|
| ประวัตศาสตร์-ความเป็นมา |
-หน้า
2- |
การอพยพของประชากรเข้ามาตั้งถิ่นฐานบ้านเมืองอยู่ในเขต
จังหวัดขอนแก่น
แบ่งเป็นเส้นทางใหญ่ได้สามทางคือ
- อพยพมาจากแขวงหลวงพระบาง
ได้เข้ามาทางจังหวัดเพชรบูรณ์
จังหวัดเลย
เข้ามาตั้งถิ่นฐานในเขต
อำเภอภูผาม่าน อำเภอชุมแพ
และอำเภอสีชมพูสำเนียงภาษาพูดเหมือนกับชาวหลวงพระบางใช้วรรณยุกต์จัตวาเป็นส่วนใหญ่
- อพยพมาจากแขวงเวียงจันทน์
เนื่องจากหลีกหนีภัยสงครามและถูกต้อนมาอันเนื่องจากการสงคราม
เข้ามาทางจังหวัดหนองคาย
จังหวัดหนองบัวลำภูเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเขต
อำเภอภูเวียง อำเภอสีชมพู
อำเภอชุมแพ
และอำเภอหนองเรือสำเนียงภาษาใช้วรรณยุกต์ตรีเป็นส่วนมาก
- อพยพมาจากแขวงจำปาศักดิ์
เมื่อขอมสิ้นอำนาจการปกครองดินแดนที่ราบสูงโคราชแล้วชาวลาวก็ได้เริ่มอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานเป็นจำนวนมากยิ่งขึ้น
โดยมาอยู่ที่เมืองท่งซึ่งเป็นชุมชนขนาดใหญ่
ปัจจุบันอยู่ในเขต
อำเภอสุวรรณภูมิ
จังหวัดร้อยเอ็ดแล้วจึงอพยพขึ้นมาตามลำน้ำชี
มาตั้งบ้านเรือนเป็นชุมชนกระจายในพื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดขอนแก่นในเขตอำเภอเมือง
ฯ อำเภอน้ำพอง อำเภอบ้านไผ่
อำเภอชนบท อำเภอมัญจาคีรี ฯลฯ
ออกเสียงสำเนียงภาษาใช้วรรณยุกต์โทเป็นส่วนมาก
เหมือนสำเนียงพูดของชาวจังหวัดมหาสารคามและจังหวัดร้อยเอ็ด
เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2322
ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
หลังจากกองทัพไทยยกเข้าตีกรุงพนมเปญ
และยึดเขมรได้แล้ว
ก็ได้ยกทัพตามลำน้ำโขงขึ้นไปตีเมืองจำปาสัก
และตีเมืองเวียงจันทน์ได้ในที่สุด
อาณาจักรลานช้างก็ตกเป็นเมืองขึ้นของไทยตั้งแต่นั้นมา
เมื่อปี พ.ศ.2340 มีกลุ่มคนประมาณ 330
คน
นำโดยท้าวเพียเมืองแพนอพยพมาจากบ้านชีโล้น
แขวงเมืองสุวรรณภูมิ
ปัจจุบันท้อง ที่อำเภออาจสามารถ
จังหวัดร้อยเอ็ด
มาเลือกชัยภูมิบ้านบึงบอน(บ้านเมืองเก่า
อำเภอเมืองขอนแก่น)
เป็นที่ตั้งชุมชนใหญ่โดยขออนุญาตและขอยกเป็นเมืองขอนแก่นจากพระยานครราชสีมา
พระยานครราชสีมาได้มีใบบอกไปกรุงรัตนโกสินทร์
สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมีพระบรมราชโองการยกฐานะ
บ้านบึงบอนเป็นเมืองขอนแก่น
พ.ศ. 2369
เกิดกบฏเจ้าอนุวงศ์
เวียงจันทร์ขึ้น
เมื่อปราบกบฏเรียบร้อยแล้ว
โปรดเกล้ายกบ้านภูเวียง
ซึ่งเดิมเคยเป็นเมืองโบราณอยู่ก่อนแล้ว
เป็นเมืองภูเวียงขึ้นกับเมืองขอนแก่น
ในสมัยรัชกาลที่ 3 พ.ศ. 2381
เมืองขอนแก่นได้ถูกย้ายจากบ้านดอนพันชาติกลับมาตั้งที่ริมบึงบอนทางด้านทิศตะวันตก
ในสมัยรัชกาลที่
4 พ.ศ. 2398
ย้ายเมืองขอนแก่นไปตั้งที่บ้านโนนทอง
ฟากบึงบอนทางทิศตะวันออก
(บริเวณบ้านโนนทัน อำเภอเมือง
จังหวัดขอนแก่น ปัจจุบัน)
พ.ศ. 2410
ย้ายเมืองอีกครั้งไปตั้งที่บ้านดอนบม
บริเวณฝั่งตะวันออก
(บริเวณบ้านดอนบม ตำบลเมืองเก่า
อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น
ปัจจุบัน)
ด้วยเหตุผลทางด้านการคมนาคมสะดวกเนื่องจากต้องใช้แม่น้ำในการคมนาคมติดต่อ
ซึ่งห่างจากจุดที่ตั้งปัจจุบันราว
ๆ 8 กิโลเมตร
ปี พ.ศ. 2434
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่
5 ได้โปรดเกล้าให้
พระเจ้าน้องนางเธอกรมหมื่นประจักษ์ศิลปาคม
ขึ้นไปเป็นข้าหลวงต่างพระองค์
เนื่องจากทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้เปลี่ยนแปลงระบบการปกครองหัวเมืองลาวใหม่
โดยเปลี่ยนบริเวณหัวเมืองลาวฝ่ายเหนือเป็นหัวเมืองลาวพวน
เมืองขอนแก่นไปขึ้นกับเมืองลาวพวน
ตอนเสด็จผ่านเมืองขอนแก่น
ได้ไปประทับแรมที่บ้านทุ่ม 1 คืน
เพราะเส้นทางคมนาคมหรือทางม้า
โค เกวียน แต่ก่อนจากนครราชสีมา
ต้องผ่านมาเมืองชนบท
ผ่านบ้านทุ่มไปยังหนองคาย
ทรงเห็นว่าบ้านทุ่มทำเลดี
มีผู้คนอาศัยอยู่หนาแน่น
ใกล้เส้นทางไปมาในสมัยนั้น
จึงโปรดให้ย้ายเมืองขอนแก่นจากบ้านดอนบมไปตั้งที่บ้านทุ่ม
(บริเวณบ้านทุ่ม ตำบลบ้านทุ่ม
อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น
ปัจจุบัน)
ซึ่งห่างจากที่ตั้งปัจจุบัน 13 กม.
และเปลี่ยนนามตำแหน่งเจ้าเมือง
เป็นผู้ว่าราชการเมือง
|
<<< ย้อนกลับ || อ่านต่อ >>> |
|
|
|
