เก็บมาคิดเก็บมาเขียน (2)
วุฒินันท์ กันทะเตียน :: ccwkt@mucc.mahidol.ac.th เขียน

ก็เท่านั้น....

อาทิตย์อัศดงตรงปลายฟ้า
ดวงจันทราโผล่พ้นเผยอผยอง
อาทิตย์ดับจันทร์เด่นเป็นครรลอง
ทุกสิ่งต้องเกิดดับเป็นธรรมดา
ชีวิตเราก็เท่านี้ที่เห็นเห็น
ผลัดได้มีได้เป็นเต้นเริงร่า
สุขสมหวังเต็มปรี่ชื่นชีวา
สูญเสียมาคอยอยู่เคียงคู่กัน
มีอำนาจโอ่องอาจวาสนา
มีคนมาพินอบพิเนาท่าน
หมดอำนาจเขาไม่เห็นเป็นสำคัญ
หลักสามัญมนุษย์ปุถุชน
        จึงสอนจิตติดตัวอย่ามัวหลง
ในแดนดงกิเลสเลศเล่ห์ฉล
สิ่งฉาบทาปิดบังเร้นเหมือนเล่นกล
พอโผล่พ้น..ก็เท่านั้นหมั่นตรองเอย…

24/3/46
       

"ฟากฟ้าว่ากว้างไกล แต่น้ำใจกว้างยิ่งกว่านั้น"
  

ไวรัสซาร์ส ..ไข้หวัดมรณะ และกำลังใจ

ชาติชราพยาธิมรณะ                     แม้ว่าจะเป็นทุกข์ทุกส่ำสัตว์
เกิดแก่เจ็บและตายว่ายเวียนวัฏฏ์     ทุกขสัจที่จริงแท้และแน่นอน
แต่ทุกข์ซ้อนคือทุกข์ไม่อยากทุกข์   อยากแต่สุขสุโขสโมสร
ไม่อยากแก่เจ็บตายวายม้วยมรณ์     สวนกระแสคำสอนพระศาสดา
หรือหากตายขอตายตามวาระ          ตายเพราะหวัดมรณะมาฉุดคร่า
จู่จู่จากพรากกันมันโศกา                 ไม่มียาแก้ไขทำลายมัน
โรคใหม่เกิดโรคเก่าเข้ากำเริบ           ฟักตัวเติบเป็นเชื้อลามตามห้ำหั่น
เดี๋ยวโรคเอดส์โรคอดรันทดกัน         เดี๋ยวโรคนี้โรคนั้นพันชนิด
บนดินเต็มด้วยขยะสารพัด               บนอากาศก็เต็มแต่สารพิษ
บนทางเดินทุกทางย่างก้าวติด          บนชีวิตเต็มโรคามาเยี่ยมเยือน
ต้องระวังตั้งท่าอย่าประมาท             เรื่องอากาศอาหารการปนเปิ้อน
อากาศดีปอดก็ดีโปรดชี้เตือน           มิตรผองเพื่อนโปรดตระหนักรักษาตน
แต่กับผู้สงสัยเป็นไข้หวัด                ยังไม่ชัดจัดว่าเสี่ยงแสดงผล
จำถูกกักบริเวณเป็นกังวล               จิตสับสนฟุ้งซ่านอาการใจ
ขอให้ท่านทำตามคำของหมอ         ขอให้ท่านอย่าท้อต่อความไข้
ขอให้ท่านมีความหวังพลังใจ          ขอให้ท่านอย่าได้พ่ายแพ้มัน
                                                         
                                                           8/4/46

"เจ็บจริง ก็เพียงแค่ร่างกาย แต่เจ็บใจ เหมือนตายทั้งเป็น"