|
| ภาคกลาง
เป็นศูนย์กลางการปกครองของสยามประเทศ
อาณาบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำอันกว้างใหญ่
สถานที่ตั้งของราชธานีแห่งสยามประเทศทั้ง
กรุงศรีอยุธยา |
|
| กรุงธนบุรี
และกรุงรัตนโกสินทร์
ดินแดนที่สะท้อนภาพความรุ่งเรืองของอารยธรรมสยาม
พื้นที่ราบอันกว้างใหญ่ของภาคกลาง
แบ่งออกได้เป็นสองประเภทคือที่ราบดินตะกอน |
|
|
และที่ราบซึ่งเกือบไม่มีดินตะกอนเลย ที่ราบใหญ่ภาคกลาง มีขนาดกว้าง
ประมาณ 50 - 150 กิโลเมตร ยาวประมาณ
300 กิโลเมตร แบ่งออกได้เป็น 5
ตอนด้วยกันคือ
ตอนบนเป็นพื้นที่ราบ
ซึ่งมีลักษณะเป็นลุ่มแอ่งน้อย ๆ
ตั้งอยู่ในระหว่างย่านภูเขาทางเหนือ
มีทิวเขาถนนธงชัยอยู่ทางด้านทิศตะวันตก
และทิวเขาเพชรบูรณ์อยู่ทางด้านทิศตะวันออก
พื้นที่ตอนกลางระหว่างทิวเขาทั้งสองเป็นที่ลุ่ม มีระดับสูงประมาณ
3 - 4 เมตร จากระดับน้ำทะเล
แต่ทางตอนใต้บริเวณ
จังหวัดชัยนาท
เป็นที่ค่อนข้างดอน
มีความสูงประมาณ 18 เมตร
จากระดับน้ำทะเล
ตอนล่างเป็นพื้นที่ราบ
ซึ่งมีความลาดจาก
จังหวัดชัยนาทลงไปทางใต้
ลงสู่ทะเลที่อ่าวไทยพื้นที่ต่ำสุดอยู่ตอนกลาง
ซึ่งเป็นรางของลำน้ำ
พื้นที่ทางด้านทิศตะวันออก
และทิศตะวันตก
จะมีความลาดลงมาน้อย ๆ
จากแนวทิวเขา มีระดับสูง 18 เมตร
ที่ชัยนาท 4 เมตรที่อยุธยา และ 1.8
เมตรที่กรุงเทพ ฯ
ที่ราบลุ่มแม่น้ำป่าสัก
เป็นที่ราบแคบ ๆ ในภาคกลาง
คั่นอยู่ระหว่างที่ราบใหญ่ภาคกลาง
กับที่ราบสูงภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
เป็นที่ราบแคบ ๆ
และยาวอยู่ระหว่างหุบเขาของทิวเขาเพชรบูรณ์
กับทิวเขาเลย
ภาคกลาง
เป็นดินแดนแห่งอารยธรรมที่สืบเนื่องมาตั้งแต่สมัยทวารวดี
เมื่อ พุทธศตวรรษที่ 11-16
ยุคที่ชนชาติมอญครอบครองดินแดนแถบนี้
จากนั้นราวพุทธศตวรรษที่ 16-18
ชนชาติขอมหรือ
เขมรก็เข้ามาเรืองอำนาจ
โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ลพบุรี
และขยายอาณาเขตออกไปยังจังหวัดสุพรรณบุรี
เพชรบุรี และสิงห์บุรี
ในพ.ศ.1893
พระเจ้าอู่ทองทรงสร้างเมืองขึ้นแถบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา
และต่อมาได้ย้ายราชธานีมาอยู่ที่บริเวณตำบล
หนองโสนหรือบึงพระราม
นับตั้งแต่นั้นมากรุงศรีอยุธยาก็เจริญรุ่งเรืองเป็นบึกแผ่น
มีการขยายอาณาเขตและติดต่อ
ค้าขายกับชาวตะวันตก ได้แก่
โปรตุเกส ฝรั่งเศส ฮอลันดา
และอังกฤษ
รวมถึงการรับอารยธรรมตะวันตกด้านต่าง
ๆ โดยเฉพาะศาสนาคริสต์
ก็ได้เข้ามาเผยแพร่ในประเทศไทยเป็นครั้งแรกในดินแดนแถบนี้
ด้วยความที่เป็นแหล่งอารยธรรมเก่าแก่
มีประชากรหลายเชื้อชาติเผ่าพันธุ์
จึงก่อให้เกิดงานศิลป์ผสมผสานที่งดงาม
ตามวัดวาอารามต่างๆ
เป็นมรดกของประเทศสืบทอดมาถึงลูกหลานในปัจจุบัน
และบางแห่งทรงคุณค่าจนได้รับการ
ยกย่องให้เป็นมรดกของโลกที่ต้องรักษาไว้ชื่นชมร่วมกันตราบนานเท่านาน
อีกทั้งวัฒนธรรมประเพณีและการละเล่นต่างๆ
ซึ่งยังคงมีให้ชมได้ในหลายพื้นที่ของจังหวัดในภาคกลาง
เช่น ระบำชาวไร่ เพลงพวงมาลัย
เพลงฉ่อย เพลงอธิษฐาน เพลงเหย่ย
เพลงแม่ศรี เพลงเต้นกำรำเคียว
เพลงลำตัด เพลงปรบไก่ เพลงอีแซว
กลองยาว และลิเก เป็นต้น
นอกจากนี้ยังมีการแสดงในราชสำนักที่ภายหลังได้นำออกเผยแพร่ทั่วไป
เช่น โขน ละคร หนังใหญ่
หุ่นกระบอก และดนตรีไทย
จากสภาพภูมิประเทศของภาคกลางยังเอื้ออำนวย
ต่อกิจกรรมทางการท่องเที่ยวมากมาย
ได้แก่ ภูเขาใหญ่น้อย หลายแห่ง
ซึ่งเป็นที่ตั้งของถ้ำอันสวยงาม
มีพื้นที่ป่าชุ่มชื้นเป็นต้นน้ำลำธารที่ไหลรวมเป็นน้ำตก
มีเกาะแก่งกลางลำน้ำ และ
ด้วยเหตุผลที่ภาคกลางเป็นที่ตั้งของเมืองหลวง
คือ กรุงเทพมหานคร
จึงเป็นศูนย์กลางการคมนาคมที่สำคัญของประเทศ
ภูมิภาคนี้มีพื้นที่เป็นรองภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
และภาคเหนือ
ภาคกลางเป็นภูมิภาคที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดของประเทศ
เพราะมีลำน้ำสำคัญไหลผ่านภาคนี้คือแม่น้ำเจ้าพระยา
ทั้งพื้นที่เป็นที่ราบ
เมื่อมีน้ำจึงทำการเกษตรกรรมได้ดี
นอกจากนั้นพื้นที่ในภาคกลางได้รับการพัฒนา
ในด้านการชลประทานที่ครอบคลุมพื้นที่กว้าง
จึงทำให้เกษตรกรสามารถทำนาและปลูกพืชได้เกือบตลอดปี
ประชากรในภูมิภาคนี้มีความคุ้นเคยกับการเกษตรเพื่อการค้า
นอกจากปลูกข้าวแล้วมีการปลูกพืชผลไม้ได้หลายอย่าง
การเพาะปลูกทำอย่างทันสมัยและได้คุณภาพ
นอกจากนั้นยังอยู่ใกล้แหล่งตลาดที่บริโภคคือกรุงเทพมหานคร
หรือแม้แต่ส่งไปจำหน่ายยังต่างประเทศก็ทำได้สะดวก
จึงทำให้ภาคนี้มีความได้เปรียบในทุก
ๆ ด้าน
ประชากรพูดภาษาไทยสำเนียงภาคกลาง
บางท้องถิ่นอาจเพี้ยนไปจากสำเนียงไทยภาคกลางที่กรุงเทพฯ
เล็กน้อย
การแต่งกายแต่ดั้งเดิมหญิงนุ่งผ้าโจงกระเบน
ภายหลังเปลี่ยนมานุ่งผ้าซิ่นยาวถึงข้อเท้า
สวมเสื้อแขนสามส่วนเอวปล่อย
ส่วนชายนุ่งกางเกงครึ่งน่อง
สวมเสื้อคอกลม
อย่างไรก็ตามการแต่งกายในภาคกลางได้เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วตามสมัยนิยม
ปัจจุบันมีชุดไทยพระราชนิยม
ซึ่งส่วนใหญ่จะใช้เมื่อมีงานพิธีหรือในโอกาสพิเศษ
อาชีพในภาคกลาง
ส่วนใหญ่เป็นการเพาะปลูก
คือการทำนา
แต่จะมีอาชีพอย่างอื่นอีกมาก
เช่น การทำไร่ข้าวโพด ข้าวฟ่าง
การทำสวนผัก สวนผลไม้ เช่น สวนส้ม
ส้มโอ มะขามหวาน มะม่วง
การเลี้ยงปลา เลี้ยงกุ้ง
เลี้ยงสุกร วัวเนื้อ วัวนม
ไก่เนื้อ ไก่ไข่ ฯลฯ
นอกจากนั้นยังมีการอุตสาหกรรมต่าง
ๆ การค้า งานบริการ
ล้วนแต่เป็นอาชีพสำคัญ
กรุงเทพมหานครเป็นนครที่ใหญ่โตมีประชากรมาก
รวมกิจกรรมทางเศรษฐกิจทุกอย่างไว้
และขณะเดียวกันก็รวมเอาปัญหาสารพัดอย่างไว้ด้วย
เช่น ปัญหาชุมชนแออัด
ปัญหาอาชญากรรม ยาเสพย์ติด
การจราจรติดขัด
มลพิษทั้งอากาศและน้ำ
ภาคกลางจึงเป็นศูนย์รวมทางเศรษฐกิจทุกด้าน
ดังนั้นประชากรในเขตนี้โดยเฉลี่ยจึงมีความเป็นอยู่ดีกว่าประชากรในเขตอื่น
ขณะที่ประทศเริ่มมีผลิตผลทางอุตสาหกรรมมากขึ้น
การขยายตัวได้เริ่มจากภาคนี้และทำให้ในปัจจุบันมูลค่าการส่งออก
ของผลิตผลทางอุตสาหกรรมมีมากกว่ามูลค่าการส่งออกของผลิตผลทางด้านเกษตรกรรม
ทั้งนี้ไม่ได้หมายความว่าเราส่งสินค้าทางการเกษตรน้อยลง
แต่เป็นผลมาจากการเปรียบเทียบมูลค่าระหว่างสองกลุ่มกิจกรรมทางเศรษฐกิจ
ภาคกลางเป็นแหล่งอาชีพที่สำคัญจึงพบว่าประชากร
ในภูมิภาคอื่นได้อพยพมาหางานในภูมิภาคนี้
โดยเฉพาะในกรุงเทพมหานครและบริเวณใกล้เคียง
นอกจากประชากรในประเทศเราแล้วยังมีคนต่างประเทศ
เช่น กัมพูชา พม่า ลาว บังกลาเทศ
ได้พยายามแอบมาหางานทำในภูมิภาคนี้
จึงนับได้ว่าภาคกลางเป็นภาคที่ก้าวหน้าทางด้านเศรษฐกิจกว่าภูมิภาคอื่นๆ
|
|
|