บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

      "บ้านจอมยุทธมินิไดอารี่"  อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง


มินิไดอารี่

      ใครสักคน อาจได้แง่คิดและมุมมอง จากการบอกเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ชีวิต ความคิดคำนึงและจินตนาการ ผ่านงานเขียนในแบบฉบับที่ไม่เหมือนใคร ในแบบที่คุณเป็น คุณได้อิสระ ได้ปลดปล่อย ได้สื่อสารกับผู้คน ได้ให้ ได้สร้างสรรค์ บ้านจอมยุทธได้ไม่เสียแรงเปล่า

ดอกหญ้าข้างถนน >> ....?.... ภาค2

ดอกหญ้าข้างถนน

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10

....?.... ภาค2

ฉันบอกกับตัวเองว่าพรุ่งนี้ฉันจะไม่สนใจเขาอีกแล้วเพราะว่าเส้นทางของเรามันต่างกันเหลือเกิน แถมยังมีใครต่อใครมาตอกย้ำว่าฉันคือคนผิด ที่เข้ามาอยู่กลางระหว่างเขาทั้งสอง ฉันรู้ตัวเองดีเสมอและยำกับตัวเองทุกวันว่าสุดท้ายคนที่อยู่เคียงข้างเขาก็ไม่ใช่ฉัน แต่ใจ กาย ความรู้สึกมันไม่ได้เดินไปทางเดียวกันเลย มีเพื่อนฉันบ้างคนถามว่าทำไม ไม่ทำอะไรให้มันเด็ดขาดไปเลยอย่างน้อยฉันก็จะได้รู้ว่าเขาคิดยังงัย เพราะว่าถ้าหญิง ชายมีความสัมพันธ์กันลึกซึ้งแล้วการจะมองความรูสึกของกันและกันมันก็ง่ายขึ้น ยังงัยก็ไม่มีใครมองว่าฉันดีอยู่แล้วก็มากินนอนอยู่บ้านเขาซะขนาดนี้ใคร ๆเขาก็มองไม่ดีกันทั้งนั้น แต่ฉันทำไม่ได้เพราะสุดท้ายฉันกับเขาก็คงเดินไปด้วยกันไม่ได้ ฉันแค่อยากเก็บความรู้สึก ดี ดี เอาไว้ เพราะอย่างน้อยในความเจ็บปวดที่ฉันเจออยู่ ฉันก็ยังมีมุมของความสุขเล็ก ๆ เอาไว้ฝันเหมือนกัน ฉันเองกไม่ได้ชอบนักหรอกนะกับนิสัย แย่ แย่ ขแงตัวเองแบบนี้น่ะ แต่ใครหลายคนก็คงจะมีความเห็นแก่ตัวด้วยกันทั้งนั้น เพียงแต่ความเห็นแก่ตัวของฉันมันต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวดอย่างที่สุดของตัวเอง ของคนที่ฉันรัก แล้วก็ของคนที่เขารัก ทุกวันนี้ถึงแม้ฉันจะได้อยู่บ้านเดียวกับเขา แต่ความสัมคัญของฉันน้อยลงว่าตอนที่ฉันไม่ได้อยู่กับเขาซะอีก เขาแทบไม่มีเวลาให้ฉันเลย แล้วฉันก็ไม่สามารถเรียกร้องอะไรได้ เพราะเขาไม่ได้ทำให้ฉันรู้เลยอย่างแน่ชัดซะที่ว่าฉันก็มีสิทธิ์ นี่ต่างหากละมั้งที่มาของความเจ็บปวดของฉัน เพราะเขาไม่ได้บอกอะไรมาให้ฉันแน่ใจน่ะเอง แค่แสดงออกน่ะมันไม่แน่ชัดเท่าคำพูดหรอกอย่างน้อยนะแค่พูดให้ฉันรู้บ้างว่าฉันก็สำคัญกับเขาเหมือนกัน แค่นี้ฉันก็คงไม่คิดมากเวลาที่เห็นเขาอยู่ด้วยกันหรอกตอนนี้ฉันเห็ยแก่ตัวและมีความริษยามากเลย ฉันไม่ชอบตัวเองแบบนี้เลย ฉันสร้างความเจ็บปวดให้ตัวเองทำไม ฉันพูดกับตัวเองเสมอว่าพรุ่งนี้ฉันจะไม่รักเขา ฉันจะเป็นแค่น้องเขาเท่านั้น ฉันจะทำแค่วันนี้ให้ดีที่สุด พรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นก็แล้วแต่ชะตากำหนดก็แล้วกันฉันจะไม่ใฝ่คว้าอะไรมากไปกว่านี้อีกแล้วความเจ็บปวดจะได้ไม่ทิ่มแทงฉัน ฉันคิดแบบนี้จริงๆ แต่ท้ายที่สุดแล้วฉันจะทำมันได้หรือเปล่านี่สิ.........?..........ฉันก็ไม่แน่ใจตัวองเหมือนกัน แล้วถ้าเป็นคุณ คุณจะทำยังงัยกับความรู้สึกของตัวเองดี

เขียนเมื่อ 15-04-2007 | 23:51:19 | ไดอารี่ที่ : 10


 

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้ : อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook