เกศภุมรินทร์

• ยังไม่มีข้อมูล

แสงไฟสีขาวนวลจากหลอดนีออนส่องสลัวๆ ไปทั่วทั้งห้อง ภายใต้แสงไฟที่สว่างอยู่นั้นมีร่างของชายหนุ่มผู้หนึ่ง นอนอยู่ไม่ห่างจากต้นกำเนิดของแสงไฟ ร่างกายที่เคยแข็งแรงด้วยวัยฉกรรจ์บัดนี้มันกลับ        ไร้ความรู้สึก เส้นประสาททุกเส้นที่เคยเคลื่อนไหวได้นั้นกลับหลับใหลจนสนิท ไม่ยอมแม้แต่ตื่นขึ้นมารับคำสั่งจากชายผู้เป็นเจ้าของร่าง น้ำที่เขาดื่มกินเข้าไปมันกลับล้นเอ่อออกมาจากดวงตาของเขาอยู่ทุกวัน ราวกับว่าเป็นบ่อน้ำพุดที่ไม่มีวันแห้งไปจากร่างกายของชายหนุ่ม ความสุข ความสนุก ความอิสระ และอนาคตที่เขาพึงจะมีมันกลับหายไปหมด ไม่เหลือแม้ความหวังที่จะมีแรงต่อสู้ แต่ในความสิ้นหวังนั้นมีเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้เขาพร้อมจะลืมตาขึ้นมามองโลกใบนี้อยู่ทุกวัน คือความรักและสายใยแห่งความผูกพันที่มารดาของเขาเฝ้าถนอมและเติมมันให้เต็มหัวใจของเขาอยู่เสมอมา ถึงร่างกายของเขาไม่ได้ตอบสนองต่อความรักที่มีก็ตาม แต่จิตใจของเขาก็พร้อมจะเข้มแข็งให้ร่างกายคงอยู่ตลอดไป เพราะเขาคิดอยู่เสมอว่าอย่างน้อยเขาก็มีแม่ที่คอยให้กำลังใจอยู่เสมอๆ ถ้าเขารู้สึกตัวและสำนึกได้ก่อนหน้านี้ก็คงจะดี ชีวิตก็คงไม่เป็นเช่นนี้ แม่ที่เป็นดั่งดวงใจของเขาก็คงจะมีความสุข และภาคภูมใจในตัวเขาเป็นแน่ เหตุการณ์ทั้งหมดมันเกิดขึ้นเร็วมากจนสุดท้ายเขาก็ต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ซึ่งไม่ต่างอะไรกับคนที่ไร้ลมหายใจไปแล้ว สาโรจน์จำเหตุการณ์ทั้งหมดได้ดีไม่มีวันลืม เหตุการณ์ครั้งนั้นมันเกิดขึ้นในขณะที่ที่สาโรจน์กำลังศึกษาอยู่ ด้วยวัยและอารมณ์ที่รุ่มร้อนของวัยรุ่นมันทำให้สาโรจน์ต้องเดินทางผิด หลงเมามัวกับอบายมุขและสิ่งชั่วร้ายทั้งปวง ตั้งแต่การลักเล็กขโมยน้อย การพนัน การทะเลาะวิวาท หรือแม้กระทั่งยาเสพติดสาโรจน์ก็ลองมาหมดแล้ว และมีอยู่เรื่องหนึ่งที่สาโรจน์ชอบเป็นชีวิตจิตใจคือ มอเตอร์ไซด์ เขาชอบแต่งและชอบขี่มอเตอร์ไซด์มาก และนี่เองที่เป็นสาเหตุให้เด็กหนุ่มอย่างสาโรจน์ต้องมีชะตากรรมแบบนี้ ครอบครัวของสาโรจน์เป็นครอบครัวที่มีฐานะปานกลาง แม่มีอาชีพเป็นครู ส่วนพ่อก็มีอาชีพรับราชการทหาร แต่พ่อของสาโรจน์เสียชีวิตไปหลายปีแล้ว เพราะพ่อของเขาอาสาไปรบในสงครามเวียดนาม โดนข้าศึกยิงเสียชีวิตในสนามรบ หลังจากที่พ่อของสาโรจน์เสียชีวิตแม่ก็ต้องรับภาระต่างๆของครอบครัวทั้งเรื่องงานบ้าน และค่าใช้จ่ายต่างๆ แต่เรื่องการเงินไม่ค่อยมีปัญหาเพราะหลังจากที่พ่อเสียชีวิตครอบครัวก็ได้เงินชดเชย เมื่อสาโรจน์เรียนจบจากชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เขาก็มีความสนใจที่จะศึกษาต่อในสายอาชีพ และสาขาที่สาโรจน์ชอบและอยากเรียนมากที่สุด คือ ช่างยนต์ ตอนแรกๆที่สาโรจน์บอกแม่ว่าจะเรียนวิชาช่างแม่ก็ไม่เห็นด้วย แต่พอสาโรจน์คะยั่นคะยอเข้าหน่อยแม่ก็เห็นด้วยโดยปริยาย เพราะแม่เห็นความตั้งใจของเขา สาโรจน์มีความฝันอยากจะเปิดร้านขายอะไหล่ และซ่อมเครื่องยนต์เป็นของตนเอง จะได้ไม่ต้องเอามอเตอร์ไซด์ของเขาที่จะซื้อในอนาคต (ฝันหวาน) ไปซ่อมและแต่งรถที่อื่น  ความปรารถนานอย่างแรงกล้านี้ จึงทำให้สาโรจน์สอบเข้าสถาบันแห่งนี้ได้ เมื่อเขาก้าวย่างเข้ามาที่นี่ชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง และต่างกับสมัยที่เรียนมัธยมมาก วันแรกของการเปิดภาคเรียนสาโรจน์ได้รู้จักกับเพื่อนใหม่มากมายทั้งเพื่อนหญิงและเพื่อนชาย ที่สำคัญคือพี่ชัยและพี่ปอนเพื่อนคนสำคัญที่เขาไม่เคยลืม พี่ชัยและพี่ปอนมีบ้านอยู่ที่สำเพ็ง พี่ทั้งสองคนก็รู้จักกันมานานแล้วก่อนที่จะเข้ามาศึกษาในสถาบันแห่งหนึ่ง พี่ชัยแกเป็นนักเลงขาใหญ่ประจำภาควิชา ส่วนพี่ปอนแกเป็นนักเลงรถที่อยู่ในวงการนักแข่งไร้สังกัดและสนามจำเป็น