ปริศนาหมายเลข 5

เป็นคนที่รักและชอบการบันทึกเรื่องราวเอามาก ๆ
แต่พอจรดปลายปากกา ก็เกิดความเบื่อหน่ายที่จะเขียนต่อ
บางเรื่องแค่ต้นเรื่อง สองถึงสามบรรทัดก็ต้องปล่อยหน้ากระดาษ
ให้มันว่างเปล่า  แล้วอยากจะเริ่มเขียนเรื่องใหม่หน้าถัดไปทันที

สำหรับเหตุผล คงไม่ต้องตอบคำถามและหาคำตอบอะไร
มันก็เหมือนคำถามของชีวิต  ชีวิตเราเกิดมามีคำถามมากมาย
ที่เราอยากหาคำตอบ และต้องสั่งสมประสบการณ์และความรู้
เพื่อที่จะหาคำตอบนั้น  แต่จะมีซักกี่คำถามที่เราสามารถตอบได้
อย่างกระจ่างและรู้จริง และตรงกับความต้องการที่ตัวเราอยากได้  
คงมีไม่มากซักเท่าไหร่นักหรอก สำหรับคำตอบมันก็ขึ้นอยู่กับทัศนคติ
ของแต่ละคนมากกว่า คุณว่ามั๊ย?

ไม่อยากให้เรื่องที่เขียนมีสาระมากมายที่ถึงขั้นคนอ่านต้องเอาไปขบคิด
ชีวิตไม่ต้องการสาระขนาดนั้น เพียงบางครั้งที่อ่านอยากให้แค่เพลิน ๆ
หรือบางครั้งมีคำถามในใจกลับไปบ้าง แต่ไม่ต้องขบคิดหาคำตอบอย่างจริงจัง

ลองเดินไปด้วยกันดูไม๊?….