อ่านไดอารี่ หน้า: 1 2

เสียงคลื่นนัย..แห่งมนุษย์

ฟัง.สิ.!.ฟัง..คลื่นเห่..ทะเล.ว่า. สดับ.!.เถิด..ภราดา..ผู้กล้าฝัน อันคลื่นเกลียว.เชี่ยวโกรก.โชก.ฉกรรจ์ ยังให้.เธอ..เท่า-ทัน..ใน.ท่วงที ยังรู้เทียม..เหลี่ยมท่า..ฟ้า,อากาศ รู้ทิศทาง..ระวาง.ธาตุ..วาดวิถี รู้ลม-ถัด..พัด-ทะแยง..แห่ง.นที รู้หลีกลี้..หลบ-เร้น..เป็นกำลัง เยี่ยง.กระนั้น!..นั่นแหละ!..ภราดา เธอจักรู้..น้ำ,ฟ้า..ทะเล.หยั่ง และจักรู้..การจู่โจม..โหม.พลัง ยามคลื่นถั่ง..โถมซัด..สู่หาดทราย ถึงกระนั้น..นั่นเถอะ.!..ภราดา แม้คลื่นลม..โถม-ถา..สะเทือนสาย ยังมีวัน เงียบ.สงบ สยบพราย เพื่อเธอพัก..ทักทาย..แสงตะวัน ฟัง.สิ.!.ฟัง คลื่นนัย..ใจมนุษย์ ไม่อาจหยุด..ยื้อ-แย่ง..เพื่อแข่งขัน ฟัง.สิ.!.ฟัง..เสียงเร้า..เขา.ประชัน อาจหมายบั่น..บี-ฑา..ให้.ปราชัย กระนั้น.แหละ!..คลื่นนัย..ใจ.มนุษย์ มิอาจหยั่ง..ว่า.หยุด..ณ.จุดไหน เยี่ยง.นั้นแหละ.!..ภราดา..ว่า..คลื่นใจ เธอ.ฤาเทียม..ทุกเหลี่ยมใด..ในเล่ห์กล ( กระนั้น.เถอะ!..ภราดา..ว่า.เลศนัย ) ( เธอ.ฤาเทียม..เหลี่ยมเล่ห์ใด..แห่งใจ.คน ) ...................... ... . คือคน.....เขียนคำ..........โดย.."ปางสีฝุ่น" เขียนเมื่อ 11-10-2008 | 00:07:10 | ไดอารี่ที่ : 7

ในรอยลักษณ์...แห่งจันทรา

คือ.ภาพพิศ..วิจิตรจันทร์. คือ.เสน่นำ..จำนรรย์..จำเนียรนัย จากเวิ้งดาว..วาว-ว่าง..สว่างไหว จากเวิ้งใจ..แจ่มกระจ่าง..ระหว่างจร คือ.รูปแสง..แห่งจันทร์ฉาย อันพรึบพร่าง..ขจ่าง-พราย..ไล้โขดขอน และสาดสาย..ส่อง.สดมภ์..ห่ม.สาคร ปรับองศา..ระอุร้อน..ให้.อ่อนริน คือ.เล่ห์.รส..แห่งบทจันทร์ มาปลุก.เห่..เปล.ฝัน..อันประคิ่น ให้เลื่อมลักษณ์..สลักค่า..น้ำ,ฟ้า,ดิน ให้กลอมกลิ่น..จินตนา..มายากาล คือ.รอยพราง..แห่งทางจันทร์ จาก.เรียวช่อง..ร่องชั้น..จึงปันสาส์น เปิดทำนบ..ภพ-สะพรั่ง..อลังการณ์ เปิดวิมาน..ดาร-ระยิบ..ขลิบ.สีทอง และนั่น.!!. คือ.รูปลักษณ์..แห่ง.จันทรา คือ.มหกรรม..นำค่า..มาสนอง ปริ.ฟ้าเปรื่อง..เรืองปลั่ง..จน.รังรอง แล้วทำนอง..พ้อง-สนาน..จัก.ขานเพลง..ฯ ....................................................... คือคน...เขียนคำ.......โดย."ปางสีฝุ่น" เขียนเมื่อ 03-10-2008 | 22:47:22 | ไดอารี่ที่ : 6

เธอ...?.

