องค์ชายเดียวดาย

• ยังไม่มีข้อมูล

แก้มน้องนั้นพ่พร่องแลมาต้องพีแลดู
รอยทันต์อันตราตรูคือกุณทสายสลาย
ริมโอษฐ์อันอ่อนช้ำเพื่อภุชงค์ใดจะหมาย
ไหม้หมองจะปองตายแต่บ่ตายก็เป็นตรอม
กลิ่นแก้มอันแปมปมรสคนธ์น่ยังหอม
บ่หายจากอกออมรสรักเจ้าอยู่ยาใจ