|
จังหวัดนครพนมเป็นจังหวัดที่เก่าแก่จังหวัดหนึ่งทางภาค
ตะวันออกเฉียงเหนือมีประวัติสืบทอดยาวนานหลายร้อยปี
ซึ่งเดิมพื้นที่จังหวัดนครพนมเคยเป็นมหานครของอาณาจักรศรีโคตรบูรณ์ |
|
ที่รุ่งเรืองในอดีต ประมาณราวต้นพุทธศตวรรษที่ 12
เป็นอาณาจักรอิสระไม่ขึ้นกับใคร
ประมาณพุทธศตวรรษที่16อาณาจักรศรีโคตรบูรณ์ได้เสื่อม
อำนาจลงตกอยู่ใต้การปกครองของอาณาจักรขอม
ต่อมาในราวพุทธศตวรรษที่
18ชื่อของศรีโคตรบูรณ์
เป็นเมืองในอาณาจักร |
|
ล้านช้างมีฐานะเป็นเมืองลูกหลวงโดย
พระเจ้ากรุงศรีสัตนาคนหุตล้านช้างทรงสร้างเมืองที่ปากห้วย
หินบูรณ์(ปากห้วยบรรจบลำน้ำโขงฝั่งซ้ายตรงข้ามอำเภอท่าอุเทน
เหนือเมืองนครพนม)
ให้ชื่อเมืองใหม่นี้ว่า
ศรีโคตรบูรณ์สืบราชสมบัติมาได้หลายองค์
ต่อมาย้ายเมืองมาตั้งที่ป่าไม้รวก
ห้วยศรีมังริมแม่น้ำโขงฝั่งซ้าย(คือเมืองเก่าใต้เมืองท่าแขกในปัจจุบัน)
ถึงปี พ.ศ. 2297
พระนครานุรักษ์ครองเมืองศรีโคตรบูรณ์
มีความเห็นว่า
เมืองมิได้ตั้งอยู่ที่ปากห้วยแล้ว
จึงได้เปลี่ยนนาม
เมืองใหม่ว่าเมืองมรุกขนคร
เพราะถือว่าสร้างขึ้นในดงไม้รวก
นามเมืองศรีโคตรบูรณ์จึงเปลี่ยนไปตั้งแต่ครั้งนั้น
ปี พ.ศ.
2330
ย้ายเมืองมาตั้งทางฝั่งขวาแม่น้ำโขงที่ปากห้วยบังฮวก
บรรจบกับแม่น้ำโขง
(ปัจจุบันอยู่ระหว่างบ้านดอนนางหงส์ท่า
ตำบลดอนนางหงส์อำเภอธาตุพนมเลยลงไปถึงบ้านธาตุน้อยศรีบุญเรือง
ตำบลพระกลางทุ่ง อำเภอธาตุพนม)
เมืองมรุกขนคร
เมื่อได้ย้ายมาตั้งที่ปากห้วยบังฮวก
โดยประมาณ 20 ปี
น้ำได้กัดเซาะตลิ่งพังลงมามากจึงได้ย้ายเมืองมาตั้งที่บ้านหนองจันทร์
(ห่างจากตัวเมืองนครพนมไปทางทิศใต้4กิโลเมตร)
ตั้งชื่อเมืองใหม่ว่านครบุรีราชธานี
|
|
||
อ่านต่อ
>>> |
|
|
|