แห่ง..ตาเธอ..... ดั่งเพ้อ.ละเมอหมาย.คล้ายว้าเหว่ ทางใดเล่า.คอยวาด.คาดคะเน ไว้เทียวล่อง.ท่องเห่.มหกรรม นั่น!.เวิ้งวรรค.จักรวาล.ด้านฝั่งซ้าย หากเธอหมาย.มหรสพ.คราพลบค่ำ ย่อม.จำรัส.จัดแสงดาว.เจ้าประจำ มาเคล้าครวญ.ขบวนคำ.สำนวน.นัย เพื่อเธอริน.เพลงรัก.สักคำ.ร้อย และสรรค์ถ้อย.ถึงสถาน.สุมาลย์ไหว เพื่อเธอแจ้ง.กระจ่าง.เส้นทางใจ อุ่นอำไพ.พรายอำพัน.พระจันทร์เพ็ญ หรือ!.สวนรัก.พรักสะพรั่ง.สุดฝั่งขวา กรุ่นกลีบดวง.พวงผกา.ระดาเด่น และเกสร.จะไหวฟ้อน.ว่อนตะเวน ประหนึ่งเช่น.เชิงชวน.ชนวนลม ให้เปรมปริ่ม.อิ่มเปรอ.บำเรอค่า จากห้วงหุบ.บุปผา.มาลาผสม อีกกลุ่มเกล็ด.เม็ดน้ำค้าง.ที่พร่างพรม จะหลอมรวม.อารมณ์.ให้กลมกลืน หรือ!.เบื้องหน้า.เบื้องนั้น.มหรรณพ ปรารถนา.กล้าประกบ.กระทบคลื่น ย่อมกระแส.แปรกระสันต์.แห่งวันคืน มาปลุกเร้า.ให้เช้าชื่น.รื่นเพลงชัย เพื่อรู้เร่ง.ระนาบแนว.แจวเรือจ้ำ ขับเสียงพาย.ร่ายพร่ำ.ว่ำน้ำไหว และสายลม.กล่อมเห่.เปลเรือไกว หมายส่งถึง.ซึ่งเส้นชัย.ในทางจร แล้วเธอล่ะ!.เทียวล่อง.ท่องทางไหน หอบสัมพาย.ภาระใด.ไปเร่ร่อน หรือวาดหวัง.ยังฝั่งฟ้า.มหานคร เพื่อ.อาบสี.นีออน.อันร้อนเริง...ฯฯ ................................................... คือคน...เขียนคำ........โดย.."ปางสีฝุ่น" เขียนเมื่อ 27-09-2008 | 21:37:08 | ไดอารี่ที่ : 5

เถ้าถ่าน...จากวานวัน

เถ้าถ่าน...จากวานวัน จวนฟ้า.กระจ่าง.สว่าง,สี ราวรุ่ง.รัศมี.คลี่,ดอกแสง ก่อนตะวัน.วงเดิม.เริ่มแสดง จะเร้ารุก.ทุกแหล่ง.ให้ลืมตา ข้าฯถาม.ความถึง.หนึ่งนัยยะ เพียงถ้อย.วาทะ.ปรารถนา ถามเหตุ.ลมเห่.แห่งเวลา เหลือใด.ให้ข้าฯ.ได้ปรารมณ์ ( จึ่งถามว่า. ) เหลืออะไร.ไว้เล่า.เจ้าลมหนาว.? ร่องรอย.ปวดร้าว.รสปร่าขม หรือเกร็ด.น้ำตา.คราระทม บนผวย.ผ้าห่ม.อันหม่นมอ หลงเหลือ.อะไร.จากคืนเหงา.? เปลือกความ.ว่างเปล่า.ที่หุ้มห่อ หรือคราบ.สาบไคล.น้ำค้างคลอ ท่ามวาระ.กำมะลอ.ฤดูกาล และเหลือ.อะไร.จากคืนนั้น.? ภาพฉาย.ระบายฝัน.อันฟุ้งซ่าน หรือฉาก.ซากปรัก.วรรค.วิญญาณ ในแสงเงา.เถ้าถ่าน.จาก.วานวัน ................................................ คือคน...เขียนคำ.......โดย."ปางสีฝุ่น" เขียนเมื่อ 27-09-2008 | 20:15:33 | ไดอารี่ที่ : 4

อ่านไดอารี่ หน้า: 1 2