเลย
ฉันมารู้สึกตัวอีกทีโรงพยาบาล ฉันตื่นมาไม่เห็นใคร เห้นแต่นางพยาบาลชุดขาว ฉันเลยถามเค้าว่า "พี่ค่ะฉันเป็นอะไรไป แล้วมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงค่ะ " "ใจเย็นๆนะค่ะ น้องเป็นลมไปกลางถนนน่ะ แต่แฟนน้องเค้าคงรักน้องมากเลยนะ มานั้งเฝ้าตั่งนานแล้วเพิ่งออกไปเมื่อกี้นี้เองนนะ" แล้วพยาบาลก้อเดินออกไป แฟนงั้นหรอ อิอิ เห้ย ฉันยังไม่มีแฟนิแล้วใครกันที่พาฉันมาส่งโรงพยาบาลแล้วแถมยังสวมรอยมาเป็นแฟนฉันอีกล่ะเนี่ย เดี๋ยวก้อคงเข้ามาลละมั้ง ฉันรอจนเผอหลับไป ตื่อนมาอีกที มีแต่กระดาษเขียนโน๊ตไว้ว่า "ยินดีที่ได้รู้จัก....J " เจงั้นหรอใครกันนะที่ชื่อเจเนี่ยเค้าเป็นใครจัดการทุกอย่างให้ฉันทั้งหมด แม้แต่เรื่องค่ารักษาพยาบาล เค้าเป็นใครกันนา...............

โดย : มารุจัง mailto:mingky_ppd@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 16 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 22 : 17 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook