บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1  กรุงงานเขียนเก่า 2  กรุงงานเขียนเก่า 3  กรุงงานเขียนเก่า 4  กรุงงานเขียนเก่า 5

ใบเมเปิ้ลกับดอกเบญจมาส >>

เรื่องแต่ง: บนทางเท้าของชีวิต :

เรื่องแต่ง: บนทางเท้าของชีวิต


บนทางเดินยามเย็นที่คราคร่ำไปด้วยฝูงชนมากมาย

เราก้าวร่วมกันบนทางนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ

และเมื่อถึงทางแยกเราต่างจากกันโดยไม่ร่ำลาอะไรกันเลย

เธอ เดินบนทางเท้าเดียวกับ ฉัน

เรายืนเคียงข้างกันและมิตรภาพก็เริ่มก่อตัวขึ้น
--------------------------------------------------------------------------------
เมื่อฝนตกลงมาดั่งเทพเจ้าคาดการณ์ให้ฉันทำดีกับเธอ

ร่ม1คัน คน2คน และมิตรภาพที่เริ่มก่อเกิด

เธออายุน้อยกว่าฉันราว2ปีแต่เธอดูฉลาดเกินวัยของเธอมาก

ฉันรู้ได้จากคำพูดของเธอเพียงไม่กี่คำ(ฉันคิด)

เรายืนค้างกันไม่นานนักเธอก็ลาจากไป
--------------------------------------------------------------------------------
กาลเวลาผ่านไปเราได้มายืนคู่กันอีกครั้ง

ช่วงเวลาที่ยืนข้างเธอมันทำให้ฉันรู้สึกบางอย่าง

เป็นความรุ้สึกแสนสบายที่ไม่อาจจะหลบพ้นไปได้

เราพบกันเพียง2ครั้งเท่านั้น

แต่เธออยู่ในความนึกคิดของฉันเสมอ

เมื่อเธอยิ้มให้กับฉัน(อยากให้ยิ้มนี้มีเพื่อฉันคนเดียว)

ท้องฟ้ามืดลงอีกครั้ง ความมืดโปรยตัวลงอย่างรวดเร็ว

ร่ม1คัน คน2คน กับมิตรภาพที่เบ่งบาน

อีกครั้งที่เราอยุ่ใต้ร่มคันเดียวกันและเธอกำลังจะไปจากฉัน

ฉันรั้งเธอไว้(ในความคิด)

แต่เธอก็จากไปอีกครา
--------------------------------------------------------------------------------
ที่ทางเท้ามีเงาเพียงเงาเดียว

และความเดียวดายก่อตัวขึ้นอีกครา

จนวันนี้ มีเงาเพียงเงาเดียวที่ทอดผ่าน

ความมืดปกคลุมในหัวใจฉัน

ใจโศกเศร้าสุดแสนจะประมาณ

ถึงวันนี้เราไม่เคยพบกันอีกเลย
--------------------------------------------------------------------------------
ฉันเขียนเรื่องนี้ขึ้นจากความฝันและความทรงจำ

ฝันที่งดงามและความทรงจำแสนปวดร้าว

มันดูช่างขัดกันดีไหมล่ะ

ฝันที่เธอกับฉันล่องลอยร่วมกัน

กับความทรงจำเจ็บปวดเหลือประมาณ
--------------------------------------------------------------------------------
ฉันอยากถ่ายทอดความรุ้สึกนี้ลงไป

แก่ผู้คนมากมายและผู้คนที่กำลังมีความรัก

บนทางเท้าของชีวิตที่เราก้าวลงไป

บางทีจังหวะที่ดีของชีวิตจะเริ่มเมื่อไหร่

ไม่มีใครรู้ได้
--------------------------------------------------------------------------------
และหากวันนี้มีคนบางคนอยู่ใต้ร่มคันเดียวกับคุณ

และใครคนนั้นก้าวเดินไปร่วมกันบนทางเท้าแห่งชีวิต

ฉันอยากขอ ในวันที่ฝนตก จงจับมือกันให้มั่นไว้

คน2คนกับใจที่ยึดมั่นในกันและกัน

ฉันอยากให้ความรู้สึกนี้เกิดแก่ทุกคน

ความงดงามของความรักที่เกิดจากการจับมือกัน

ฉันฝันจะเห็นความงามนั้นเกิดขึ้นกับเธอ
โดย : ใบเมเปิ้ลกับดอกเบญจมาส mailto:Jaychou_Jialun@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 4 มี.ค. ปี 2007 [ เวลา 0 : 13 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook