
ปรัชญาเถื่อน
โดย สารี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร
โซ่ตรวนแห่งความเชื่อ

ที่ทัณฑ์สถานแห่งความโง่เขลา
มนุษย์ผู้ขลาดความเชื่อมั่น
พันธนาการตนเองไว้กับความขลาดกลัว
รออภินิหารของดอกไม้ธูปเทียน
บิดเบือนโชคชะตา
และณ ที่แห่งนั้น
มหิทธานุภาพแห่งลัทธิงมงาย
ตั้งสูงตระหง่านอยู่บนหิ้งบูชา.
|