หรือจะพูดว่ารถซิ่งก็ได้ และพี่ทั้งคู่ยังเป็นพ่อค้าคนสำคัญของสถาบัน สาโรจน์ยังคิดอยู่ทุกวันนี้ว่าไม่รู้ไปคบกับพวกพี่เขาได้ยังไร ทั้งๆที่ตนเองไม่อยากเข้าไปยุ่งกับเรื่องแบบนี้ด้วยซ้ำ เพราะสมัยเรียนมัธยมสาโรจน์ก็เป็นเด็กเรียนดีและไม่เคยเกเร แต่ถึงอย่างไรสาโรจน์ก็ไม่กล้าโทษคนอื่นนอกจากตัวของเขาเอง เรื่องทั้งหมดมันเริ่มจากวันที่สาโรนจ์เปิดเรียนเป็นสัปดาห์ที่สองของเทอมแรก วันนั้นเขาตื่นนอนสายไปหน่อย ทำให้ไปเรียนสายเมื่อเขาไปถึงห้องเรียนเขาก็เห็นเพื่อนๆกำลังฟังคำบรรยายของอาจารย์อย่างตั้งใจ และอาจารย์คนนี้ก็เป็นอาจารย์เจ้าระเบียบค่อนข้างจะโหดกับเด็ก สาโรจน์ยกแขนขึ้นเพื่อมองนาฬิกาที่ข้อมือ ปรากฏว่าสายเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว ถ้าเขาเข้าไปตอนนี้มีหวังโดนอาจารย์ทำโทษจนไม่ได้เรียนเป็นแน่ เขาจึงตัดสินใจเดินไปเข้าห้องน้ำก่อนที่จะไปนั่งอ่านหนังสือที่ห้องสมุด ขณะที่สาโรจน์กำลังทำธุระอยู่นั้นก็มีรุ่นพี่สองคนเข้ามาหาเขาทางด้านหลัง และจับเขาล็อคคอไว้แน่นจนทำให้เขาดิ้นไม่หลุด มีรุ่นพี่คนหนึ่งพูดขึ้นว่า
ไอ้น้องเพิ่งมาใหม่หรือ ถึงไม่รู้ว่าเวลาไหนควรจะเข้าห้องน้ำ
ครับพี่ผมเพิ่งเข้าปีหนึ่งเองครับ
ไอ้เดชน้องเขามาใหม่คงไม่รู้หรอกวะ
ไม่ได้โว้ย ถึงอย่างไรมันก็เรียนอยู่ที่นี่มันควรจะรู้ไว้ ยังไงมันก็ต้องทำงานให้เราก่อน เผื่อมันจะคิดไม่ซื่อกับเรา
ไอ้น้องเมื่อตะกี้เอ็งเห็นอะไรบ้างวะ
ผมไม่เห็นอะไรครับ ผมไม่รู้ว่าพี่พูดถึงอะไร
เห็นไหมเดชน้องเขาไม่รู้จริงๆ
ยังไงก็ไม่ได้
รุ่นพี่ทั้งสองคนนี้มันชื่อเดชกับวุธ เป็นนักเลงประจำวิทยาลัยมันทั้งสองคนกำลังเสพยากันอยู่ในห้องน้ำ สาโรจน์ไม่รู้ก็เลยเข้าไป จึงทำให้ไม่มันค่อยสบอารมณ์ เพราะพวกมันทั้งสองคนได้ตั้งกฎของมันขึ้นมาว่าถ้าเวลาเกิน 9.oo น. ห้ามมีใครเข้าห้องน้ำเด็ดขาด เพราะพวกมันไม่รู้ว่าเป็นอาจารย์หรือนักศึกษาทำให้มันระวังตัวไม่ถูก แต่สาโรจน์เป็นน้องใหม่เลยไม่รู้กฎนี้ ทำให้เขาต้องเข้าไปพัวพันกับพวกมันจนได้ และพวกมันทั้งสองคนก็ตกลงกันว่าจะให้เขาทำงานอย่างหนึ่งให้พวกมัน ซึ่งวันพรุ่งเวลาเที่ยงตรงเขาต้องไปพบพวกมัน ถ้าไม่อย่างนั้นพวกมันบอกว่าเจอดีแน่ สาโรจน์รับปากแล้วรีบหนีออกมา เขารู้กลัวและตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาก เพราะสาโรจน์ไม่เคยเจอกับเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน เขาจะทำอย่างไรดีนี่ ถึงตอนเย็นสาโรจน์ก็เดินทางกลับบ้านตามปกติ สาโรจน์ยืนรอรถเมล์ที่ป้ายหน้าวิทยาลัย รถเมล์มาพอดีเขาก้าวขึ้นบันไดไป ระหว่างนั้นเขาก็เหลือบมองไปเห็นนักศึกษาเทคนิคคนหนึ่งกำลังโดนซ้อมอยู่ด้านหลังของป้ายรถเมล์ คนที่ซ้อมเด็กคนนั้นดุคุ้นๆเหมือนเคยเห็นที่ไหนหว่า ใช่แล้วรุ่นพี่ที่ขู่เขาเมื่อตอนสายนี่ ทันที่ที่สาโรจน์รู้ว่าเป็นรุ่นพี่สองคนนั้นทำให้เกิดความกลัวมากยิ่งขึ้น เมื่อกลับมาถึงบ้านเขาก็อยากจะเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้แม่ฟัง แต่ก็คิดว่ามันเป็นเรื่องของวัยรุ่นแม่คงช่วยอะไรไม่ได้ มีแต่จะทำให้เขาอยู่ที่นั้นได้ยากขึ้น แต่การตัดสินใจครั้งนี้มันผิดอย่างยิ่งโดยที่เด็กอย่างเขาคาดไม่ถึง ตอนเช้าของวันรุ่งขึ้นสาโรจน์แต่งตัวไปเรียนตามปรกติ หลังจากที่พักกลางวันเขาก็ไปกินข้าวแล้วรีบกลับมาทำงานตามที่อาจารย์มอบหมายทันที ทำให้ลืมไปตามนัดของรุ่นพี่ จนเวลาล่วงเลยมาถึงตอนเย็น ซึ่งตอนเย็นของวันนี้เองที่ทำให้สาโรจน์ได้รู้จักกับพี่ชัยและพี่ปอน หลังจากที่สาโรจน์เลิกเรียนก็เดินมารอรถเมล์ที่ป้ายเหมือนเดิม ขณะที่กำลังมองรถเมล์อยู่นั้น ไอ้เดชและไอ้วุธมาจากไหนก็ไม่รู้กระโดดถีบเขาจากข้างหลังจนเขากระเด็นไปชนฟุตบาท เมื่อเขาพยุงตัวเองขึ้นมาได้พวกมันก็เข้ามารุม ชกต่อยเป็นชุดใหญ่พร้อมกับพูดว่า
ไอ้ห่านี่มึงเป็นใครวะ ที่กล้าผิดนัดกับพวกกู เล่นผิดคนแล้วมึง
ผมขอโทษครับพี่ผมลืมจริงๆ
มึงลืมใช่ไหมเดี่ยวพวกกูจะฟื้นความจำให้มึงเอง
ตุ๊บ ตั๊บ ตุ๊บ ตั๊บ  ทั้งมือทั้งเท้าโถมเข้ามาในร่างของสาโรจน์ ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่กำลังคอยรถเมย์ มันทั้งสองคนใส่เขาแบบไม่ยังจนทำให้เขาต้องยกมือขวางพร้อมกับคำขอร้องไปพราง ทันใดนั้นมีหนุ่มนิรนามสองคนวิ่งเข้ามาจากด้านข้างของวิทยาลัย และร้องตะโกนมาว่า
หยุดๆ พวกเอ็งทำอะไรกันวะ
ทำไมต้องทำมันอย่างนี้ด้วย เกินไปแล้วนะโว้ย
ก็ไอ้นี่มันผิดนัดกับพวกกูนี่หว่า เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับกู
วุธ ,เดช เอาเป็นว่าข้าขอโทษแทนมันก็แล้วกัน ได้ไหมวะ
คำพูดของหนุ่มนิรนามคนนี้ดูจริงจัง และขอร้องให้ปล่อยผมจริงๆ
นี่เห็นแก่พวกเอ็งนะ ไม่อย่างนั้นไอ้นี่เสร็จ
ในเมื่อเอ็งจะดูแลมัน พวกเอ็งก็บอกมันด้วยนะว่าอย่ามาซ่ากับพวกข้าอีก
เมื่อพวกมันเดินกลับไปหนุ่มนิรนามทั้งสองคนประคองสาโรจน์ขึ้นไปนั่งที่ป้ายรถเมล์ สาโรจน์ยังนึกอยู่ว่าถ้าไม่ได้สองคนนี้ช่วยไว้ เขาคงนอนฟุบคาเท้าของพวกมันไปแล้ว หนุ่มนิรนามที่มาช่วยทั้งสองคนนี้คือ พี่ชัยและพี่ปอนนั่นเอง ซึ่งทั้งสองคนนี้ดูเหมือนว่าจะรู้จักกับไอ้เดชและไอ้วุธด้วย เพราะฟังจากที่พูดเมื่อตะกี้ดูไอ้พวกนั้นมันมีความเกรงใจอยู่ เมื่อสาโรจน์อาการดีขึ้นพี่ชัยก็ถามเขาว่า
ไปทำยังวะถึงได้โดนพวกมันเล่นเอาขนาดนี้
ก็เมื่อวานนี้ผมไปเข้าห้องน้ำ พบพวกมันอยู่ในห้องน้ำ อยู่ดีๆก็เข้ามาล็อคคอผมบังคับให้ผมไปพบพวกมันตอนเที่ยงของวันนี้ แต่ผมต้องทำงานส่งอาจารย์ก็เลยลืมนัดไป เลยโดนพวกมันมารุมทำร้ายอย่างนี้แหล่ะครับ
พวกนี้ก็เป็นแบบนี้แหล่ะมันชอบหาเรื่อง น้องต้องระวังตัวให้ดี พี่ชื่อชัย และนี่พี่ปอนเรียนช่างยนต์ปี 3 มีปัญหาอะไรก็บอกพวกพี่ได้
ขอบคุณมากครับพี่ที่ช่วยผมไว้ ขอบคุณครับ
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนี้เองที่ทำให้สาโรจน์ต้องรู้จักกับพี่ชัยและพี่ปอนโดยไม่ตั้งใจ แต่ถึงยังไงเขาก็เป็นหนี้ชีวิตพี่สองคนนี้แล้ว พวกเขาทั้งสองได้มีส่วนทำให้ชีวิตของเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เพราะหลังจากวันนั้นมาสาโรจน์ก็มีโอกาสได้ไปเที่ยวและคบหารุ่นพี่ทั้งสองคนอยู่เสมอมา รุ่นพี่ชัยมีมอเตอร์ไซด์คันหนึ่งที่แต่งอย่างหรูและสวยงามยิ่งนักทำให้เขามีความคิดว่าอยากจะมีบ้างสักคัน ส่วนรุ่นพี่ปอนก็มีเหมือนกันแต่เป็นมอเตอร์ไซด์เก่าๆ คันหนึ่ง เขาจำได้ว่าเป็นยี่ห้อ ( Honda Dash ) สาโรจน์เคยขอแกลองขี่หลายครั้งแล้วแต่กลับโดนปฏิเสธ โดยแกอ้างว่าเขามือไม่ถึง สาโรจน์ยังสงสัยอยู่ว่ามอเตอร์ไซด์เก่าๆคันนี้มันมีอะไรดีที่เขาขี่ไม่ได้ ความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสามเริ่มแน่นแฟ้นขึ้น จนมาถึงวันหนึ่งหลังจากเลิกเรียนสาโรจน์เดินไปหาพี่ปอนที่ภาควิชาระหว่างทางเขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง เธอน่ารักและรูปร่างดูน่ามองทำให้เขาหลงรักเธอทันที เธอชื่อว่า ดาราย เรียนแผนกบัญชี และผู้หญิงคนนี้นี่เองที่เป็นแรงบันดาลใจให้สาโรจน์หลงผิด เพราะไม่ว่าสาโรจน์จะทำอย่างไรก็ตามดารายก็ไม่สนใจเขาเลย เธอกลับไปสนใจหนุ่มคนอื่นที่มีมอเตอร์ไซด์ เธอทำแบบนี้เท่ากับว่าเป็นการหยามหน้ากันชัดๆ ซึ่งวัยรุ่นที่กำลังเลือดร้อนอย่างเขาคงยอมไม่ได้ ท้ายสุดสาโรจน์ก็ต้องไปขอร้องให้แม่ซื้อมอเตอร์ไซด์ให้ แต่กลับโดนปฏิเสธเพราะแม่ของเขาไม่ค่อยมีเงินและอีกอย่างแม่ก็คิดว่ามันเป็นอันตรายด้วย สาโรจน์ไม่รู้จะทำอย่างไรจึงหันหน้าไปปรึกษาพี่ชัยและพี่ปอนสหายของตนทันที และนี่ก็เป็นก้าวแรกที่เขาต้องเข้าสู่หนทางอบายมุข เพราะการที่เขาจะหาเงินมาให้ได้มากพอที่จะซื้อมอเตอร์ไซด์ในเวลาที่รวดเร็วและจำกัดก็มีอยู่ทางเดียวคือต้องค้ายา สาโรจน์ตัดสินใจที่จะทำงานนี้ และนั่นก็หมายถึงเขาตัดสินใจทำลายอนาคตของตนเองเช่นกันแต่ตัวเขาไม่รู้ ครั้งแรกๆที่เขาทำงานนี้เนื้อตัวของเขาสั่นเกิดอาการประหม่า หลังจากที่ทำมาเรื่อยๆเขาก็เริ่มปรับตัวได้และชำนาญในที่สุด ในส่วนของสินค้าพี่ปอนเป็นคนจัดส่งให้ เขาขายอยู่ระยะเวลาหนึ่ง ก็ได้เงินมาหมื่นกว่าบาทแต่มันก็ยังไม่พอที่จะซื้อมอเตอร์ไซด์ อีกอย่างก็มีนักศึกษาบางคนที่เคยขายด้วยกันกับเขา โดนตำรวจจับไปบ้างแล้วและช่วงนี้รัฐบาลก็เข้มงวดและเอาจริงเอาจังกับเรื่องนี้ จึงทำให้เขากลัวและไม่อยากจะทำอีกเขาเลยไปปรึกษาพี่ชัยกับพี่ปอน
โรจน์พักนี้เอ็งไม่มาเอาของไปปล่อยเลยนะ
ตำรวจมันเยอะขึ้นนะพี่ ผมก็เลยไม่ค่อยกล้า อีกอย่างลูกค้าก็ไม่ค่อยกล้าด้วย
เอ็งไม่คิดถึงน้องดารายของเอ็งแล้วเหรอ
ไอ้คิดนะก็คิด แต่ผมกลัวนี่ครับ พี่ไม่มีหนทางอื่นที่จะหาเงินมาให้ได้มากกว่านี้หรือครับ
ก็พอมีอยู่ว่าแต่เอ็งใจถึงหรือเปล่า
หลังจากที่สาโรจน์มาปรึกษาพี่ชัยและพี่ปอนแล้ว พี่ปอนก็บอกให้สาโรจน์ไปรอแกที่ร้านเซเว่นหน้าปากซอยทางเข้าบ้านของเขาคืนนี้ เดี่ยวแกมารับแต่สาโรจน์ยังกลุ้มใจอยู่ไม่รู้ว่าจะขออนุญาตแม่อย่างไรดี เพราะถ้าบอกตรงๆแม่คงไม่ให้ไปแน่นอน ยิ่งถ้าแม่รู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่แม่คงจะทำโทษเขาหนักแน่นอน เขาตัดสินใจที่จะกลับบ้านให้เร็วขึ้นเพื่อจะได้จัดการอาบน้ำ กินข้าว และเข้านอนอย่างรวดเร็ว เมื่อแม่ของเขากลับมาที่บ้านก็แปลกใจว่าทำไมเขานอนเร็วจัง
ก๊อกๆๆ โรจน์ลูกทานข้าวหรือยัง
ทานแล้วครับแม่ ผมต้องทำงานส่งอาจารย์ครับ เลยเข้ามาในห้องก่อน
แม่คิดว่าลูกไม่สบาย ลูกไม่เป็นอะไรใช่ไหม
ครับแม่
อย่าหักโหมมากนะลูก
ครับ
นี่เป็นครั้งแรกที่สาโรจน์โกหกแม่ และนี่คือการเริ่มต้นการกระทำผิดที่ยิ่งใหญ่ของเขา เมื่อสาโรจน์หนีออกมาจากบ้านก็มารอพี่ปอนอยู่หน้าเซเว่น ไม่นานนักพี่ปอนก็มาถึงแกขี่มอเตอร์ไซด์คันเก่งของพี่ชัยมารับเขา สาโรจน์กระโดดขึ้นไปนั่งซ้อนบนเบาะหลัง แล้วเอามือจับเอวของพี่ปอนไว้ พี่ปอนใช้มือบิดคันเร่งนำพาร่างของตนเองและสาโรจน์ออกไปอย่างรวดเร็ว รถของพี่ชัยมันเร็วมากเร็วจนเขาน้ำตาไหลออกมาเปรอะแก้มไปหมดเขาไม่เคยเจอบรรยากาศของการขี่มอเตอร์ไซด์ยามค่ำคืนมาก่อน มันทำให้เขาตื่นตาตื่นใจและหลงใหลมันในที่สุด พี่ปอนพาสาโรจน์ไปยังที่แห่งหนึ่งซึ่งที่แห่งนี้มีบรรดาพวกวัยรุ่นขาซิ่งเต็มไปหมด รถที่พวกวัยรุ่นเหล่านั้นใช้ขี่ก็ล้วนแล้วแต่มียี่ห้อและราคาแพงทั้งนั้นบวกกับอะไหล่ที่ใช้ตกแต่งด้วยละก็คันละเกือบแสน รถทุกคันมีคนขับเป็นผู้ชายส่วนคนที่ซ้อนท้ายก็เป็นสาวๆทั้งหมด ในค่ำคืนนี้พี่ปอนบอกสาโรจน์ว่าพี่ชัยจะลงแข่งเดิมพันด้วย พี่ปอนขี่มอเตอร์ไซด์มาจอดเทียบกับรถคันเก่าของแกซึ่งพี่ชัยเป็นคนนั่งอยู่บนรถ
ชัยเป็นไงบ้างคิดว่ารถเราสู้ได้ไหม
ได้ซิวะเดี่ยวข้าจะส่อยมันเอง ไอ้โรจน์เอ็งดูไว้นะ
อย่าประมาทนะเอ็ง แม่งแต่งลูกสูบมาด้วยนะโว้ย ยังติดคาร์บูแอลเอสอีก
เมื่อพี่ชัยได้ยินสัญญาณออกสตาร์ท ผมแทบไม่เชื่อสายตาตนเองเลยว่ารถคันเก่าของพี่ปอนจะแรงมากขนาดนี้ แกบิดแบบม้วนเดียวจบ ทำเอารถของคู่แข่งจ๋อยไปเลย หลังจากที่การแข่งขันจบลงมีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาหาพี่ชัยพร้อมกับเอาเงินที่อยู่ในมือให้พี่ชัยแล้วพูดว่า ดวงดีนะเอ็งคราวหลังข้าขอแก้ตัวใหม่ พี่ชัยเอาเงินที่หนุ่มคนนั้นให้เงินมานับ เงินที่พี่ชัยนับทำเอาสาโรจน์ต้องตลึงเพราะมันเป็นแบงค์พันนับได้แล้วเกือบห้าหมื่น ภาพที่สาโรจน์เห็นในคืนนั้นทำให้เขาตะลึงเพราะพี่ชัยใช้เวลาไม่ถึง 5 นาทีในการแข่งขันก็สามารถมีเงินเป็นหมื่นๆ ขณะที่เขาเสี่ยงคุกเสี่ยงตารางขายยาอยู่หลายวันกว่าจะได้เงินหมื่น เงินในมือของพี่ชัยมันเป็นแรงกระตุ้นให้เขาอยากจะแข่งรถมากยิ่งขึ้น พี่ปอนบอกว่าถ้าผมใจถึงก็แข่งได้ส่วนเรื่องรถเอาของแกไปก็ได้ และแกยังเล่าให้ผมฟังอีกว่าเมื่อคราวที่พี่เข้ามาวงการนี้ใหม่ๆ ก็เป็นแบบเขานี่แหล่ะอยากจะมีรถ มีเงิน และที่สำคัญคืออยากได้สาวๆมาควง พี่จึงตัดสินใจลงแข่งขันด้วยการเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ครั้งแรกที่พี่ลงแข่งผลออกมาคือแพ้ราบคาบ เพราะประมาทและยังขาดประสบการณ์ แต่ครั้งหลังๆมาพี่ไปฝึกฝนจนขี่เก่งขึ้นเรื่อยๆ หลังจากนั้นทั้งรถ ทั้งเงิน และสาวๆก็มารุมล้อมพี่กันใหญ่ ส่วนการเดิมพันมีตั้งแต่เงินไม่กี่ร้อยบาท จนถึงหลักพัน หลักหมื่นก็มี ขึ้นอยู่กับว่าใครจะใจถึงมากน้อยเพียงไหน ถ้าใครเป็นผู้ชนะก็จะเป็นขวัญใจของสาวๆและบางครั้งอาจได้สาวไปนอนด้วยฟรีๆ
พี่ปอนครับแล้วสาวๆพวกนี้มาจากไหนครับ พ่อแม่เขาไม่ว่าหรือครับ
สาวๆพวกนี้นะบางคนเป็นเด็กผู้หญิงที่มีปัญหาครอบครัว บางคนก็เป็นลูกคนจน พ่อแม่ไม่ค่อยเอาใจใสหรอก
น่าสงสารเขานะครับ
นั้นแกก็ทำให้เขามีความสุขสิ ดูพี่ชัยเป็นตัวอย่าง
ผมหันไปมองพี่ชัยปรากฏว่ามีสาวๆมารุมล้อมแกเต็มไปหมด หลังจากนั้นผมพี่ปอนและพี่ชัยได้ไปเที่ยวต่อกันทั้งคืนจนสว่าง แต่โชคดีที่พี่ปอนมาส่งผมทัน ก่อนไปเรียนจึงทำให้แม่ไม่สงสัย จากคืนนั้นมาเขาได้เข้าวงการที่ชั่วร้ายอย่างเต็มตัว จากเดิมที่เคยเป็นเด็กดีที่เคยเข้าเรียนเป็นประจำไม่เคยขาดกลับขาดเรียนบ่อยจนอาจารย์เรียกไปเตือนอยู่หลายครั้ง และถึงขั้นร้ายแรงคือเชิญผู้ปกครอง ครั้งนั้นผมกับพี่ชัยไปมีเรื่องกับเด็กคนละสถาบันเลยโดนพวกมันไล่ตี จนแทบจะเอาตัวไม่รอด ความเจ็บครั้งนี้มันฝังลึกในใจของผมและพี่ชัยต้องขอร้องให้บรรดาพี่น้องขาซิ่งที่พี่ชัยและพี่ปอนรู้จักมาช่วย เขาจำได้ว่ามันเป็นตอนบ่ายของวันศุกร์พี่ชัยพี่ปอนและเขาไปดักรอพวกที่เป็นคนไล่ตีแกหลังวิทยาลัย พอพวกมันออกมาเพื่อนของพี่ชัยก็ขี่มอเตอร์ไซด์มาจอดล้อมเอาไว้ ซึ่งมอเตอร์ไซด์ทั้งหมดเกือบ50 คันเห็นจะได้จากนั้นก็มีการตลุมบอลกันเกิดขึ้นผลปรากฏว่าคนที่ไล่ตีผมกับพี่ชัยโดนพี่ชัยกระทืบเกือบตาย แต่ดีที่ไม่โดนตำรวจจับเพราะพี่ชัยได้ส่งคนไปดูต้นทางไว้ หลังจากผ่านวันนั้นมา สาโรจน์ก็ยิ่งหึกเหิมและทำผิดซ้ำแล้วซ้ำอีกอยู่อย่างนั้นตลอด จนอาจารย์ก็ต้องเชิญผู้ปกครองมาคุยและตักเตือน จากบ้านที่เคยมีแต่ความสงบสุข ตอนนี้มันกลับรุมร้อนด้วยอารมณ์ของเขาและแม่อยู่ทุกวี่ทุกวัน แม่เตือนเขาว่าให้ตั้งใจเรียนและเลือกคบเพื่อนคนที่ไม่เกเร เขาก็ไม่ยอมฟังเพราะตอนนั้นมอเตอร์ไซด์เป็นสิ่งเดียวที่เขาอยากได้ เพื่อให้ดารายหันมาสนใจเขา
ในที่สุดการแข่งขันแม็ตแรกของสาโรจน์ก็มาถึง การเดิมพันครั้งนี้เดิมพันด้วยเงินจำนวน 10,000 บาท เป็นเงินที่เขาเก็บไว้เมื่อสมัยที่เขาขายยา เขาทุ่มเงินเต็มที่กับแม็ตแรก พี่ชัยเตือนผมว่าให้ระวังคู่ต่อสู้ให้ดี เพราะมันเป็นเด็กเก่าเคยแข่งมาหลายครั้งแล้ว แต่เขาก็เชื่อมั่นว่าต้องชนะแน่นอน ก่อนแข่งพี่ชัยหยิบกระป๋องสีเงินภายในบรรจุยาดองของแกให้เขาดื่ม แกบอกว่าน้ำกล้าหาญดื่มหน่อยเดี่ยวจะดีเอง เขากระดกน้ำในกระป๋องดื่มเข้าไป ครู่หนึ่งน้ำกล้าหาญของแกก็ออกฤทธิ์ มันได้ผลจริงๆ เขารู้สึกร้อนและหึกเหิมที่จะกระหายชัยชนะ สาโรจน์ลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปขี่รถคันเก่าของพี่ปอนมาเทียบรถกับคู่เดิมพัน เพื่อเตรียมตัวออกสตาร์ท ทันทีที่เขาได้ยินเสียงสัญญาณบอกให้เริ่ม เขาใช้มือของเขาข้างหนึ่งบิดคันเร่งจนเกือบหมดและอีกข้างบีบครัซไว้แน่นจากนั้นก็ปล่อยทันที ล้อรถหมุนเกือบ 20รอบ เมื่อเขาออกตัว  สาโรจน์รู้สึกว่าตัวของเขาเบามากลอยอยู่กลางอากาศ เมื่อรู้ตัวอีกครั้งก็ถึงเส้นชัยเสียแล้ว ส่วนคู่เดิมพันก็ตามมาติดๆ แต่ถึงอย่างไรชัยชนะก็เป็นของเขาไปแล้ว น้ำของพี่ชัยได้ผลจริงๆสาโรจน์พอใจมากกับการเปิดตัวครั้งแรก แต่ทำให้เขาไม่เป็นที่สบอารมณ์กับนักแข่งรุ่นเก๋าเท่าไร และเป็นที่หมายตาของนักแข่งทั้งหลาย สาโรจน์แข่งขันอยู่ในสนามแห่งนี้หลายครั้งชนะบ้างแพ้บ้างสลับกันไป แต่เขารู้สึกว่าจะชนะมากกว่าแพ้ จนในที่สุดมีขาโจ๋คนหนึ่งมาท้าดวนกับเขา
เก่งนี่หว่าไอ้น้อง
ไม่หรอกครับพี่โชคดีมากกว่า
แต่ก็ทำได้ดี ใจถึงแบบนี้พี่ชอบ ถ้าพี่อยากให้เอ็งเอาผู้หญิงของเอ็งมาเดิมพันได้ไหมวะ
ผมยังไม่มีแฟนครับพี่
พูดเป็นเล่นไป อย่าโกหกดีกว่าหรือว่าเอ็งไม่กล้า ถ้าไม่เอ็งออกไปจากวงการนี่ไป..ไป้
ระหว่างที่ผมกำลังพูดกับขาโจ๋อยู่นั้นพี่ชัยก็เดินมาหาเขาพอดี
ชัยเป็นไงบ้างเพื่อน นี่เด็กที่เอ็งพามาแข่งใช่ไหม ทำไมใจมันปอดจังวะ
ไอ้โรจน์นี่มันเป็นนักแข่งมือใหม่ยังไม่ค่อยรู้กฎนะ แล้วเอ็งไปท้าอะไรมัน
ข้าก็ท้าเรื่องหญิงวะ แต่มันไม่กล้ามันปอดแหกวะพวกเรา
เสียงหัวเราะของพวกขาโจ๋ดังขึ้น ทำให้สาโรจน์โกรธและแค้นใจยิ่งนัก มันกระตุ้นใจที่รุ่มร้อนให้เขาอยากจะชกหน้าพวกขาโจ๋ให้ได้ แต่พี่ชัยก็ห้ามเขาไว้บอกว่าอย่าไปยุ่งกับพวกมันเลย วันนี้เป็นวันดีของเอ็งที่เอ็งทำได้ดี พี่จะเลี้ยงเอ็งเป็นการตอบแทน เพราะพี่ชัยแท้ๆที่ทำให้เขาอดใจได้ เมื่อพวกเขาออกจากสนามแข่ง พวกเขาทั้งสามคนก็มุ่งหน้าไปสู่สถานบันเทิงแห่งหนึ่งทันที สถานที่แห่งนี้มีหญิงสาวขายบริการเต็มไปหมดเคลียเคล้ากับแสงไฟและแอลกอฮอล์ ค่ำคืนนั้นผมมีความสุขมากที่สุด และผมก็ไม่ได้กลับบ้าน เขารู้สึกตัวอีกครั้งเมื่อตอนเช้า หลังจากที่เขาตื่นขึ้นเขาก็ปลุกพี่ชัยให้ตื่นจากการนอนไปส่งเขาที่บ้าน แต่โชคดีที่วันนั้นเป็นวันหยุดเสาร์–อาทิตย์ แต่โชคร้ายตรงที่แม่ของเขาไม่ไปสอนหนังสือ เมื่อเขาเข้าไปในบ้านเขาก็ทะเลาะกับแม่ จนทำให้สาโรจน์กับแม่ต้องมีปากเสียงกันอย่างหนัก และสาโรจน์ตัดสินใจที่จะออกจากบ้านมา ก้าวย่างบนเส้นทางที่เต็มไปด้วยอันตราย และความตายที่พร้อมจะหยิบยื่นได้ทุกเมื่อ หลังจากวันนั้นมาเขาไม่ค่อยจะเข้าเรียน แต่ทุกครั้งที่มีการแข่งขันรถซิ่งจะต้องเห็นสาโรจน์ทุกครั้ง จนทำให้ชื่อของเขาติดชาร์ดกลายเป็นนักแข่งแนวหน้าคนหนึ่งในวงการแห่งนี้ ทั้งรถ ,เงิน และผู้หญิงเขาก็มีหมดแล้วตอนนี้ แต่เขายังหยุดไม่ได้เพราะทางที่เขาเลือกนั้นต้องดำเนินต่อไป ตราบใดที่ยังมีความคึกคะนองอยากรู้อยากลองในวงการแห่งนี้ สาโรจน์, พี่ชัย และพี่ปอนทั้งสามคนออกจากวิทยาลัยหมดแล้ว ในแต่ละค่ำคืนพวกเขาทั้งหมดออกท่องราตรี เที่ยวผับ เที่ยวบาร์ และที่สำคัญคือเที่ยวผู้หญิง สลับกับการแข่งมอเตอร์ไซด์ทุกๆวันศุกร์อยู่เสมอๆ
ที่สุดการเปิดตัวของผมกับน้องดารายก็มาถึง ผมขี่มอเตอร์ไซด์ที่เพิ่งซื้อมาใหม่ๆไปหาน้องดารายที่หน้าแผนก เพื่อจะให้เธอสนใจตามที่หวังไว้ แต่ก็ต้องพบกับความผิดหวังเพราะน้องดารายมีรถเก๋งคันหรูมารับเธอไปเที่ยวทุกเช้าทุกเย็น ความหวังของเขาจบลงหลังจากนั้นมา สาโรจน์พยายามพูดกับเธออีกหลายครั้งแต่ก็ต้องเสียใจทุกครั้ง มีอยู่ครั้งหนึ่ง พี่ชัย,พี่ปอน และเขาไปดักรอเธออยู่หน้าวิทยาลัย เมื่อเขาเห็นเธอนั่งรถเก๋งของหนุ่มคนนั้นออกมา พี่ชัยก็ออกมาขวางรถคันนั้นไว้จนทำให้หนุ่มคนนั้นและดารายต้องลงมาจากรถ เมื่อไอ้หนุ่มคนนั้นลงมาพี่ปอนก็เข้ามาล็อคคอไว้ ส่วนพี่ชัยก็บอกให้ผมไปเครียกับดาราย
น้องดาทำไมน้องไม่สนใจพี่ ทั้งๆที่พี่ก็มีมอเตอร์ไซด์แล้ว
ไม่มีใครตัดอนาคตไปสนใจคนที่เรียนไม่จบอย่างพี่หล่ะ เมื่อก่อนน้องก็ยอมรับว่าพอมีใจให้พี่อยู่บ้าง แต่ตอนนี้น้องบอกตรงๆว่าไม่มีทาง
พี่ไม่ดีตรงไหน หรือว่าไม่มีรถเก๋งอย่างมัน
หนูไม่ชอบคนไม่มีการศึกษาได้ยินไหม
เมื่อสาโรจน์ได้ฟังคำพูดของดาราย เขาถึงกับสะเทือนใจจนพูดอะไรไม่ออก ส่วนน้องดาก็เดินไปคว้ามือไอ้หนุ่มคนนั้นขึ้นรถไปทันที สาโรจน์ผิดหวังเป็นอย่างยิ่งจนทำให้เขาคิดว่าเพราะเขาเป็นแบบนี้ เขาก็ต้องเดินทางที่เหมาะสมกับตัวเขาอย่างเดียว หลังจากนั้นมาเขาก็ไม่สนใจผู้หญิงคนไหนและคิดรักใครจริงจังอีกเลย แม้ว่าในบางครั้งการแข่งขันต้องเดิมพันด้วยผู้หญิง เขาก็เอาเงินไปเช่าเด็กที่ผับมาเดิมพัน เมื่อชนะเขาก็มอบผู้หญิงให้พี่ชัยและพี่ปอนไป การเดิมพันของเขาเริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ มีแพ้มีชนะสลับกันไป จนในที่สุดการเดิมพันครั้งสุดท้ายก็มาถึง แต่สาโรจน์ไม่รู้หรอกว่าการเดิมพันครั้งนี้มันคือชีวิตและอนาคตของเขา คู่แข่งของเขาครั้งนี้เป็นนักแข่งต่างถิ่น และใจถึงมากกว่านักแข่งคนอื่นๆที่สาโรจน์เคยแข่งมา เดิมพันก็สูงที่สุดที่เคยแข่งมา คือ มอเตอร์ไซด์ 1 คัน เงินจำนวน 50,000 บาท พร้อมด้วยผู้หญิงอีกหนึ่งคน เส้นทางที่ใช้พิสูจน์ศักดิ์ศรีครั้งนี้คือถนนที่มีการจราจรหนาแน่น และเป็นเส้นทางหลักในการเดินทางเพราะฉะนั้นไม่ต้องคิดเลยว่ามันท้าทายขนาดไหน แต่ของรางวัลทั้งหมดมันมากพอที่จะลงแข่งครั้งนี้ สาโรจน์คิดว่ามันคุ้มค่าและน่าลองยิ่งนักสำหรับนักแข่งไฟแรงอย่างตนเอง ก่อนลงแข่งขันหนึ่งสัปดาห์ แม่ของเขามาหาที่บ้านเช่าของพี่ปอนและบอกให้เขากลับไปอยู่บ้าน แม่ได้หาที่เรียนใหม่ไว้ให้เขาแล้ว แต่สาโรจน์ไม่ยอมฟังแถมยังทะเลาะกับแม่อีกด้วย ก่อนการแข่งขันหนึ่งสัปดาห์สาโรจน์ใช้เวลาในการฝึกซ้อม และการแต่งเติมเครื่องยนต์ให้แรงขึ้น(วิธีการแต่งไม่บอก เดี่ยวน้องๆ เอาไปแต่งกัน) ตอนนี้มอเตอร์ไซด์คันโปรดของเขาก็พร้อมที่จะลงสนามแล้ว ซึ่งต่างกับเจ้าของที่มีความกล้าๆ กลัวๆ อยู่อีก สาโรจน์รู้สึกไม่ดีเลยที่พูดกับแม่ของเขาอย่างนั้น เขาเริ่มมีความสำนึกขึ้นมานิดๆเลยตัดสินใจไปปรึกษาพี่ชัยกับพี่ปอนเพื่อขอกำลังใจเป็นครั้งสุดท้ายก่อนลงแข่งขัน
พี่ชัย,พี่ปอนครับ หลังจากการแข่งขันครั้งนี้เสร็จผมจะกลับไปหาแม่ครับ
เอ็งพูดอะไรวะ เห็นบอกพี่ว่าจะใจแข็งไง หรือว่าเกิดกลัวขึ้นมา
ไม่ใช่ครับ แต่ผมคิดดูแล้วว่าผมทำผิดต่อแม่มากจริงๆ ในขณะที่แม่พร้อมจะหยิบยื่นสิ่งที่ดีๆให้ผม แต่ผมกลับพูดไม่ดี และไล่แม่อีก
เอ็งไม่ต้องคิดมากหรอก ยังไงก็เตรียมตัวให้พร้อมก็แล้วกัน การแข่งครั้งนี้มันสำคัญมากนะ ทั้งเอ็งและพวกพี่
ครับพี่ผมจะตั้งใจให้ดีครับ
ดีแล้วหล่ะโรจน์ เรื่องอื่นค่อยคิดกันหลังจากแข่งจบ
หลังจากการสนทนาจบลงแล้วเขาก็นั่งดื่มเหล้ากับพี่ทั้งสองคนต่อ จนเผลอหลับไปในที่สุด
และแล้ววันที่เปลี่ยนชีวิตของเขาก็มาถึง การพิสูจน์ศักดิ์ศรีครั้งนี้มีนักแข่งจากต่างถิ่นมากันมากหน้าหลายตา มีมอเตอร์ไซด์เกือบ 200 คัน มาจอดสองฝั่งของถนนเต็มไปหมด เมื่อได้เวลาที่รถบนท้องถนนเริ่มจะขาดช่วงเป็นเวลาเที่ยงคืนพอดี สนามแข่งที่ท้าทายมากที่สุดก็ถือกำเนิดขึ้น ท่ามกลางไฟแสงจันทร์ที่แขวนอยู่บนเสาของเกาะกลางถนน ส่องแสงสว่างออกมารับผู้ที่มาเยือนอย่างเหล่าบรรดานักซิ่งทั้งหลาย เพราะการแข่งขันครั้งนี้จะใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีก่อนที่ตำรวจจะมาถึง แต่ต้องมีผู้ดูต้นทางทั้งจุดปล่อยตัว และเส้นชัยเพื่อดูแลความสะดวก เงินเดิมพันทั้งหมดมารวมอยู่ที่พี่ใหญ่ซึ่งเป็นพี่ที่มีอายุมากและไว้ใจได้ รอให้ผู้มีชัยมารับไปเท่านั้น สาโรจน์และนักแข่งต่างถิ่นขี่รถมาจอดที่จุดสตาร์ท ทั้งคู่ต่างมองหน้ากันและกันเพื่อทักทายฝ่ายตรงข้าม ทันทีที่พี่ใหญ่ให้สัญญาณธงพวกเขาทั้งคู่ก็อุทิศชีวิตและจิตใจลงไปที่มอเตอร์ไซด์คันโปรดทันที ทั้งคู่นำรถคู่ใจบิดคันเร่งออกไปทันที บรื้นๆๆ………….ผลัดกันนำผลัดกันตามอยู่ช่วงเวลาหนึ่งและแล้วก็เบียดมาเสมอกัน เหลือระยะทางอีกไม่กี่ร้อยเมตรเท่านั้นก็จะถึงเส้นชัย ใจของสาโรจน์คิดว่าต้องชนะอย่างเดียว เขาไม่ยอมลดความเร็วลงแม้แต่น้อย ทันใดนั้นแสงไฟจากรถบรรทุกก็สาดส่องเข้าดวงตาของสาโรจน์ทันที รถของเขาพุ่งไปชนรถบรรทุกเข้าอย่างจัง ปั้ง… ร่างของเขาลอยละลิ้วไปตกอีกฝั่งหนึ่งของถนน ท่ามกลางความตกตลึงของบรรดาขาซิ่งที่มาคอยดูผู้ชนะอยู่ที่เส้นชัย นั้นก็หมายถึงพี่ชัยและพี่ปอนเช่นกัน
เมื่อสาโรจน์รู้สึกตัวอีกครั้ง เขาก็พบว่าร่างของตนนอนอยู่บนเตียงสีขาว ร่างกายของเขารู้สึกเจ็บปวดไปทั่วทั้งร่างแต่ขยับเขยื้อนไม่ได้ รู้สึกได้แต่ความอุ่นจากมือของผู้หญิงคนหนึ่งที่นอนฟุบอยู่ข้างเตียง
โรจน์ลูกตื่นแล้วหรือ ลูกรู้ไหมว่าแม่เป็นห่วงมากแค่ไหนกลัวลูกจะไม่ตื่น
ผมเจ็บมากเลยครับแม่ ผมเป็นอะไรไปนี่
เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว แม่ได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาลเขาโทรมาบอกว่า ลูกชายประสบอุบัติเหตุ แม่แทบขาดใจลูกรู้ไหม
ผมมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรครับแม่
พยาบาลเขาบอกแม่ว่า มีผู้ชายสองคนขี่มอเตอร์ไซด์มาส่งลูกที่นี่
ผมสลบไปนานแค่ไหนครับแม่
ลูกหลับไปเกือบอาทิตย์แล้ว จนแม่คิดว่าลูกจะจากแม่ไปแล้ว
แม่ครับทำไมผมขยับเขยื้อนตัวไม่ได้ ผมเป็นอะไรไป
ลูกไม่เป็นอะไรหรอกจ๊ะ แผลของลูกยังไม่หายลูกเลยขยับตัวไม่ได้
แม่ของเขาพูดพลางน้ำตาไหลไปพราง ทำให้สาโรจน์อดคิดสงสัยไม่ได้ เขาพยายามนึกเหตุการณ์ทั้งหมดหลังจากเห็นแสงไฟแต่ก็นึกไม่ออก ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว เมื่อสาโรจน์ออกมาจากโรงพยาบาลมาพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านโดยมีแม่คอยดูแล
แม่ครับผมเป็นอะไรกันแน่ แม่บอกผมมาเถอะครับ
ลูกไม่ได้เป็นอะไรมาหรอกจ๊ะ ลูกแค่ขยับตัวไม่ได้สักพักก่อนแผลจะหายเท่านั้น แต่ลูกไม่ต้องคิดมากแม่จะดูแลลูกเอง
เมื่อเขาถามแม่ครั้งใดแม่ก็ตอบอย่างนี้ แล้วน้ำตาของแม่ก็ไหลทุกครั้ง จนทำให้เขาสงสัยว่า
ผมเดินไม่ได้ใช่ไหมแม่ ผมเป็นอัมพาตใช่ไหม
เขาพูดเสียงดัง พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย
ไม่จริงนะลูก ลูกแม่เดินได้ ลูกแม่ต้องเดินได้
บรรยากาศในตอนนั้นมันช่างน่าเศร้าจริงๆ ถึงแม้ความรักจากแม่ของเขาจะมีมากแค่ไหน ก็มิอาจทำให้ลูกชายของเธอกลับมาเดินได้อีกครั้ง คำพูดที่แม่ของเขาพูดบอกสาโรจน์นั้น เป็นเพียงความรู้สึกที่แม่อยากให้เป็นไปเท่านั้น หลังจากนั้นมาเขาคิดที่จะฆ่าตัวตายหลายต่อหลายครั้ง เพราะคิดว่าเขาอยู่ไปก็เป็นภาระของแม่เท่านั้นสู้ตายเสียจะดีกว่า แต่มันก็ทำไม่ได้เพราะเขาไม่มีแม้เรี่ยวแรงที่จะลุกขึ้นมานั่งหรือพลิกตัว ทำได้อย่างเดียวคือปล่อยสายน้ำตาให้ไหลออกมาชำระล้างคราบความเสียใจเท่านั้น จนมาถึงวันนี้วันที่เขาเลิกคิดฆ่าตัวตาย แม่ของเขาให้กำลังใจเขาและบอกกับเขาว่า แม่ขออย่างเดียวได้ไหมลูกและเป็นสิ่งเดียวที่ลูกของแม่ทำได้และมีคุณค่าสำหรับแม่มากที่สุด คือ ให้ลูกของแม่อยู่ต่อไปกับแม่เพื่อหล่อเลี้ยงดวงใจของแม่ให้คงอยู่เช่นกัน ถ้าลูกเป็นอะไรไปดวงใจดวงน้อยของแม่ก็คงจะสลายไปด้วย คำพูดเพียงสองประโยคนี้แหล่ะที่ทำให้เขามีชีวิตอยู่ได้ทุกวันนี้
ทางผู้เขียนขอให้ผู้อ่านทุกท่านจงคิดอยู่เสมอว่าชีวิตไม่ใช่เกมส์ที่เล่นได้หลายครั้ง เพราะฉะนั้นควรใช้ชีวิตอย่างชาญฉลาด และคุ้มค่ากับความรักที่พ่อแม่มอบให้

     
 
 
                                                                                     
                                                                                        ด้วยความปรารถนาดีจาก
                                                                                             เกศภุมรินทร์
                                                                                                   2 ม.ค. 50