|
เมืองกำแพงเพชร
เป็นเมืองเก่าแก่อีกเมืองหนึ่ง
มีอายุไม่ต่ำกว่า 700 ปีมาแล้ว
มีศักดิ์เป็นเมืองลูกหลวงและเมืองพญามหานคร
ของอาณาจักรสุโขทัยมาตามลำดับ
ก่อนที่จะมีชื่อว่ากำแพงเพชร
เมืองนี้มีชื่อเดิมอยู่ 2 ชื่อ
คือ เมืองชากังราว
และเมืองนครชุม
ทั้งสองชื่อนี้มีปรากฏอยู่ใน
ศิลาจารึกหลักที่ 2
และศิลาจารึกเขาสุมนกูฎ
เมืองทั้งสองนี้ตั้งอยู่ใกล้กัน
คืออยู่ทางฝั่งตะวันตกหรือฝั่งขวาของแม่น้ำปิง
คนละฝั่งกับเมืองปัจจุบัน
ในสมัยพญาเลอไทยแห่งกรุงสุโขทัยได้มาบูรณะเมืองชากังราว
เมื่อประมาณปี พ.ศ. 1800
และยกฐานะขึ้นเป็นเมืองลูกหลวง
เช่นเดียวกับเมืองศรีสัชนาลัยและได้โปรดเกล้า
ฯ
ให้พระราชโอรสพระองค์หนึ่งมาครองเมืองนี้
ต่อมาแม่น้ำปิงได้เปลี่ยนทางเดิน
เป็นผลให้ซากเมืองเก่าพังทะลายหมดไปจากการกัดเซาะของกระแสน้ำ
|
|
เมื่อพระเจ้าอู่ทองได้ตั้งกรุงศรีอยุธยา
เป็นราชธานีของอาณาจักรทางใต้
ปี พ.ศ. 1893 ล่วงมาถึงรัชสมัยของ
สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1
(ขุนหลวงพะงั่ว) รัชกาลที่ 3
ของกรุงศรีอยุธยา
พระองค์ได้ยกทัพมาตีกรุงสุโขทัยได้
ผลจากสงครามเขตการปกครองของกรุงสุโขทัยได้ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน
คือดินแดนทางริมฝั่งแม่น้ำปิงส่วนหนึ่ง
และดินแดนทางริมฝั่งแม่น้ำยมและแม่น้ำน่านอีกส่วนหนึ่ง
ทางด้านแม่น้ำปิงได้รวมเมืองชากังราว
และเมืองนครชุมเข้าเป็นเมืองเดียวกัน
แล้วเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นเมืองกำแพงเพชร
ยกฐานะขึ้นเป็นเมืองราชธานีปกครองดินแดนทางลุ่มแม่น้ำปิงในย่านนี้
ส่วนทางลุ่มแม่น้ำยมและแม่น้ำน่าน
ให้เมืองพิษณุโลกเป็นราชธานี
และโปรดเกล้า ฯ ให้พญาไสลือไทย
หรือพระมหาธรรมราชาที่ 2
เป็นเจ้าเมือง
ล่วงมาถึงรัชสมัยพระบรมราชาธิราชที่
2 (เจ้าสามพระยา)
ทรงพิจารณาเห็นว่าการแบ่งเขตการปกครองออกเป็นสองส่วน
และต่างไม่ขึ้นแก่กันดังกล่าวเกิดผลเสีย
มีเรื่องไม่สงบเกิดขึ้นอยู่เสมอ
จึงได้รวมเขตการปกครองทั้งสองเข้าด้วยกัน
เมื่อปี พ.ศ. 1981
โดยยุบเมืองกำแพงเพชรจากฐานะเดิมแล้วให้ทุกเมืองขึ้นต่อเมืองพิษณุโลกเพียงแห่งเดียว
|
|
||
อ่านต่อ
>>> |

|
|
|