บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงงานเขียนเก่า 1  กรุงงานเขียนเก่า 2  กรุงงานเขียนเก่า 3  กรุงงานเขียนเก่า 4  กรุงงานเขียนเก่า 5

ต้นกล้า >>

ต่อ ตอนที่ 1 :

ต่อ........ตอนที่1


นั้นสินะ........มาถึงวันนี้.....เงิน.....ไม่ได้เป็นทั้งหมดของฉันแล้ว
ฉันกลับมาที่ห้องสี่เหลื่ยม ผืนผ้า..ที่เรียกกันว่า คอนโด...
ฉันอยู่ที่นี่คนเดียว..........แม้ห้องนี้จะเต็มไปด้วย.........
เครื่องเอ็นเตอร์เทนล่ำสมัย.........แต่ฉันไม่เคยได้มีเวลาหาความเพลิดเพลินจากสิ่งเหล่านี้สักเท่าไหร่........
........................................ฉันเฝ้าแต่ถามตัวเองว่าในชีวิตนี่ฉันต้องการอะไร......อะไรที่ทำให้ฉันไม่รู้สึกเหงา........อะไรที่ทำให้ฉันหยุดที่จะค้นหาความสุข.........อะไรที่ทำให้ฉันมีความหวังที่จะมีวนพรุ่งนี้...........................
ที่จริงคนเราเกิดมาเพื่ออะไรกัน.........คงไม่ใช่เกิดมาหาเงิน...แล้วก็ตายไปหรอกนะ.........ถ้าเป็นแบบนั้นจริงก็ไม่น่าที่จะเกิดมาให้เหนื่อยยากแบบนี้.............................
ความคิดฉันล่องลอยวนเวียนแบบเดิม.........
เสียงโทรศัพท์........ดึงฉันออกจากห้วงความคิด.........
.........สวัสดีคะ...........ฉันทักทาย
เฮ้ว่าไงจำฉันได้มั้ย.....เสียงทักทายจากอีกฝ่ายไม่คุ้นเลย
เอ่อ....ขอโทรนะคะ.คือฉันจำไม่ได้..ช่วยบอกชื่อเลยได้ไหมคะ
อ้าว..จำกันไม่ได้ซะงั้น.ยัยต้นกล้า..ฉันเองนิดหน่อยไง
นิดหน่อย.......นิดหน่อยไหน....ฉันพยายามรื้อหาข้อมูลในสมอง
แต่........ฉันหาไม่เจอ...........จำเป้นต้องเสียมารยาทอีกรอบ
ขอโทษจริงๆนะคะฉันนึกไม่ออก...แต่ไม่ทราบว่าคุณได้เบอร์ฉันมาได้ยังไง.........น้ำเสียงฉันยังวางตัว
นี้....ฉันชักโกรธเธอแล้วนะ..วันนี้วันเกิดเธอฉันพึ่งกลับมาก็อุตส่าห์โทรหาเลย.....คนลืมเพื่อน.........
ฉันนิ่ง....งงงั้น.......เค้ารู้ได้ไงวันี้วันเกิดฉัน.........
ทำไมฉันถึงไม่คุ้นน้ำเสียงสดใสนี่เลย..........
ก็ขอโทษไปแล้วนิ แนะนำตัวใหม่ได้ไหมละคะ...ฉันพยายามขอข้อมูล..........และเริ่มรู้สึกผิดที่จำคู่สนทนไม่ได้.............
ฉันเป็นสนิทที่สุดตอนเรียนมัธยมต้นของเธอไง.....
เราสนิทกันมาแต่เวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน แค่2ปี................
พอประโยคนี้จบ........น้ำตาฉันไหลลไม่หยุด.........เสียงสั่นเครือ
นิดหน่อย.......เธอเองหรอ....ฉันนึกว่าจะไม่เจอเธอแล้ว.เธอหายไปไหนมา.เธอเป็นไงบ้าง.แล้ว........
พอๆเอาเป็นว่าเราออกมาเจอกันหน่อยนะฉันมีหลายเรื่องเล่าให้เธอฟัง..................
ฉันตื่นเต้นไปหมด..........แต่ก็ตอบไปอย่างไม่คิด
เอาสิเธอว่างเมื่อไหร่บอกมาได้เลย..........
..................................................................
ตั้งแต่นั้นชีวิตฉันเริ่มเปลื่ยนไป.......................
การค้นหาเริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจัง......................
...............................................โปรดติดตามตอนต่อไป........
โดย : ต้นกล้า
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 1 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 11 : 44 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook