บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!


บ้านจอมยุทธบล็อก

>> ปุถุชน >> ไก่ป่ากับจอมยุทธ 3

ปุถุชน
มรรคากระบี่ วิถีบูรพา

ไก่ป่ากับจอมยุทธ 3

Nov.09.2008 3:45:29 pm

ไก่ป่ากับจอมยุทธ 3  ตอน…ความแค้น


ความแค้น…นับเป็นรสชาติชนิดใด
บ่อเกิดของความแค้น…ย่อมมีมากมายหลายประการ
แต่ความแค้นบางอย่าง…กลับไม่ทราบเหตุผลกำเนิด
บางทีคนเราเคียดแค้น….กระทั่งตนเอง  !!!


รุ่งอรุณแห่งวันใหม่เยื้องกรายเข้ามา
ไฟนั้นมอดแดงแล้วแต่ยังร้อนเพียงพอ…เหมาะแก่การต้มน้ำชงชา
กลิ่นกรุ่นของชาหอมตลบอบอวลไปทั้งหุบผา…….อืม..ชาชั้นดี
ชาอู่หลง….ที่มันบรรจงปลูกเองกับมือบนดอยสูง
ฟูมฟักด้วยธรรมชาติที่สมบูรณ์สุดส่วน
มิแน่นัก…ชาที่ถวายฮ่องเต้ในวังหลวง…จะดีกว่าถ้วยที่ถือในมือมัน
เนื่องเพราะทุกครั้งที่ดื่ม…คล้ายกับดื่มความภาคภูมิใจไปในคราเดียวกัน
มันค่อยๆประคองถ้วยชาแตะที่ริมฝีปาก…บรรจงดื่มอย่างแผ่วเบา
พริ้มตา…คล้ายต้องการกำซาบรสแห่งชาในทุกอณู…อย่างผ่อนคลาย


และแล้วทันใดนั้น…หัวคิ้วของมันขมวดเข้าหากันสัมผัสได้ถึงพลังบางอย่าง
พลังที่ไร้สภาพขุมหนึ่ง…คล้ายกำลังจับจ้องเจาะจงมาที่มัน
เสียงไก่ป่ากระต๊ากเตือนภัยดังก้องทั่วบริเวณ
บนคาคบไม้…ไม่ทราบปรากฎเงาร่างสายหนึ่งขึ้นตั้งแต่เมื่อใด
ร่างของมันยืนหยัดเยียดตรงหยิ่งทะนงเหลือคณา….แววตาที่มองมา
แฝงแววอำมหิตดูถูกเยียดหยามผู้คนอย่างเห็นได้ชัด
กระบี่ปลิดวิญญาณ…อี้เล่าฉิก    ….มันกลับเสาะหาถึงที่นี่
อี้เล่าฉิกผู้นี้…โด่งดังมีชื่อเสียงก้องยุทธภพขึ้นมาในรุ่นราวคราวเดียวกัน
แต่จากความอำมหิตของมัน…ชื่อชั้นจึงถูกจัดให้เป็นรองจอมยุทธไก่ป่าอยู่เล็กน้อย
เป็นเรื่องที่มันหายินยอมพร้อมใจไม่….ชั่วชีวิตนี้ก็ไม่อาจยินยอม
คงเป็นเหตุผลเดียวที่มาปรากฏกาย ณ.ที่นี้………..ท้าประลอง
“เราไม่ประลองกับท่าน”…….เป็นคำยืนยันหนักแน่นจากปากจอมยุทธ
ไม่มีคำโต้เถียงใดๆ…แทนคำตอบมือที่ไพล่หลังของมันกลับชูของสิ่งหนึ่งขึ้น
ซากไก่ป่าสองแม่ลูกคู่หนึ่งที่พึ่งตายมาหมาดๆ
เนิ่นนาน…คำพูดจอมยุทธจึงก้องกังวาลในความเงียบ  “สามวันให้หลังบนลานยอดเขา”
บนคาคบไม้…เงาร่างของอี้เล่าฉิกอันตรธานไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว
อา…พลังฝีมือของมันฝึกถึงระดับที่น่าแตกตื่นตกใจแล้วจริงๆ

(ขึ้นย่อหน้าใหม่  เว้น 2 บรรทัด)
มันพริ้มตาลงเช่นเดิม…แต่ครานี้ความรู้สึกแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากคราวก่อน
ทอดถอนหายใจเฮือกใหญ่…แล้วจับเสียมลุกขึ้นเดินออกไปอย่างช้าๆ
สถานการณ์เช่นนี้มันคิดทำการใด…ขุดหลุมฝังซากไก่ป่า
หลุมมีขนาดใหญ่เกินไป…หรือมัน…..คิดขุดหลุมฝังกลบตัวเอง !!!
ไก่ป่าสหายคล้ายรับรู้ถึงความรู้สึกของผู้เป็นเพื่อน
มันยืนหงอย…ไม่เข้ามาคุ้ยเขี่ยจิกกินหนอนแมลงจากดินที่ขุดแต่อย่างใด
สายตาเศร้า…ทอดมองมายังสหายมนุษย์คล้ายจะบอกว่า
เราไม่จิกกินข้าวไร่ของท่านก็ได้…ขอเพียงท่านอย่าได้ไปต่อสู้
เรารู้..ท่านไม่ต้องการต่อสู้….แต่ท่านทำเพื่อปกป้องชีวิตไก่ป่าพวกเรา
จอมยุทธเอื้อมมือไปสัมผัสขนไก่ป่าอย่างอ่อนโยนแผ่วเบา
ก็ท่านคือสหาย….ท่านนับเป็นสหายอย่างแท้จริง  !!!


บนลานประลอง…อี้เล่าฉิกรอคอยอยู่ตั้งแต่แรกแล้ว
เสียงแหบแห้งโหยลึกของมันกล่าวขึ้น…   “กระบี่ของท่านเล่า”
จอมยุทธกล่าวตอบเสียงราบเรียบเย็นชา… “กระบี่เราอยู่ในมือท่าน”
ดวงตาหยีเล็กเรียวคล้ายอสรพิษของอี้เล่าฉิกหรี่เล็กลงไปอีก
เฮอะ…มันวิปลาสแล้วจริงๆ…กับยอดฝีมืออย่างเรามันกลับไม่คิดใช้กระบี่
“นำยอดกระบีอัคนีมังกรฟ้าของเจ้าออกมา”
ตาประสานตา…หนึ่งคมกล้าบีบบังคับ…หนึ่งเวิ้งว้างหาขอบเขตสิ้นสุดมิได้
การประลองเริ่มขึ้นแล้ว…มันประลองกำลังภายในและสมาธิของกันและกัน


เสือนักล่าซุ่มตัวอย่างอดกลั้นใจเย็นค่อนวัน…รอคอยเหยื่อเข้ามาในรัศมี
ธรรมชาติเหล่านี้…คล้ายเป็นบทเรียนชั้นดีของจอมยุทธ
ผ่านไปหลายชั่วยาม…มันยังดูปลอดโปร่งเยือกเย็นยิ่ง
อี้เล่าฉิกเล่า…เม็ดเหงื่อเล็กๆเริ่มผุดพราย…หางตาของมันเริ่มกระตุก
ทันใดนั้น !!! …ประกายกระบี่เข้มเขียวเจิดจ้าพุงวาบหลุดจากฝัก
ถาโถมเข้าหาจอมยุทธดั่งลมพายุคลั่งหอบหนึ่ง….กระบี่ที่ร้ายกาจ !!!
รอจนกระบี่ใกล้ถึงตัว…จอมยุทธจึงสะกิดเท้าโผพุ่งเข้าหากระบี่เช่นกัน
เพลงกระบี่พลันแปรเปลื่ยนฟันเฉียงแล้วปาดขึ้นอย่างรวดเร็ว
จอมยุทธอาศัยพลังสะท้อนจากกระบี่…บิดตัวหมุนคว้างอยู่ในม่านกระบี่
แขนเสื้อของมันโป่งพองลอยตัวดุจเหิรบิน…บัดเดี๋ยวซ้ายบัดเดี๋ยวขวา
มันไม่คล้ายกำลังต่อสู้…หากแต่โผบินเริงระบำ…เป็นระบำของผีเสื้อป่า
ผีเสื้อป่าท้าตะวันแหวกว่ายอยู่ในกรงเล็บเหยี่ยวธารกระบี่
อานุภาพกระบี่กราดเกรี้ยวคละคลุ้ง…ชั่วอึดใจพวกมันต่อสู้กันถึงสองร้อยสามสิบกระบวนท่า
ประกายกระบี่พลันหยุดชะงัก…ปลายกระบี่ห้อยชี้ลงสู่พื้น…การต่อสู้สิ้นสุดลง
อี้เล่าฉิกยืนนิ่งเงียบงัน…มันพ่ายแพ้แล้ว…วิชาฝีมือที่คร่ำเคร่งฝึกปรือมานานนับสิบปี
กลับพ่ายแพ้ลงอย่างสิ้นเชิงต่อผีเสื้อป่าตัวหนึ่ง…อา..พลังธรรมชาติยากแท้คะเนถึง


เนิ่นนานให้หลัง…ร่างของมันกลับล้มลง !!!…มันถึงกับอัตวิบากกรรมตนเอง
โอ้…มนุษย์….กิเลสความแค้นเข้าครอบงำทำลาย
มันเคียดแค้นชิงชังผู้อื่น…ฝึกปรือจนเป็นยอดยุทธ
หารู้ไม่ที่สุด…ความแค้นกลับจุดไฟเผาใจตนเอง

ท่านเล่า…มีความแค้นหรือไม่  !!!  ……….  หากมี….นั่นจะทำประการใด !!!




””“”“”“”“”“”“”“”“”

     ฟาดฟันพันกระบี่
เสี่ยงชีวี……หว่างมรรคา
หลั่งเลือด….หลั่งน้ำตา
ใครกันหนา….ผู้ปราชัย

 

  
ปุถุชน :: wi_sdom@hotmail.com

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้ : อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook